TK jamy brzusznej
Tomografia komputerowa (TK) jamy brzusznej to zaawansowana technika diagnostyczna wykorzystująca promieniowanie rentgenowskie do tworzenia szczegółowych, przekrojowych obrazów narządów, tkanek, kości i naczyń krwionośnych w obrębie jamy brzusznej. Badanie umożliwia dokładną ocenę wątroby, trzustki, śledziony, nerek, nadnerczy, żołądka, jelit, pęcherzyka żółciowego oraz dużych naczyń krwionośnych.
TK jamy brzusznej może być wykonywane z kontrastem dożylnym, doustnym lub doodbytniczym, co zwiększa czułość i swoistość badania w wykrywaniu zmian patologicznych. Wskazaniami do wykonania badania są m.in. diagnostyka bólu brzucha, ocena zmian ogniskowych w narządach miąższowych, monitoring chorób nowotworowych, diagnostyka urazów jamy brzusznej oraz planowanie zabiegów operacyjnych.
Badanie cechuje się wysoką czułością w wykrywaniu kamicy nerkowej, zmian ogniskowych w wątrobie i trzustce, tętniaków aorty brzusznej oraz przerzutów nowotworowych. Nowoczesne skanery TK pozwalają na akwizycję obrazów w czasie kilku sekund, co minimalizuje artefakty ruchowe i umożliwia obrazowanie w różnych fazach wzmocnienia kontrastowego.
Interpretacja obrazów TK jamy brzusznej wymaga doświadczenia i szczegółowej znajomości anatomii radiologicznej. Kluczowe znaczenie ma korelacja obrazu radiologicznego z objawami klinicznymi i wynikami innych badań diagnostycznych. Badanie wiąże się z ekspozycją na promieniowanie jonizujące, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów, szczególnie w przypadku kobiet w ciąży i dzieci.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwory komórek rozrodczych – Diagnostyka i diagnoza
Guzy zarodkowe (GCT) to heterogenna grupa nowotworów wywodzących się z komórek rozrodczych, lokalizujących się zarówno w gonadach (jądra, jajniki), jak i pozagonadalnie (OUN, śródpiersie, przestrzeń zaotrzewnowa). Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie klinicznej, badaniach obrazowych (USG, TK, MRI, PET), oznaczeniu markerów surowiczych (AFP, β-hCG, LDH) oraz badaniu histopatologicznym z immunohistochemią (PLAP, CD117, OCT3/4, SALL4, GPC3, GATA3). W przypadku guzów jądra orchidektomia radykalna jest preferowaną metodą diagnostyczno-terapeutyczną, a biopsja jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko rozsiewu. Klasyfikacja WHO dzieli GCT na germinalne (seminomatyczne) i niegerminalne (nieseminomatyczne), co ma istotne znaczenie rokownicze i terapeutyczne. Ocena zaawansowania opiera się na klasyfikacji TNM oraz systemie IGCCCG, uwzględniającym lokalizację guza, przerzuty, poziom markerów i histologię.
alfa-fetoproteina, badanie fizykalne, badanie immunohistochemiczne, beta-gonadotropina kosmówkowa, biopsja płynna, biopsja stereotaktyczna, dehydrogenaza mleczanowa, diagnostyka histopatologiczna, diagnostyka molekularna, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, guz germinalny, guz jądra, guz zarodkowy, klasyfikacja TNM, komórka rozrodcza, kosmówczak, krążące DNA nowotworowe, marker surowicy, nakłucie lędźwiowe, nasieniak, orchidektomia radykalna, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, potworniak, pozagonadalny guz zarodkowy, pozytonowa tomografia emisyjna, rak zarodkowy, rezonans magnetyczny, sekwencjonowanie nowej generacji, TK jamy brzusznej, tomografia komputerowa, ultrasonografia, USG moszny, wnętrostwo