klasyfikacja Hinchey’a
Klasyfikacja Hinchey’a to system oceny stopnia zaawansowania zapalenia uchyłków jelita grubego (diverticulitis), opracowany w 1978 roku przez E.J. Hinchey’a. Pozwala ona na stratyfikację pacjentów w zależności od nasilenia choroby i obecności powikłań, co ma kluczowe znaczenie dla wyboru odpowiedniej metody leczenia.
Klasyfikacja obejmuje cztery stopnie zaawansowania choroby: I stopień – ograniczony ropień okołojelitowy lub ropowica; II stopień – ropień w miednicy, wewnątrzotrzewnowy lub zaotrzewnowy; III stopień – uogólnione ropne zapalenie otrzewnej; IV stopień – kałowe zapalenie otrzewnej. W nowszych modyfikacjach klasyfikacji Hinchey’a wyróżnia się także stopnie 0 (łagodne zapalenie bez powikłań) oraz Ia i Ib (różnicujące małe ropnie okołojelitowe od większych).
Właściwa ocena według skali Hinchey’a umożliwia lekarzom podjęcie odpowiednich decyzji terapeutycznych – od leczenia zachowawczego antybiotykami w przypadku niższych stopni, przez drenaż przezskórny ropni, aż po interwencję chirurgiczną (resekcję jelita z pierwotnym zespoleniem lub operację Hartmanna) w przypadku zaawansowanych stadiów choroby. Klasyfikacja ta pozostaje istotnym narzędziem w codziennej praktyce chirurgicznej i gastroenterologicznej.