aktywowany czynnik II

Aktywowany czynnik II, znany również jako trombina, jest kluczowym enzymem proteolitycznym w kaskadzie krzepnięcia krwi. Powstaje z protrombiny (czynnika II) pod wpływem działania kompleksu protrombinazy (składającej się z aktywowanego czynnika X, czynnika V, jonów wapnia i fosfolipidów) w końcowej fazie wspólnej drogi krzepnięcia.

Trombina pełni centralną rolę w hemostanie, katalizując konwersję fibrynogenu do fibryny, która tworzy podstawowy szkielet skrzepu. Dodatkowo aktywuje czynniki V, VIII, XI i XIII, co wzmacnia proces krzepnięcia. Aktywowany czynnik II uczestniczy również w aktywacji płytek krwi poprzez receptory PAR (protease-activated receptors).

W praktyce klinicznej poziom aktywowanego czynnika II może być istotny w diagnostyce zaburzeń krzepnięcia. Nieprawidłowości w jego aktywacji mogą prowadzić do stanów zakrzepowych lub krwotocznych. Leki przeciwzakrzepowe, takie jak bezpośrednie inhibitory trombiny (np. dabigatran), hamują działanie aktywowanego czynnika II, zapobiegając tworzeniu się zakrzepów.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Polpharma 10 mg

Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), wykazuje wysoką selektywność i skuteczność w hamowaniu aktywności tego czynnika, co prowadzi do zahamowania generacji trombiny oraz powstawania zakrzepów. Farmakodynamicznie, działanie rywaroksabanu jest dawkozależne, co potwierdzono korelacją stężenia leku w osoczu z wydłużeniem czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin (r = 0,98). W czasie maksymalnego działania (2-4 godziny po podaniu) PT u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych wynosiło 13-25 sekund (5/95 percentyl), podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją mieściły się w zakresie 12-15 sekund. Monitorowanie PT powinno być podawane w sekundach, a nie w INR, który jest kalibrowany wyłącznie dla antykoagulantów kumarynowych. W badaniach odwracania działania rywaroksabanu, czteroczynnikowy koncentrat czynników zespołu protrombiny (PCC) skracał PT o około 3,5 sekundy, a trójczynnikowy PCC o około 1 sekundę, przy czym trójczynnikowy PCC wykazywał szybsze i silniejsze działanie w zakresie endogennej produkcji trombiny.
aktywowany czynnik II, aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, enoksaparyna, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, płytka krwi, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, stężenie w osoczu krwi, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, układ krzepnięcia krwi, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Farmak 2,5 mg

Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa i sklasyfikowany pod kodem ATC B01AF01, wykazuje wysoką selektywność i dobrą biodostępność po podaniu doustnym. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzpochodnej drogi kaskady krzepnięcia, skutkując obniżeniem produkcji trombiny i powstawania zakrzepów. Rywaroksaban nie wpływa bezpośrednio na trombinę ani na funkcję płytek krwi. Farmakodynamicznie lek wykazuje zależne od dawki wydłużenie czasu protrombinowego (PT), szczególnie mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r=0,98 między stężeniem leku a PT. Wartości PT należy podawać w sekundach, gdyż INR nie jest odpowiedni do oceny działania rywaroksabanu. Czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) oraz test HepTest również ulegają wydłużeniu, jednak nie są rekomendowane do monitorowania terapii.
3-czynnikowy PCC, 4-czynnikowy PCC, aktywowany czynnik II, biodostępność po podaniu doustnym, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, działanie przeciwzakrzepowe, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, kumaryny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, parametry układu krzepnięcia, płytka krwi, rywaroksaban, stężenie substancji w osoczu, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trombina, zakrzep
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bevimlar 20 mg

Bevimlar zawiera rywaroksaban w dawce 20 mg, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, stosowanym jako lek przeciwzakrzepowy. Rywaroksaban hamuje aktywność czynnika Xa, przerywając kaskadę krzepnięcia i zapobiegając powstawaniu trombiny oraz zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Działanie rywaroksabanu jest dawkozależne, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r = 0,98 ze stężeniem leku w osoczu. Wartości PT różnią się w zależności od dawkowania i wskazań klinicznych, np. dla 20 mg raz na dobę w leczeniu ZŻG i ZP PT wynosi 15-30 sekund w czasie maksymalnego działania (2-4 h po podaniu), a w najniższym stężeniu (8-16 h) 13-20 sekund. W migotaniu przedsionków wartości PT dla 20 mg raz na dobę wahają się od 14 do 40 sekund (maksymalne stężenie) i od 12 do 26 sekund (najniższe stężenie). INR nie jest zalecany do monitorowania rywaroksabanu ze względu na kalibrację pod kumaryny.
aktywowany czynnik II, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, rywaroksaban, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, wytwarzanie trombiny, zaburzenie czynności nerek, zakrzep, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Bayer 2,5 mg

Rywaroksaban, klasyfikowany jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawce 2,5 mg. Lek wykazuje wysoką selektywność i dobrą biodostępność po podaniu doustnym, hamując aktywność czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Farmakodynamika rywaroksabanu jest ściśle zależna od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT), szczególnie przy użyciu odczynnika Neoplastin, z korelacją r=0,98 względem stężenia leku w osoczu. Zaleca się wyrażanie PT w sekundach, a nie w INR, który jest niewłaściwy dla oceny działania rywaroksabanu.
3-czynnikowy PCC, 4-czynnikowy PCC, aktywowany czynnik II, antykoagulant, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, biodostępność doustna, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, endogenne wytwarzanie trombiny, hamowanie czynnika Xa, ilościowy test anty-Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kumaryna, laktoza jednowodna, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, parametr układu krzepnięcia, płytka krwi, rywaroksaban, stężenie substancji czynnej w osoczu, substancja przeciwzakrzepowa, trombina, zakrzep
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xiltess 2,5 mg

Rywaroksaban jest bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), stosowanym jako lek przeciwzakrzepowy w formie tabletek powlekanych o dawce 2,5 mg. Mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu aktywności czynnika Xa, co przerywa zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Rywaroksaban nie wpływa bezpośrednio na trombinę ani na funkcję płytek krwi. Farmakodynamicznie wykazuje działanie zależne od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT), szczególnie przy użyciu odczynnika Neoplastin (r=0,98). Wartości PT należy podawać w sekundach, gdyż INR nie jest odpowiedni do oceny działania rywaroksabanu.
aktywowany czynnik II, antykoagulant, biodostępność doustna, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, działanie farmakodynamiczne, endogenne wytwarzanie trombiny, hamowanie czynnika Xa, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, płytka krwi, powstawanie zakrzepu, rywaroksaban, stężenie w osoczu krwi, substancja przeciwzakrzepowa, tabletka powlekana, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, układ krzepnięcia, wytwarzanie trombiny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Bayer 10 mg

Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), wykazuje wysoką selektywność i biodostępność po podaniu doustnym. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania generacji trombiny i powstawania zakrzepu, bez bezpośredniego wpływu na trombinę (czynnik IIa) oraz płytki krwi. W badaniach klinicznych wykazano zależność dawka-efekt, szczególnie widoczną w korelacji stężenia rywaroksabanu w osoczu z wydłużeniem czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin (r = 0,98). Wartości PT u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych, mierzonych 2-4 godziny po podaniu dawki, mieściły się w zakresie 13-25 sekund (wartości wyjściowe 12-15 sekund). Należy podkreślić, że PT powinien być wyrażany w sekundach, a nie w INR, który jest kalibrowany wyłącznie dla kumaryn. Rywaroksaban wydłuża również APTT i HepTest, jednak te parametry nie są rekomendowane do rutynowego monitorowania terapii.
aktywowany czynnik II, antykoagulant, aPTT, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, biodostępność, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, hamowanie czynnika Xa, HepTest, ilościowy test anty-Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, mechanizm działania rywaroksabanu, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, PCC, płytka krwi, powstawanie zakrzepu, przedawkowanie, rywaroksaban, stężenie substancji czynnej w osoczu, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, wytwarzanie trombiny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Medreg 10 mg

Rywaroksaban, aktywny składnik leku Rivaroxaban Medreg, jest bezpośrednim, wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, co skutkuje zahamowaniem zarówno wewnątrzpochodnej, jak i zewnątrzpochodnej kaskady krzepnięcia. Jego działanie polega na blokowaniu wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę (czynnik IIa) czy płytki krwi. Farmakodynamicznie efekt hamowania czynnika Xa jest zależny od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r=0,98 względem stężenia leku w osoczu. W badaniach klinicznych u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych wartości PT w 5/95 percentylach wynosiły od 13 do 25 sekund w okresie maksymalnego działania (2-4 godziny po podaniu), podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją mieściły się w zakresie 12-15 sekund. Warto podkreślić, że PT powinien być raportowany w sekundach, a nie w INR, który jest zarezerwowany dla antagonistów witaminy K.
aktywowany czynnik II, antagonista witaminy K, antykoagulant, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kumaryny, parametr koagulologiczny, rywaroksaban, stężenie w osoczu, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Reddy 2,5 mg

Rywaroksaban, będący składnikiem aktywnym leku Rivaroxaban Reddy, jest bezpośrednim, wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w profilaktyce i terapii stanów zakrzepowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę (czynnik IIa) czy funkcję płytek krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wykazuje działanie zależne od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) – z silną korelacją (r=0,98) przy użyciu odczynnika Neoplastin. Wyniki PT powinny być wyrażane w sekundach, a nie w INR, który jest kalibrowany wyłącznie dla antagonistów witaminy K. Rywaroksaban także wydłuża APTT i HepTest, jednak te parametry nie są rekomendowane do rutynowej oceny działania leku.
3-czynnikowy PCC, 4-czynnikowy PCC, aktywowany czynnik II, antagonista witaminy K, antykoagulant, aPTT, biodostępność po podaniu doustnym, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik Xa, działanie farmakologiczne, efekt farmakodynamiczny, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kumaryna, lek przeciwzakrzepowy, odczynnik Neoplastin, płytka krwi, Rivaroxaban Reddy, rywaroksaban, stan zakrzepowy, stężenie w osoczu, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trombina, układ krzepnięcia, warfaryna, zakrzep
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Polpharma 15 mg/20 mg

Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), wykazuje specyficzne i przewidywalne działanie przeciwzakrzepowe poprzez hamowanie aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu. Lek jest podawany doustnie i wykazuje zależność dawki od hamowania czynnika Xa oraz wydłużenia czasu protrombinowego (PT), szczególnie przy użyciu odczynnika Neoplastin, gdzie korelacja stężenia rywaroksabanu z PT jest wysoka (r=0,98). PT powinien być raportowany w sekundach, nie jako INR, który jest zarezerwowany dla terapii kumarynowych. Wartości PT różnią się w zależności od dawki i czasu od podania: dla 15 mg dwa razy na dobę PT wynosi 17-32 s (2-4 h) i 14-24 s (8-16 h), a dla 20 mg raz na dobę 15-30 s (2-4 h) i 13-20 s (18-30 h). U pacjentów z migotaniem przedsionków wartości PT dla dawki 20 mg (1-4 h) wynoszą 14-40 s, a u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek leczonych 15 mg 10-50 s, z najniższym punktem działania 12-26 s (16-36 h) dla obu grup.
aktywowany czynnik II, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, HepTest, kaskada krzepnięcia, koncentrat czynników zespołu protrombiny, lek przeciwkrzepliwy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków niezastawkowe, płytka krwi, powstawanie zakrzepu, profilaktyka udaru, rywaroksaban, stężenie substancji czynnej w osoczu, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wytwarzanie trombiny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Aurovitas 10 mg

Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), wykazuje wysoką wybiórczość i skutecznie hamuje zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Lek charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym oraz działaniem zależnym od dawki, co potwierdzają badania kliniczne. Wpływ rywaroksabanu na czas protrombinowy (PT) jest silnie skorelowany ze stężeniem leku w osoczu (r = 0,98 przy użyciu odczynnika Neoplastin), a wartości PT po podaniu 10 mg u pacjentów po zabiegach ortopedycznych wynoszą od 13 do 25 sekund (2-4 godziny po podaniu), podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją to 12-15 sekund. Nie zaleca się stosowania INR do oceny działania rywaroksabanu, a rutynowe monitorowanie parametrów krzepnięcia nie jest konieczne w codziennej praktyce klinicznej.
aktywowany czynnik II, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, mechanizm działania, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, odczynnik Neoplastin, parametr koagulologiczny, płytka krwi, rywaroksaban, stężenie substancji czynnej w osoczu, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg

Rywaroksaban jest bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01) o wysokiej selektywności, podawanym doustnie, który hamuje zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzpochodną drogę krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu. Jego działanie farmakodynamiczne jest ściśle zależne od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w proporcjonalnym hamowaniu aktywności czynnika Xa oraz wydłużeniu czasu protrombinowego (PT). Przy użyciu odczynnika Neoplastin korelacja między stężeniem rywaroksabanu w osoczu a PT jest bardzo wysoka (r=0,98), co umożliwia wiarygodną ocenę aktywności przeciwzakrzepowej leku. Należy jednak wyrażać wyniki PT w sekundach, a nie w INR, gdyż INR jest skalibrowany wyłącznie dla kumaryn i nie jest odpowiedni do monitorowania rywaroksabanu. W standardowej terapii nie jest wymagane rutynowe monitorowanie parametrów krzepnięcia, choć w sytuacjach klinicznych możliwe jest zastosowanie skalibrowanego testu anty-Xa do ilościowego oznaczenia stężenia leku.
aktywność przeciwzakrzepowa, aktywowany czynnik II, aPTT, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, endogenne wytwarzanie trombiny, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, kompleks czynników protrombiny, laktoza jednowodna, mechanizm przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, stężenie substancji czynnej w osoczu, substancja przeciwzakrzepowa, tabletka powlekana, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xiltess 20 mg

Rywaroksaban jest bezpośrednim, wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym doustnie w leczeniu i profilaktyce zakrzepicy. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania generacji trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wykazuje działanie zależne od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r = 0,98 między stężeniem leku a PT. W leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) wartości PT wahają się od 13 do 32 sekund w zależności od dawki (15 mg 2x/dobę lub 20 mg 1x/dobę) i czasu od podania. W profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków wartości PT wynoszą od 10 do 50 sekund, również zależnie od dawki i czynności nerek. Monitorowanie PT powinno być wyrażane w sekundach, a nie w INR, który jest niewłaściwy dla rywaroksabanu.
aktywowany czynnik II, antykoagulant, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik Xa, endogenne wytwarzanie trombiny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, rywaroksaban, test anty-Xa, trombina, układ krzepnięcia, zaburzenie czynności nerek, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivertaxo 20 mg

Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivertaxo, jest bezpośrednim, selektywnym inhibitorem czynnika Xa, działającym poprzez hamowanie aktywności tego czynnika w kaskadzie krzepnięcia, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Lek dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawce 20 mg i charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym. Działanie rywaroksabanu jest dawkozależne, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonym odczynnikiem Neoplastin, z silną korelacją (r=0,98) między stężeniem leku w osoczu a PT. Wartości PT w czasie maksymalnego działania leku (2-4 godziny po podaniu) u pacjentów z żylno-zatorową chorobą zakrzepową wynoszą od 17 do 32 sekund dla dawki 15 mg dwa razy na dobę oraz od 15 do 30 sekund dla dawki 20 mg raz na dobę. W najniższym punkcie stężenia (8-16 lub 18-30 godzin po podaniu) wartości PT wynoszą odpowiednio 14-25 sekund i 13-20 sekund. U pacjentów z migotaniem przedsionków wartości PT w szczycie działania leku wynoszą od 14 do 40 sekund (20 mg/dobę) oraz od 10 do 50 sekund (15 mg/dobę przy umiarkowanej niewydolności nerek).
3-czynnikowy PCC, 4-czynnikowy PCC, aktywowany czynnik II, antykoagulant, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat kompleksu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, parametr układu krzepnięcia, płytka krwi, rywaroksaban, stężenie rywaroksabanu w osoczu, test anty-Xa, trombina, udar, zaburzenie czynności nerek, zakrzep, zatorowość obwodowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rombidux 20 mg

Rywaroksaban jest bezpośrednim, wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym doustnie w leczeniu i profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG, ZP) oraz w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków. Jego działanie polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wykazuje zależne od dawki wydłużenie czasu protrombinowego (PT), które koreluje ze stężeniem leku w osoczu (r=0,98 przy użyciu odczynnika Neoplastin). Wartości PT w czasie maksymalnego działania leku (1-4 godziny po podaniu) wahają się w zależności od dawki i wskazania: dla 15 mg 2x/dobę w leczeniu ZŻG i ZP wynoszą 17-32 s, a dla 20 mg 1x/dobę 15-30 s; u pacjentów z migotaniem przedsionków dla 20 mg 1x/dobę 14-40 s, a dla 15 mg 1x/dobę (z umiarkowaną niewydolnością nerek) 10-50 s. W najniższym punkcie stężenia leku PT wynosi odpowiednio 14-24 s i 13-20 s (ZŻG, ZP) oraz 12-26 s (migotanie przedsionków).
aktywowany czynnik II, antykoagulant, aPTT, biodostępność po podaniu doustnym, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kumaryny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową, PCC, rywaroksaban, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, udar, zaburzenie czynności nerek, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, ZP, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG