ursodiol
Ursodiol, znany również jako kwas ursodeoksycholowy (UDCA), jest naturalnym kwasem żółciowym stosowanym w medycynie jako lek. Jest to hydrofilowy kwas żółciowy, który stanowi niewielki procent puli kwasów żółciowych u ludzi, ale dominuje u niedźwiedzi, od których pochodzi jego nazwa.
Głównym wskazaniem do stosowania ursodiolu jest pierwotne zapalenie dróg żółciowych (dawniej pierwotna marskość żółciowa wątroby), gdzie lek ten poprawia parametry biochemiczne i opóźnia progresję choroby. Jest również skuteczny w rozpuszczaniu małych i średnich cholesterolowych kamieni żółciowych u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia chirurgicznego.
Mechanizm działania ursodiolu obejmuje wypieranie toksycznych, hydrofobowych kwasów żółciowych, ochronę komórek wątroby przed uszkodzeniem przez kwasy żółciowe, działanie immunomodulujące oraz stymulację wydzielania żółci. Lek zmniejsza również nasycenie żółci cholesterolem, co sprzyja rozpuszczaniu kamieni żółciowych.
Ursodiol charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, a działania niepożądane występują rzadko. Najczęściej zgłaszane to łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka. W praktyce klinicznej ursodiol stosowany jest również w innych schorzeniach cholestatycznych, mukowiscydozie z zajęciem wątroby oraz profilaktyce kamicy żółciowej u pacjentów z szybką utratą masy ciała.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba pierwotna dróg żółciowych (dawniej nazywana pierwotną marskością dróg żółciowych) – Leczenie
Choroba pierwotna dróg żółciowych (PBC) to przewlekła autoimmunologiczna cholestaza prowadząca do zwłóknienia i marskości wątroby. Leczeniem pierwszego rzutu jest kwas ursodeoksycholowy (UDCA) w dawce 13-15 mg/kg/dobę, który spowalnia progresję choroby i poprawia przeżycie bez przeszczepu. U pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na UDCA (30-40%) stosuje się terapię drugiego rzutu, w tym agonistę receptora FXR – kwas obetyeholowy (OCA) w dawce początkowej 5 mg/dobę, którą można zwiększyć do 10 mg/dobę, oraz fibraty (bezafibrat 400 mg/dobę, fenofibrat 160-200 mg/dobę) i nowo zatwierdzone leki PPAR: elafibranor i seladelpar. Budezonid (6-9 mg/dobę) może być stosowany u pacjentów bez marskości z niewystarczającą odpowiedzią na UDCA. Monitorowanie parametrów biochemicznych (ALP, bilirubina) jest kluczowe dla oceny skuteczności terapii.
antagonista receptora opioidowego, autoimmunologiczna choroba wątroby, beta-bloker nieselektywny, bezafibrat, budezonid, cholestaza, cholestyramina, choroba pierwotna dróg żółciowych, działanie immunomodulujące, encefalopatia wątrobowa, fibrat, fosfataza alkaliczna, hepatocyt, hipercholesterolemia, kortykosteroid, kwas ursodeoksycholowy, kwas żółciowy, laktuloza, marskość wątroby, nadciśnienie wrotne, niewydolność wątroby, paracenteza, parametry biochemiczne, przeszczep wątroby, receptor farnezoidowy X, ryfaksymina, ryfampicyna, SSRI, ursodiol, wewnątrzwątrobowe przewody żółciowe, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wodobrzusze, żylaki przełyku, żywice wiążące kwasy żółciowe