bradykardia płodowa

Bradykardia płodowa to stan, w którym częstość akcji serca płodu spada poniżej 110 uderzeń na minutę, przy czym za normę przyjmuje się zakres 110-160 uderzeń na minutę. Stan ten może mieć charakter przejściowy lub przewlekły i wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania dobrostanu płodu.

Przyczyny bradykardii płodowej mogą być różnorodne. Obejmują one niedotlenienie płodu, zaburzenia przewodnictwa w sercu płodu, wpływ leków przyjmowanych przez matkę (np. beta-blokery), choroby matki (np. toczeń rumieniowaty układowy) czy zakażenia wewnątrzmaciczne. Bradykardia płodowa może być również związana z uciskiem pępowiny, przedwczesnym oddzieleniem łożyska lub niewydolnością łożyska.

Diagnostyka bradykardii płodowej opiera się głównie na kardiotokografii (KTG), umożliwiającej ciągłe monitorowanie czynności serca płodu. W przypadku długotrwałej bradykardii konieczne może być wykonanie badania USG z oceną przepływów naczyniowych oraz echokardiografii płodowej dla wykluczenia wad serca i zaburzeń przewodnictwa.

Postępowanie zależy od przyczyny, nasilenia oraz wieku ciążowego. Krótkotrwała bradykardia może nie wymagać interwencji, natomiast długotrwała, zwłaszcza związana z niedotlenieniem, może stanowić wskazanie do pilnego zakończenia ciąży. W niektórych przypadkach możliwe jest leczenie farmakologiczne, np. przy bradykardii związanej z blokiem przedsionkowo-komorowym u płodu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl