splot naczyniowy mózgu
Splot naczyniowy mózgu (plexus choroideus) to wyspecjalizowana struktura tkankowa, zlokalizowana w komorach mózgowych, odpowiedzialna za produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR). Zbudowany jest z naczyń krwionośnych pokrytych wyspecjalizowanym nabłonkiem ependymalnym, tworzącym barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy.
Sploty naczyniowe znajdują się we wszystkich komorach mózgu: bocznych (największe), trzeciej i czwartej. Dziennie produkują około 500-600 ml płynu mózgowo-rdzeniowego, który pełni kluczowe funkcje ochronne, odżywcze i metaboliczne dla ośrodkowego układu nerwowego.
Patologie splotów naczyniowych obejmują torbiele, guzy (głównie brodawczaki), zwapnienia oraz zaburzenia wydzielania płynu mózgowo-rdzeniowego. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (TK, MRI) oraz analizę płynu mózgowo-rdzeniowego. Dysfunkcje splotów mogą prowadzić do wodogłowia, zaburzeń ciśnienia śródczaszkowego oraz zaburzeń homeostazy środowiska mózgowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Jodek sodu – Właściwości farmakokinetyczne
Jodek sodu (Na 131I) charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i wykazuje farmakokinetykę zbliżoną do stabilnego jodu. Po podaniu doustnym wchłania się szybko w górnym odcinku przewodu pokarmowego, z około 90% dawki wchłoniętej w ciągu 60 minut, przy czym tempo wchłaniania zależy od czynności tarczycy (przyspieszone w nadczynności, spowolnione w niedoczynności). W surowicy równowaga stężenia aktywności jodu osiągana jest po około 40 minutach. Tarczyca wychwytuje około 20% jodu podczas jednego przejścia krwi, z maksymalnym wychwytem w ciągu 24-48 godzin (50% maksimum po 5 godzinach). Klirens jodu przez tarczycę waha się od 5 do 50 ml/min, ale może wzrosnąć do 100 ml/min w niedoborze jodu i nawet do 1000 ml/min w nadczynności tarczycy, natomiast przy nadmiarze jodków spada do 2-5 ml/min. Jodek sodu jest także wychwytywany przez inne tkanki, takie jak ślinianki, śluzówka żołądka, sploty naczyniowe mózgu, łożysko, mleko kobiet karmiących oraz nerki.
aktywny transport, ciało szkliste, ciecz wodnista, dializa otrzewnowa, efektywny okres półtrwania, eutyreoza, farmakokinetyka, górny odcinek przewodu pokarmowego, hormon tarczycy, izotop jodu 131, jodek sodu, klirens nerkowy, kompartment, krople do oczu, łożysko, nadczynność tarczycy, niedobór jodu, niedoczynność tarczycy, okres półtrwania, opróżnianie żołądka, procesy farmakokinetyczne, reszty tyrozylowe, ślinianki, śluzówka żołądka, soczewka oka, splot naczyniowy mózgu, stężenie jodu w surowicy, tyreoglobulina, wchłanianie leku, wychwyt tarczycowy, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Sodu pirofosforan – Właściwości farmakokinetyczne
Sodu pirofosforan dziesięciowodny (13,40 mg) w preparacie PoltechRBC, wraz z cyny (II) chlorkiem dwuwodnym (4,3 mg), służy do znakowania erytrocytów w diagnostyce obrazowej. Po dożylnym podaniu kompleksu pirofosforanu z cyną, jony cyny trwale wiążą się z erytrocytami, co umożliwia efektywne wychwycenie nadtechnecjanu (99mTc) sodu podanego po 20-30 minutach. Optymalna dawka jonów cyny wynosi 10-20 µg/kg masy ciała. W erytrocytach około 20% radionuklidu 99mTc wiąże się z łańcuchami β hemoglobiny, a pozostałe 70-80% pozostaje w cytoplazmie i błonie komórkowej. Aktywność radioaktywna we krwi utrzymuje się na poziomie 77% ± 15% po 10 minutach i spada nieznacznie do 71% ± 14% po 100 minutach, z niewielkim spadkiem około 6% po 2 godzinach. Znakowane erytrocyty pozostają we krwi do 8 dni, co jest istotne przy planowaniu i interpretacji badań diagnostycznych.