Właściwości farmakokinetyczne
Jodek sodu
Jodek sodu (Na 131I) charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i wykazuje farmakokinetykę zbliżoną do stabilnego jodu. Po podaniu doustnym wchłania się szybko w górnym odcinku przewodu pokarmowego, z około 90% dawki wchłoniętej w ciągu 60 minut, przy czym tempo wchłaniania zależy od czynności tarczycy (przyspieszone w nadczynności, spowolnione w niedoczynności). W surowicy równowaga stężenia aktywności jodu osiągana jest po około 40 minutach. Tarczyca wychwytuje około 20% jodu podczas jednego przejścia krwi, z maksymalnym wychwytem w ciągu 24-48 godzin (50% maksimum po 5 godzinach). Klirens jodu przez tarczycę waha się od 5 do 50 ml/min, ale może wzrosnąć do 100 ml/min w niedoborze jodu i nawet do 1000 ml/min w nadczynności tarczycy, natomiast przy nadmiarze jodków spada do 2-5 ml/min. Jodek sodu jest także wychwytywany przez inne tkanki, takie jak ślinianki, śluzówka żołądka, sploty naczyniowe mózgu, łożysko, mleko kobiet karmiących oraz nerki.
Właściwości farmakokinetyczne jodku sodu
Jodek sodu (Na 131I) to związek chemiczny zawierający promieniotwórczy izotop jodu-131, który charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym 8,02 dnia. Jego farmakokinetyka obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania, które są zbliżone do farmakokinetyki stabilnego jodu.1 2
Wchłanianie
Po podaniu doustnym jodek sodu (Na 131I) jest szybko wchłaniany w górnym odcinku przewodu pokarmowego, przy czym około 90% podanej dawki ulega wchłonięciu w ciągu 60 minut.3 4 5
Na proces wchłaniania znaczący wpływ ma tempo opróżniania żołądka. Proces ten ulega przyspieszeniu w przypadku nadczynności tarczycy, natomiast zostaje spowolniony u pacjentów z niedoczynnością tarczycy.6 Badania dotyczące stężenia aktywności jodu w surowicy wykazały, że po szybkim wzroście w ciągu 10-20 minut, równowaga zostaje osiągnięta po około 40 minutach. Podobne tempo osiągania równowagi obserwuje się przy doustnym podaniu jodku sodu w postaci roztworu.7
Dystrybucja
Po przeniknięciu do krwi, jodki podlegają dystrybucji w przedziale pozatarczycowym. Stamtąd są wychwytywane głównie przez tarczycę lub wydalane przez nerki.8 9
Podczas jednego przejścia przez tarczycę około 20% zawartego we krwi jodu zostaje wychwycone przez ten narząd.10 11 Największy wychwyt jodu przez tarczycę ma miejsce w ciągu 24-48 godzin po podaniu, z około 50% maksimum osiąganym już po 5 godzinach.12 13
Na wychwyt jodu przez tarczycę wpływa wiele czynników, takich jak:14
- Wiek pacjenta
- Objętość tarczycy
- Klirens nerkowy
- Stężenie jodku i innych leków w osoczu
Klirens jodu przez tarczycę wynosi zwykle 5-50 ml/min. Wartość ta może się znacząco zmieniać w zależności od stanu klinicznego pacjenta:15
- W niedoborze jodu klirens zwiększa się do 100 ml/min
- W nadczynności tarczycy może osiągać nawet 1000 ml/min
- W przypadku nadmiaru jodków w organizmie klirens może spadać do 2-5 ml/min
Oprócz tarczycy, niewielkie ilości jodku sodu Na 131I są wychwytywane przez inne narządy i tkanki:16 17 18
- Ślinianki
- Śluzówka żołądka
- Sploty naczyniowe mózgu
- Łożysko
- Mleko kobiet karmiących
- Nerki
19
W przypadku podania miejscowego, np. w formie kropli do oczu zawierających jodek sodu (preparat Vitreolent), jodek szybko przenika do struktur oka. Badania na izolowanym oku królika wykazały, że po podaniu 3 kropli leku, w ciągu 60 minut 0,25 μmoli jodku potasu znajdowało się w 1 ml cieczy wodnistej. Stwierdzono również, że 6,4% jodków obecnych w oku zlokalizowanych było w soczewce, a 3,7% w ciele szklistym. Poziom ogólnoustrojowego zwiększenia stężenia jodu po miejscowym zastosowaniu jest prawdopodobnie minimalny, choć nie został dokładnie zbadany.20
Metabolizm
Jon jodkowy I-131 jest gromadzony w tarczycy dzięki aktywnemu transportowi przez błony komórkowe gruczołu. W warunkach normalnych około 2% krążącego radioaktywnego jodu jest wychwytywane przez tarczycę w ciągu każdej godziny.21 22 23
Po wychwycie przez tarczycę, jodek ulega utlenianiu do jodu, a następnie zostaje wbudowany do reszt tyrozylowych tyreoglobuliny.24 25 26 Jodek wychwycony przez tarczycę zostaje włączony do znanych szlaków metabolicznych hormonów tarczycy i wbudowany do związków organicznych, z których syntetyzowane są hormony tarczycy.27
Wydalanie
Jodek sodu Na 131I jest wydalany z organizmu głównie poprzez nerki, a w mniejszym stopniu wraz z kałem i potem:28 29 30
- Z moczem: 37-75% podanej aktywności
- Z kałem: około 10% aktywności
- Z potem: niewielkie ilości
31
Klirens nerkowy jodu wynosi około 3% przepływu nerkowego i jest względnie stały u różnych osób. Wartość klirensu ulega zmniejszeniu u pacjentów z niedoczynnością tarczycy oraz zaburzeniami czynności nerek, natomiast zwiększa się w przypadku nadczynności tarczycy.32
U pacjentów z eutyreozą (prawidłową czynnością tarczycy) i prawidłową funkcją nerek, 50-75% podanej dawki jodku sodu Na 131I jest wydalane z moczem w ciągu 48 godzin.33
Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których może wystąpić zmniejszony klirens radioaktywnego jodu, co prowadzi do zwiększonej ekspozycji na promieniowanie z podanego jodku sodu Na 131I. Badania wykazały, że u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD), klirens jodku sodu Na 131I jest 5-krotnie mniejszy w porównaniu do pacjentów z prawidłową funkcją nerek.34
Okresy półtrwania
Efektywny okres półtrwania jodu promieniotwórczego w organizmie jest różny dla różnych kompartmentów:35 36 37
- W osoczu: około 12 godzin
- W tarczycy: około 6 dni
Po podaniu jodku sodu Na 131I, efektywny okres półtrwania ma charakter dwufazowy:38 39 40
- Pierwsza faza: około 40% aktywności wykazuje okres półtrwania wynoszący 0,4 dnia (9,6 godziny)
- Druga faza: pozostałe 60% aktywności wykazuje okres półtrwania wynoszący 8 dni
W przypadku preparatu Theracap 131, wartości te nieznacznie się różnią, gdzie okres półtrwania pierwszej fazy obejmującej około 40% aktywności wynosi 6 godzin.41
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Wchłanianie z przewodu pokarmowego | 90% w ciągu 60 minut | Szybsze w nadczynności, wolniejsze w niedoczynności tarczycy |
| Równowaga w surowicy po podaniu | 40 minut | Po szybkim wzroście w ciągu 10-20 minut |
| Wychwyt tarczycowy podczas jednego przejścia krwi | ~20% | Zależny od stanu czynnościowego tarczycy |
| Maksymalny wychwyt przez tarczycę | 24-48 godzin po podaniu | 50% maksimum osiągane po 5 godzinach |
| Standardowy klirens jodu przez tarczycę | 5-50 ml/min | – |
| Klirens w niedoborze jodu | do 100 ml/min | – |
| Klirens w nadczynności tarczycy | do 1000 ml/min | – |
| Klirens przy przeciążeniu jodkiem | 2-5 ml/min | – |
| Wychwyt przez tarczycę w ciągu godziny | ~2% krążącego jodu | W warunkach prawidłowych |
| Wydalanie z moczem | 37-75% podanej aktywności | 50-75% w ciągu 48h u pacjentów z eutyreozą |
| Wydalanie z kałem | ~10% podanej aktywności | – |
| Klirens nerkowy | ~3% przepływu nerkowego | Zmniejszony w niedoczynności tarczycy i przy niewydolności nerek |
| Efektywny okres półtrwania w osoczu | ~12 godzin | – |
| Efektywny okres półtrwania w tarczycy | ~6 dni | – |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania