potencjał błonowy neuronu

Potencjał błonowy neuronu to różnica potencjałów elektrycznych występująca między wnętrzem komórki nerwowej a jej otoczeniem. W stanie spoczynku wynosi on około -70 mV (wnętrze komórki jest ujemnie naładowane względem przestrzeni zewnątrzkomórkowej), co określa się jako potencjał spoczynkowy.

Wartość potencjału błonowego jest utrzymywana przez aktywny transport jonów, głównie dzięki pompie sodowo-potasowej (Na⁺/K⁺-ATPaza), która wypompowuje jony Na⁺ na zewnątrz i wprowadza jony K⁺ do wnętrza komórki. Dodatkowo, błona komórkowa w stanie spoczynku wykazuje selektywną przepuszczalność – jest bardziej przepuszczalna dla jonów K⁺ niż Na⁺.

Podczas pobudzenia neuronu dochodzi do zmian potencjału błonowego. Depolaryzacja (zmniejszenie różnicy potencjałów) występuje, gdy potencjał błonowy staje się mniej ujemny, natomiast hiperpolaryzacja (zwiększenie różnicy potencjałów) – gdy staje się bardziej ujemny. Gdy depolaryzacja osiąga wartość progową (około -55 mV), generowany jest potencjał czynnościowy.

Potencjał czynnościowy to gwałtowna, krótkotrwała zmiana potencjału błonowego, polegająca na szybkiej depolaryzacji (do około +30 mV) i następującej po niej repolaryzacji. Jest to podstawowy mechanizm przekazywania sygnałów elektrycznych w neuronach, umożliwiający przesyłanie informacji w układzie nerwowym.

Zaburzenia potencjału błonowego neuronów mogą prowadzić do różnych chorób neurologicznych, w tym padaczki, migreny czy chorób neurodegeneracyjnych. Z tego względu badanie i modulacja potencjału błonowego stanowi ważny element diagnostyki i terapii neurologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl