czynność rozrodcza
Czynność rozrodcza to zespół procesów biologicznych i fizjologicznych umożliwiających organizmom przekazywanie materiału genetycznego i prokreację. W przypadku człowieka obejmuje ona funkcjonowanie układu płciowego męskiego i żeńskiego, gametogenezę (produkcję komórek rozrodczych), zapłodnienie oraz rozwój zarodka i płodu.
U kobiet czynność rozrodcza regulowana jest przez cykliczne zmiany hormonalne w osi podwzgórze-przysadka-jajniki, które sterują dojrzewaniem pęcherzyków jajnikowych, owulacją i przygotowaniem błony śluzowej macicy do implantacji zarodka. U mężczyzn czynność rozrodcza polega na ciągłej produkcji plemników w jądrach, magazynowaniu ich w najądrzach oraz umiejętności wprowadzenia nasienia do dróg rodnych kobiety.
Zaburzenia czynności rozrodczej mogą dotyczyć różnych aspektów tego procesu – od nieprawidłowości w produkcji gamet, przez dysfunkcje hormonalne, anatomiczne, immunologiczne, aż po problemy z implantacją zarodka. Współczesna medycyna rozrodu oferuje szereg metod diagnostyki i leczenia niepłodności, w tym techniki wspomaganego rozrodu (ART), takie jak zapłodnienie pozaustrojowe (IVF).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sulperazon 2 g 1000 mg + 1000 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu Sulperazon, będącego połączeniem cefoperazonu i sulbaktamu, wykazały, że połączenie tych dwóch substancji nie nasila ich działania toksycznego. W badaniach toksyczności farmakokinetycznej, zarówno po podaniu jednokrotnym, jak i wielokrotnym, produkt wykazywał dobrą tolerancję u różnych gatunków zwierząt. Wartości LD50 dla szczurów wynosiły około 9300 mg/kg mc. (samce, dożylna) i około 8200 mg/kg mc. (samice, dożylna), dla myszy około 6900-7400 mg/kg mc. (dożylna), a dla psów rasy beagle 2000 mg/kg mc. (samice, dożylna). Badania wykazały również, że cefoperazon w dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę u młodych szczurów powodował przemijające zmiany w jądrze, takie jak zmniejszenie masy jąder, zahamowanie spermatogenezy i wakuolizację cytoplazmy komórek Sertoliego, jednak nie obserwowano tych efektów u dorosłych zwierząt ani u innych gatunków, w tym młodych psów poddanych dawkom ponad 10-krotnie wyższym niż terapeutyczne.
badanie płodności, cefoperazon i sulbaktam, ciąża i laktacja, czynność rozrodcza, dawka terapeutyczna, komórki Sertoliego, komórki zarodkowe, niedojrzałe cewki, rozrodczość, spermatocyt, toksyczność farmakokinetyczna, toksyczność farmakologiczna, toksyczność ostra, układ rozrodczy, zaburzenie płodności, zahamowanie spermatogenezy, zmiany histologiczne, zmniejszenie masy jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Risperidone Teva 50 mg
Rysperydon (Risperidone Teva 50 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania rysperydonu w ciąży są niewystarczające, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, choć bez działania teratogennego. Noworodki eksponowane na lek w trzecim trymestrze są narażone na zaburzenia pozapiramidowe, objawy odstawienia oraz szereg objawów klinicznych, takich jak pobudzenie psychoruchowe, zmiany napięcia mięśniowego (hipertonia lub hipotonia), drżenie, senność, zaburzenia oddechowe i trudności w karmieniu. Z tego względu stosowanie rysperydonu w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, a noworodki powinny być poddane ścisłej obserwacji.
9-hydroksyrysperydon, czynność rozrodcza, drżenie, działanie teratogenne, gonadoliberyna, gonadotropina, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipotonia, lek przeciwpsychotyczny, objaw odstawienia, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, receptor D2 dopaminergiczny, rysperydon, steroidogeneza, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia karmienia, zaburzenie pozapiramidowe, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agolek 25 mg
Produkt leczniczy Agolek zawierający 25 mg agomelatyny wykazuje w badaniach przedklinicznych działanie sedatywne u myszy, szczurów i małp po podaniu dużych dawek, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Agomelatyna nie wykazuje potencjału proarytmicznego, co potwierdzają badania na psach – brak wpływu na prąd hERG oraz potencjał czynnościowy komórek Purkinjego. Nie stwierdzono właściwości prodrgawkowych przy dawkach do 128 mg/kg mc. podawanych dootrzewnowo u gryzoni. Indukcja enzymów wątrobowych CYP2B, CYP1A i CYP3A obserwowana była przy dawkach przekraczających 125 mg/kg mc. u gryzoni oraz przy 375 mg/kg mc. u małp, co może implikować potencjalne interakcje lekowe. Nie zaobserwowano hepatotoksyczności ani u gryzoni, ani u małp przy wielokrotnym podawaniu leku.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie rakotwórczości, badanie rozrodczości, badanie toksykologiczne, czynność rozrodcza, drgawka, działanie sedatywne, genotoksyczność, gruczolakowłókniak gruczołu sutkowego, hepatotoksyczność, indukcja CYP1A i CYP3A, indukcja enzymu CYP2B, nowotwór wątroby, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał proarytmiczny, prąd hERG, przenikanie przez łożysko, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko proarytmiczne, teratogenność, właściwość prodrgawkowa