zapalenie wątrobowokomórkowe

Zapalenie wątrobowokomórkowe (hepatitis) to stan zapalny miąższu wątroby, charakteryzujący się uszkodzeniem i martwicą hepatocytów. Może mieć różnorodną etiologię, obejmującą czynniki wirusowe (najczęściej wirusy hepatotropowe HAV, HBV, HCV, HDV, HEV), toksyczne (alkohol, leki, toksyny), autoimmunologiczne, metaboliczne oraz naczyniowe.

Klinicznie zapalenie wątrobowokomórkowe może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się objawami niespecyficznymi jak zmęczenie, osłabienie, bóle mięśniowo-stawowe oraz charakterystycznymi dla uszkodzenia wątroby: żółtaczką, świądem skóry, powiększeniem wątroby, ciemnym moczem i odbarwionymi stolcami. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższenie aktywności aminotransferaz (ALT, AST), które jest głównym markerem uszkodzenia hepatocytów.

Diagnostyka zapalenia wątrobowokomórkowego obejmuje badania biochemiczne, serologiczne, obrazowe oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować leczenie przyczynowe (np. leki przeciwwirusowe), immunosupresyjne w przypadkach autoimmunologicznych, a także terapię wspomagającą. Przewlekłe zapalenie wątrobowokomórkowe może prowadzić do włóknienia, marskości wątroby i zwiększać ryzyko rozwoju raka wątrobowokomórkowego (HCC).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl