krwioobieg płodu
Krwioobieg płodu to specyficzny system naczyniowy rozwijający się podczas życia wewnątrzmacicznego, który różni się znacząco od krążenia po urodzeniu. Jego głównym zadaniem jest zapewnienie dostarczania tlenu i składników odżywczych od matki do rozwijającego się płodu.
Kluczowymi elementami krwioobiegu płodowego są: łożysko, które służy jako narząd wymiany gazowej zamiast płuc, przewód żylny (ductus venosus), który pozwala krwi omijać wątrobę, otwór owalny (foramen ovale) w przegrodzie międzyprzedsionkowej, umożliwiający przepływ krwi z prawego do lewego przedsionka, oraz przewód tętniczy (ductus arteriosus) łączący tętnicę płucną z aortą.
Natlenowana krew z łożyska przepływa przez żyłę pępowinową do przewodu żylnego, a następnie do prawego przedsionka serca płodu. Większość tej krwi przechodzi przez otwór owalny do lewego przedsionka, omijając krążenie płucne. Krew z górnej części ciała wpływa do prawego przedsionka i częściowo kieruje się do prawej komory, a następnie przez przewód tętniczy do aorty zstępującej, omijając nieaktywne płuca.
Po urodzeniu, gdy dziecko zaczyna oddychać samodzielnie, dochodzi do fizjologicznego zamknięcia połączeń płodowych. Przewód tętniczy zamyka się funkcjonalnie w ciągu 10-15 godzin po porodzie, otwór owalny zamyka się w wyniku zwiększonego ciśnienia w lewym przedsionku, a przewód żylny i naczynia pępowinowe zanikają. Nieprawidłowości w procesie zamykania tych struktur mogą prowadzić do wad wrodzonych układu krążenia.