dawka zwiotczająca
Dawka zwiotczająca (ang. intubating dose, paralyzing dose) to dawka leku zwiotczającego mięśnie szkieletowe podawana w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej. Jest to zwykle wyższa dawka niż standardowa dawka podtrzymująca, mająca na celu szybkie i głębokie zwiotczenie mięśni krtani i gardła.
Najczęściej stosowanymi lekami w dawce zwiotczającej są niedepolaryzujące środki zwiotczające (np. rokuronium, wekuronium) oraz depolaryzujący lek – sukcynylocholina. Sukcynylocholina w dawce 1-1,5 mg/kg m.c. zapewnia warunki do intubacji już po 45-60 sekundach od podania. Rokuronium w dawce zwiotczającej 0,6-1,2 mg/kg m.c. jest alternatywą o nieco dłuższym czasie działania, ale zbliżonej szybkości nastąpienia zwiotczenia.
Dawka zwiotczająca jest kluczowym elementem protokołu szybkiej sekwencji indukcji (RSI), stosowanego w sytuacjach nagłych, gdy konieczne jest szybkie zabezpieczenie dróg oddechowych. Dobór odpowiedniego leku i dawki zwiotczającej zależy od stanu klinicznego pacjenta, pilności intubacji oraz potencjalnych przeciwwskazań do stosowania konkretnych preparatów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Chlorsuccillin 200 mg
Chlorsuccillin (chlorek suksametoniowy) w dawce 200 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest stosowany do zwiotczenia mięśni podczas zabiegów chirurgicznych. Lek może być podawany dożylnie zarówno jako bolus, jak i wlew kroplowy, z koniecznością monitorowania czynności oddechowej lub zastosowania oddechu kontrolowanego. Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając rodzaj zabiegu, masę ciała pacjenta oraz jego wrażliwość na suksametonium. Zaleca się wykonanie próby testowej z podaniem 10 mg dożylnie w celu oceny reakcji pacjenta. U dorosłych dawka zwiotczająca wynosi zwykle 20-80 mg (0,5-1,5 mg/kg), z efektem zwiotczenia pojawiającym się w około 1 minutę, utrzymującym się przez 2 minuty i powrotem do normy po 8-10 minutach. W przypadku dłuższych zabiegów stosuje się dawki do 1 mg/kg, a podczas wlewu ciągłego 2,5-4 mg/min, nie przekraczając 500 mg na godzinę.