wiosenne zapalenie rogówki i spojówek

Wiosenne zapalenie rogówki i spojówek (VKC – Vernal Keratoconjunctivitis) to przewlekła, nawracająca, obustronna choroba zapalna oczu o podłożu alergicznym. Występuje głównie u dzieci i młodzieży, z największym nasileniem w okresie wiosenno-letnim, co znajduje odzwierciedlenie w nazwie schorzenia.

Choroba charakteryzuje się występowaniem intensywnego świądu, łzawienia, nadwrażliwości na światło, uczucia ciała obcego oraz obecnością gęstej, włóknistej wydzieliny. W obrazie klinicznym można zaobserwować przerost brodawek na spojówce powiekowej (postać tarsalna), nacieki rąbkowe (postać rąbkowa) lub zmiany rogówkowe w postaci punktowych ubytków nabłonka, a w ciężkich przypadkach owrzodzeń tarczowatych.

W patogenezie VKC kluczową rolę odgrywają mechanizmy związane z nadwrażliwością typu I (IgE-zależną) oraz typu IV (komórkową), z dominującą rolą limfocytów Th2 i cytokin prozapalnych. Leczenie obejmuje miejscowe stosowanie leków przeciwalergicznych, stabilizatorów komórek tucznych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz w cięższych przypadkach miejscowych glikokortykosteroidów i inhibitorów kalcyneuryny.

Przebieg choroby ma charakter przewlekły z okresami zaostrzeń i remisji. U większości pacjentów objawy ustępują samoistnie w okresie dojrzewania, jednak u części chorych mogą prowadzić do trwałych powikłań, takich jak bliznowacenie rogówki i upośledzenie widzenia. Regularne kontrole okulistyczne są kluczowe dla monitorowania postępu choroby i dostosowywania terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl