naciek podnabłonkowy

Naciek podnabłonkowy to skupisko komórek, najczęściej zapalnych, zlokalizowane bezpośrednio pod warstwą nabłonka wyścielającego daną tkankę lub narząd. Jest to zjawisko o istotnym znaczeniu diagnostycznym, obserwowane w wielu chorobach zapalnych, infekcyjnych oraz autoimmunologicznych.

W obrazie histopatologicznym naciek podnabłonkowy może składać się z różnych typów komórek, w tym limfocytów, neutrofilów, makrofagów czy eozynofilów. Skład komórkowy nacieku często dostarcza kluczowych informacji diagnostycznych o charakterze i etiologii procesu chorobowego. Na przykład, naciek eozynofilowy może sugerować alergiczne tło schorzenia, podczas gdy naciek z przewagą neutrofilów wskazuje zwykle na ostrą infekcję bakteryjną.

Nacieki podnabłonkowe są charakterystyczne dla wielu schorzeń dróg oddechowych (jak astma czy przewlekłe zapalenie oskrzeli), układu pokarmowego (np. nieswoiste choroby zapalne jelit), a także skóry i błon śluzowych. W diagnostyce różnicowej ich obecność, lokalizacja, rozległość oraz skład komórkowy stanowią istotne kryteria oceny patomorfologicznej, pomagające w ustaleniu rozpoznania i określeniu aktywności procesu chorobowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl