zakażenie HIV/HCV
Zakażenie HIV/HCV to koinfekcja wirusami HIV (ludzki wirus niedoboru odporności) oraz HCV (wirus zapalenia wątroby typu C), która stanowi istotny problem kliniczny ze względu na wzajemne interakcje obu patogenów oraz złożone podejście terapeutyczne.
Częstość współwystępowania obu zakażeń wynika z podobnych dróg transmisji (krew, kontakty seksualne), szczególnie u osób przyjmujących narkotyki drogą dożylną. Zakażenie HIV przyspiesza progresję choroby wątroby u pacjentów z HCV, zwiększając ryzyko marskości i raka wątrobowokomórkowego. Z kolei HCV może nasilać immunosupresję wywołaną przez HIV.
Diagnostyka koinfekcji obejmuje badania serologiczne, oznaczanie wiremii HIV RNA i HCV RNA oraz ocenę stopnia uszkodzenia wątroby. Leczenie wymaga kompleksowego podejścia – terapii antyretrowirusowej przeciwko HIV oraz bezpośrednio działających leków przeciwwirusowych (DAA) w przypadku HCV, z uwzględnieniem potencjalnych interakcji lekowych.
Koinfekcja HIV/HCV wiąże się z gorszym rokowaniem niż zakażenie pojedynczym wirusem, dlatego kluczowe jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Nowoczesne terapie DAA osiągają wysoką skuteczność eradykacji HCV również u pacjentów zakażonych HIV, co znacząco poprawiło rokowanie w tej grupie chorych.