induktor enzymów mikrosomalnych

Induktory enzymów mikrosomalnych to substancje, które pobudzają aktywność układu cytochromu P450 (CYP450) – grupy enzymów odpowiedzialnych za metabolizm wielu leków i substancji toksycznych w wątrobie. Indukcja polega na zwiększeniu syntezy tych enzymów, co przyspiesza biotransformację związków będących substratami dla CYP450.

Najczęściej stosowane w praktyce klinicznej induktory to: ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital oraz ziele dziurawca. Substancje te mogą znacząco obniżać stężenie we krwi jednocześnie podawanych leków metabolizowanych przez indukowane enzymy, prowadząc do zmniejszenia ich skuteczności terapeutycznej.

Indukcja enzymów mikrosomalnych ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w przypadku terapii wielolekowej. Efekt indukcji rozwija się stopniowo, osiągając maksimum po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia podawania induktora, i może utrzymywać się przez pewien czas po jego odstawieniu. Znajomość tego mechanizmu jest kluczowa dla unikania istotnych interakcji lekowych.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl