adherencja lekowa
Adherencja lekowa (ang. medication adherence) to stopień, w jakim pacjent przestrzega zaleceń terapeutycznych dotyczących przyjmowania przepisanych leków. Obejmuje przestrzeganie dawki, częstotliwości przyjmowania oraz czasu stosowania terapii zgodnie z zaleceniami lekarza.
Problem niskiej adherencji lekowej dotyczy około 50% pacjentów przewlekle chorych i stanowi istotne wyzwanie w praktyce klinicznej. Nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych prowadzi do obniżenia skuteczności leczenia, zwiększenia ryzyka powikłań, pogorszenia jakości życia pacjentów oraz wzrostu kosztów opieki zdrowotnej.
Na adherencję lekową wpływają liczne czynniki, w tym: złożoność schematu dawkowania, występowanie działań niepożądanych, koszty terapii, przekonania pacjenta dotyczące choroby i leczenia, jakość relacji lekarz-pacjent oraz dostęp do opieki zdrowotnej. Interwencje poprawiające adherencję obejmują edukację pacjenta, uproszczenie schematów dawkowania, stosowanie systemów przypominających oraz wdrażanie elementów opieki koordynowanej.
Ocena adherencji lekowej może odbywać się za pomocą metod bezpośrednich (pomiar stężenia leku lub metabolitów w płynach ustrojowych) oraz pośrednich (kwestionariusze samooceny, liczenie tabletek, elektroniczne systemy monitorowania, analiza realizacji recept). W praktyce klinicznej najczęściej stosuje się metody pośrednie ze względu na ich dostępność i niższy koszt.