oporność wewnętrzna

Oporność wewnętrzna to kluczowy parametr w elektrofizjologii i kardiologii, określający zdolność tkanek do przeciwstawiania się przepływowi prądu elektrycznego. W kontekście medycznym termin ten jest szczególnie istotny przy badaniu przewodnictwa elektrycznego w sercu oraz podczas procedur elektroterapeutycznych.

W elektrokardiografii oporność wewnętrzna tkanek serca wpływa na amplitudę rejestrowanych potencjałów oraz jakość zapisu EKG. Zwiększona oporność wewnętrzna może być wynikiem zmian patologicznych w mięśniu sercowym, takich jak zwłóknienie, martwica czy obrzęk, co ma znaczenie diagnostyczne w wykrywaniu chorób serca.

W elektroterapii, np. podczas kardiowersji czy defibrylacji, oporność wewnętrzna pacjenta determinuje skuteczność zabiegów poprzez wpływ na ilość energii docierającej do serca. Parametr ten jest również istotny w kontekście stymulacji elektrycznej mięśni i nerwów w neurologii oraz fizjoterapii, gdzie warunkuje efektywność procedur terapeutycznych i diagnostycznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mupina 20 mg/g

Mupirocyna, substancja czynna maści do nosa Mupina (20 mg/g), jest antybiotykiem stosowanym miejscowo, należącym do grupy „innych preparatów stosowanych do nosa” (kod ATC: R01AX06). Jej unikatowy mechanizm działania polega na hamowaniu syntetazy izoleucynowej tRNA, co blokuje syntezę białek bakteryjnych. W zależności od stężenia wykazuje działanie bakteriostatyczne (przy minimalnych stężeniach hamujących) lub bakteriobójcze (przy wyższych stężeniach po aplikacji miejscowej). Mupirocyna jest skuteczna głównie wobec Gram-dodatnich bakterii, takich jak Staphylococcus aureus i Streptococcus spp., w tym szczepów metycylinoopornych (MRSA i MRCoNS), choć oporność może występować i jest związana z mutacjami w genie ileS lub obecnością plazmidowych genów kodujących alternatywną syntetazę izoleucynową tRNA. Bakterie Gram-ujemne, np. Enterobacteriaceae, wykazują naturalną oporność z powodu niskiej przepuszczalności błony zewnętrznej.
antybiotyk miejscowy, corynebacterium, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Enterobacteriaceae, maść do nosa, Micrococcus, minimalne stężenie hamujące, MRCoNS, MRSA, mupirocyna, oporność krzyżowa, oporność niskiego stopnia, oporność wewnętrzna, oporność wysokiego stopnia, Pseudomonas fluorescens, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Streptococcus, syntetaza izoleucynowa tRNA, synteza białek bakteryjnych, wrażliwość mikrobiologiczna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Soltopin 20 mg/g

Soltopin, zawierający mupirocynę w stężeniu 20 mg/g, jest antybiotykiem stosowanym miejscowo w dermatologii, należącym do grupy leków dermatologicznych o kodzie ATC D06AX09. Mupirocyna działa poprzez hamowanie syntetazy izoleucynowej tRNA, co prowadzi do zahamowania syntezy białek bakteryjnych. W minimalnym stężeniu wykazuje efekt bakteriostatyczny, natomiast w wyższych stężeniach, osiąganych po aplikacji miejscowej, działa bakteriobójczo. Lek wykazuje aktywność przede wszystkim wobec Staphylococcus aureus oraz Streptococcus pyogenes, co potwierdzają badania kliniczne. Nie obserwuje się oporności krzyżowej z innymi antybiotykami, co jest istotne z punktu widzenia terapii zakażeń skórnych.
antybiotyk dermatologiczny, bakterie koagulazo-ujemne, corynebacterium, drobnoustrój Gram-ujemny, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Enterobacteriaceae, gen chromosomalny, gen ileS, lek dermatologiczny, Micrococcus, minimalne stężenie hamujące, mupirocyna, mutacja punktowa, oporność krzyżowa, oporność na antybiotyk, oporność niskiego stopnia, oporność wewnętrzna, oporność wysokiego stopnia, Pseudomonas fluorescens, Staphylococcus aureus, Streptococcus, Streptococcus pyogenes, syntetaza izoleucynowa tRNA, synteza białka bakteryjnego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tavanic 5 mg/ml

Lewofloksacyna, będąca S-enancjomerem ofloksacyny i należąca do grupy fluorochinolonów (kod ATC: J01MA12), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie gyrazy DNA oraz topoizomerazy IV, co prowadzi do zahamowania replikacji DNA u bakterii. Skuteczność leku jest zależna od stosunku Cmax lub AUC do MIC. Oporność rozwija się wieloetapowo, głównie przez mutacje w topoizomerazach oraz mechanizmy takie jak zmniejszona przepuszczalność błony komórkowej i aktywny wypływ leku, szczególnie u Pseudomonas aeruginosa. Istotna jest oporność krzyżowa w obrębie fluorochinolonów, natomiast nie obserwuje się jej między lewofloksacyną a innymi klasami antybiotyków. EUCAST definiuje kliniczne wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny, np. dla Enterobacterales ≤0,5 mg/l (wrażliwe) i >1 mg/l (oporne), dla Pseudomonas spp. ≤0,001 mg/l i >1 mg/l, a dla Haemophilus influenzae ≤0,06 mg/l i >0,06 mg/l, co jest kluczowe przy interpretacji wyników i doborze terapii.
acinetobacter baumannii, Aerococcus sanguinicola, angina paciorkowcowa, atypowy patogen, Bacillus anthracis, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bariera przepuszczalności, chinolon przeciwbakteryjny, Chlamydia trachomatis, Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, choroba legionistów, Citrobacter freundii, DNA-gyraza, drobnoustrój oporny, drobnoustrój wrażliwy, Eikenella corrodens, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Enterobacterales, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, Escherichia coli, Europejski Komitet Oznaczania Lekowrażliwości, fluorochinolon, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Legionella pneumophila, lek przeciwbakteryjny, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, MRSA, Mycoplasma hominis, mycoplasma pneumoniae, ofloksacyna, oporność bakterii, oporność krzyżowa, oporność naturalna, oporność wewnętrzna, ornitoza, paciorkowiec, Pasteurella multocida, patogen atypowy, patogen dróg oddechowych, patogen oportunistyczny, patogen szpitalny, Peptostreptococcus, pole pod krzywą, pozaszpitalne zapalenie płuc, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Pseudomonas aeruginosa, S-enancjomer, Serratia marcescens, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Staphylococcus saprophyticus, stężenie w surowicy, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, substancja czynna, topoizomeraza II, topoizomeraza IV, Ureaplasma urealyticum, wąglik, wartość graniczna MIC, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie mieszane, zakażenie okołoporodowe, zakażenie skóry, zakażenie szpitalne, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu moczowo-płciowego, zapalenie płuc

oporność wewnętrzna

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Mupina 20 mg/g

Właściwości farmakodynamiczne – Soltopin 20 mg/g

Właściwości farmakodynamiczne – Tavanic 5 mg/ml