blokada korzenia nerwowego

Blokada korzenia nerwowego to procedura medyczna polegająca na podaniu leku znieczulającego w okolicę korzenia nerwowego w celu zablokowania przewodzenia bodźców bólowych. Zabieg ten jest stosowany zarówno w celach diagnostycznych, jak i terapeutycznych, szczególnie w przypadku bólu korzeniowego spowodowanego uciskiem na korzeń nerwowy.

Wskazaniami do wykonania blokady są najczęściej radikulopatie, czyli zespoły bólowe związane z uciskiem korzenia nerwowego, spowodowane przepukliną krążka międzykręgowego, stenozą kanału kręgowego czy zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa. Procedura ta może być również stosowana w diagnostyce różnicowej, gdy kliniczne objawy nie są jednoznaczne.

Zabieg wykonuje się pod kontrolą fluoroskopii, tomografii komputerowej lub ultrasonografii, co zapewnia precyzyjne umiejscowienie igły w pobliżu wybranego korzenia nerwowego. Najczęściej podawane są mieszanki leków znieczulających miejscowo (np. lidokaina, bupiwakaina) oraz glikokortykosteroidów o działaniu przeciwzapalnym.

Efekt terapeutyczny blokady korzenia nerwowego utrzymuje się zwykle od kilku dni do kilku miesięcy. W przypadku dobrej odpowiedzi na leczenie, procedura może być powtarzana. Należy pamiętać, że blokada jest zazwyczaj elementem kompleksowego leczenia, które obejmuje również rehabilitację, farmakoterapię oraz ewentualnie leczenie operacyjne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl