nowotwór monoklonalny

Nowotwór monoklonalny to guz powstający z pojedynczej zmutowanej komórki, która nabyła zdolność do niekontrolowanego podziału i przekazuje tę cechę wszystkim komórkom potomnym. W rezultacie wszystkie komórki nowotworowe w takim guzie są genetycznie identyczne i pochodzą od jednego klonu komórkowego.

W diagnostyce nowotworów monoklonalnych kluczowe znaczenie ma analiza molekularna, która potwierdza jednorodność genetyczną komórek nowotworowych. Obecność identycznych markerów powierzchniowych, takich samych rearanżacji genów immunoglobulin czy receptorów limfocytów T, świadczy o monoklonalnym pochodzeniu guza.

Przykładami nowotworów monoklonalnych są m.in. szpiczak mnogi, przewlekła białaczka limfocytowa, chłoniaki czy gammapatie monoklonalne. Ich rozpoznanie opiera się na wykryciu białka monoklonalnego (paraproteiny) w surowicy lub moczu pacjenta oraz na badaniach cytogenetycznych i molekularnych.

Leczenie nowotworów monoklonalnych jest ukierunkowane na specyficzne cechy biologiczne klonu nowotworowego, co umożliwia zastosowanie terapii celowanej. W ostatnich latach obserwuje się znaczący postęp w leczeniu tych chorób dzięki wprowadzeniu immunoterapii, inhibitorów kinaz i przeciwciał monoklonalnych skierowanych przeciwko specyficznym antygenom występującym na powierzchni komórek nowotworowych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl