farmakokinetyka bosutynibu

Bosutynib to inhibitor kinazy tyrozynowej stosowany głównie w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML). Charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 4-6 godzinach od przyjęcia. Pokarm znacząco zwiększa jego wchłanianie, dlatego zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłku.

Bosutynib w wysokim stopniu (około 96%) wiąże się z białkami osocza, co wpływa na jego dystrybucję w organizmie. Metabolizowany jest głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) w wątrobie, co prowadzi do powstawania licznych metabolitów o ograniczonej aktywności farmakologicznej. Średni okres półtrwania leku wynosi około 22-27 godzin, co pozwala na dawkowanie raz na dobę.

Wydalanie bosutynibu odbywa się przede wszystkim z kałem (91%), natomiast tylko niewielka część (3%) jest eliminowana przez nerki. Istotne jest, że jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów lub induktorów CYP3A4 może znacząco modyfikować farmakokinetykę bosutynibu, prowadząc odpowiednio do zwiększenia stężenia leku (zwiększone ryzyko działań niepożądanych) lub jego zmniejszenia (potencjalne obniżenie skuteczności terapeutycznej).

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bosutinib Stada 500 mg

Bosutinib Stada, dostępny w dawkach 100 mg, 400 mg oraz 500 mg w formie tabletek powlekanych, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na bosutynib lub substancje pomocnicze oraz niewydolność wątroby w dowolnym stopniu. Ze względu na metabolizm leku głównie w wątrobie oraz ryzyko hepatotoksyczności, stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby jest wykluczone. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna weryfikacja tych przeciwwskazań, aby uniknąć nieprzewidywalnych stężeń leku w osoczu i poważnych działań niepożądanych.
anemia, białaczka, bosutynib, farmakokinetyka bosutynibu, hepatotoksyczność, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, nadwrażliwość, neutropenia, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, trombocytopenia, wydłużony odstęp QT, zaburzenie czynności przewodu pokarmowego, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bosutinib Zentiva 400 mg

Bosutynib, dostępny w dawkach 100 mg, 400 mg i 500 mg w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się powolnym wchłanianiem z medianą tmax wynoszącą 6 godzin oraz biodostępnością 34% po dawce 500 mg podanej podczas posiłku. W zakresie dawek 200–600 mg obserwuje się proporcjonalny wzrost AUC i Cmax, które są istotnie zwiększone przez obecność pokarmu (Cmax 1,8-krotnie, AUC 1,7-krotnie). Bosutynib wykazuje dużą dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji 2331 L) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (94–96%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, z dominującymi metabolitami M2, M5 i M6, które mają ≤ 5% aktywności biologicznej leku. Okres półtrwania wynosi około 35,5 godziny, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (91,3% dawki), z minimalnym wydalaniem z moczem (3,29%).
białaczka Philadelphia, bilans masy, biodostępność leku, dystrybucja pozanaczyniowa, farmakokinetyka bosutynibu, farmakokinetyka populacyjna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, klirens kreatyniny, metabolit N-demetylowany, metabolit oksydechlorowany, metabolizm wątrobowy, N-tlenek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, przewlekła białaczka szpikowa, skala Childa-Pugha, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, trudność w połykaniu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bosutinib Zentiva 100 mg

Stosowanie leku Bosutinib Zentiva (tabletki powlekane 100 mg, 400 mg, 500 mg) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na bosutynib lub substancje pomocnicze oraz u chorych z niewydolnością wątroby. W przypadku nadwrażliwości, objawy takie jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy duszność wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Niewydolność wątroby stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia hepatotoksyczności oraz zmienioną farmakokinetykę bosutynibu, co potwierdzają dane farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Pacjenci z chorobami wątroby powinni być dokładnie ocenieni przed rozpoczęciem terapii, a w przypadku niewydolności wątroby należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
biegunka, bosutynib, choroba układu pokarmowego, choroba wątroby, duszność, farmakodynamika, farmakokinetyka, farmakokinetyka bosutynibu, hepatotoksyczność, metabolizm bosutynibu, mielosupresja, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parametry laboratoryjne, reakcja alergiczna, świąd, tabletka powlekana, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bosutinib Zentiva 500 mg

Bosutynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (Ph+), wykazuje biodostępność doustną na poziomie 34% przy podaniu podczas posiłku, co istotnie zwiększa jego wchłanianie (Cmax wzrasta 1,8-krotnie, AUC 1,7-krotnie). Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 200-600 mg, z Tmax około 6 godzin. U pacjentów z CML po dawce 400 mg podczas posiłku średnia geometryczna Cmax wynosi 145 ng/ml (CV 14%), a AUCss 2700 ng•h/ml (CV 16%), natomiast przy dawce 500 mg Cmax osiąga 200 ng/ml (CV 6%), a AUCss 3640 ng•h/ml (CV 12%). Bosutynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (~2331 L) i wysokim wiązaniem z białkami osocza (94-96%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, a główne metabolity (M2, M5, M6) wykazują ≤5% aktywności farmakologicznej leku macierzystego. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (91,3%), z minimalnym wydalaniem z moczem (3,29%). Okres półtrwania wynosi około 35,5 godziny, a klirens 61,9 L/h.
badanie bilansu masy, badanie ex vivo, biodostępność bosutynibu, bloker H2, chromosom Philadelphia, cytochrom P450, dystrybucja do tkanek, eliminacja z kałem, farmakokinetyka bosutynibu, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, jednoczesne stosowanie leków, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, metabolizm bosutynibu, mikrosomy wątrobowe, N-demetylowany bosutynib, N-tlenek bosutynibu, nudności, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydechlorowany bosutynib, przewlekła białaczka szpikowa, rozpuszczalność leku, tabletka powlekana, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenia połykania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przedawkowanie – Bosutinib Zentiva 500 mg

Przedawkowanie leku Bosutinib Zentiva (bosutynib), dostępnego w tabletkach o dawkach 100 mg, 400 mg i 500 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na mechanizm działania jako inhibitor kinazy tyrozynowej, przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak zaburzenia hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), hepatotoksyczność (wzrost aminotransferaz, ryzyko ostrej niewydolności wątroby), nefrotoksyczność, zaburzenia kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie), zaburzenia neurologiczne oraz metaboliczne (hipofosfatemia, hipokaliemia, hiponatremia). Dawki przekraczające 500 mg/dobę wiążą się ze zwiększonym ryzykiem powikłań hematologicznych, natomiast inne objawy nie mają precyzyjnie określonych progów dawki ze względu na ograniczone dane kliniczne.
aminotransferazy wątrobowe, antidotum, bosutynib, farmakokinetyka bosutynibu, hepatotoksyczność, hipofosfatemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, inhibicja kinazy tyrozynowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, ostra niewydolność wątroby, pacjent hematoonkologiczny, parametr hematologiczny, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, tabletka powlekana, trombocytopenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Bosutynib – Interakcje

Bosutynib jest substratem enzymu CYP3A i wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami modulującymi aktywność tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A, takie jak ketokonazol, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na bosutynib (wzrost Cmax o 5,2-krotny i AUC o 8,6-krotny przy dawce 100 mg bosutynibu), co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub zmniejszenia dawki bosutynibu. Inhibitory o średniej sile działania (np. aprepitant) zwiększają Cmax bosutynibu 1,5-krotnie i AUC 2-krotnie. Z kolei silne induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna, obniżają ekspozycję bosutynibu do 6-14% wartości wyjściowych, co uniemożliwia skuteczne leczenie nawet przy zwiększeniu dawki. Ponadto, bosutynib wykazuje zależną od pH rozpuszczalność, a inhibitory pompy protonowej (np. lanzoprazol 60 mg) zmniejszają jego Cmax do 54% i AUC do 74%, dlatego zaleca się stosowanie krótkodziałających środków zobojętniających i rozdzielenie czasowe podania leków. Należy również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu bosutynibu z lekami wydłużającymi odstęp QT oraz unikać spożywania alkoholu ze względu na potencjalne ryzyko hepatotoksyczności.
amiodaron, amprenawir, aprepitant, atazanawir, białko oporności raka piersi, boceprewir, bozentan, chinidyna, chlorochina, cyprofloksacyna, darunawir rytonawir, diltiazem, domperidon, dyzopiramid, działanie hepatotoksyczne, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, efekt niepożądany, erytromycyna, eteksylan dabigatranu, etrawiryna, farmakokinetyka bosutynibu, fenytoina, flukonazol, fosamprenawir, glikoproteina p, halofantryna, haloperydol, hepatotoksyczność, imatynib, induktor CYP3A, indynawir, inhibitor CYP3A, inhibitor CYP3A o średniej sile, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kryzotynib, łagodny induktor CYP3A, łagodny inhibitor CYP3A, lanzoprazol, lopinawir/rytonawir, metadon, mibefradyl, modafinil, moksyfloksacyna, nafcylina, nefazodon, nelfinawir, nośnik anionów organicznych, nośnik kationów organicznych, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pozakonazol, prokainamid, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, silny induktor CYP3A, silny inhibitor CYP3A, sotalol, telaprewir, telitromycyna, werapamil, worykonazol, wydłużenie odstępu QT

farmakokinetyka bosutynibu

Powiązane wpisy

Przeciwwskazania – Bosutinib Stada 500 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Bosutinib Zentiva 400 mg

Przeciwwskazania – Bosutinib Zentiva 100 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Bosutinib Zentiva 500 mg

Przedawkowanie – Bosutinib Zentiva 500 mg

Bosutynib – Interakcje