maksymalne stężenie ofloksacyny

Maksymalne stężenie ofloksacyny odnosi się do najwyższego poziomu tego antybiotyku w osoczu lub tkankach po podaniu dawki terapeutycznej. Ofloksacyna należy do grupy fluorochinolonów, szerokospektralnych antybiotyków działających bakteriobójczo poprzez hamowanie enzymu gyrazy DNA, kluczowego dla replikacji bakteryjnego DNA.

W praktyce klinicznej maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) po standardowej dawce doustnej 400 mg ofloksacyny wynosi około 4-5 μg/ml i jest osiągane po 1-2 godzinach od podania. Dla dawki 200 mg maksymalne stężenie wynosi około 2-2,5 μg/ml. Przy podaniu dożylnym (400 mg) wartości Cmax są wyższe i osiągane szybciej – na poziomie 7-8 μg/ml.

Monitorowanie maksymalnego stężenia ofloksacyny ma znaczenie kliniczne, ponieważ skuteczność bakteriobójcza fluorochinolonów jest zależna od stężenia. Współczynnik Cmax/MIC (stosunek maksymalnego stężenia do minimalnego stężenia hamującego) powyżej 8-10 wiąże się z lepszą skutecznością kliniczną i mniejszym ryzykiem rozwoju oporności bakteryjnej.

Należy pamiętać, że maksymalne stężenie ofloksacyny może być zmienione u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (zmniejszony klirens), u osób starszych oraz przy interakcjach z innymi lekami. W takich przypadkach może być konieczna modyfikacja dawkowania, aby uniknąć toksyczności wynikającej z nadmiernego stężenia leku.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl