hipotonia neurogenna
Hipotonia neurogenna to stan obniżonego napięcia mięśniowego (wiotkości) spowodowany zaburzeniami neurologicznymi. Występuje, gdy dochodzi do uszkodzenia lub dysfunkcji w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, nerwów obwodowych, złącza nerwowo-mięśniowego lub samych mięśni.
Etiologia hipotonii neurogennej jest zróżnicowana i obejmuje m.in. uszkodzenia mózgu (np. niedotlenienie okołoporodowe), choroby genetyczne (zespół Downa, zespół Pradera-Williego), zaburzenia metaboliczne, infekcje czy choroby neurodegeneracyjne. U noworodków i niemowląt hipotonia często manifestuje się jako zespół wiotkiego dziecka.
Klinicznie hipotonia neurogenna przejawia się zmniejszonym oporem podczas biernych ruchów kończyn, zwiększonym zakresem ruchomości w stawach, obniżoną siłą mięśniową oraz charakterystycznymi pozycjami ciała. Diagnostyka obejmuje dokładny wywiad, badanie neurologiczne, badania elektrofizjologiczne (EMG, ENG), badania obrazowe OUN oraz analizy genetyczne.
Leczenie hipotonii neurogennej jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz obejmuje kompleksową rehabilitację neurologiczną, fizykoterapię i terapię zajęciową. Wczesna interwencja terapeutyczna ma kluczowe znaczenie dla poprawy funkcji motorycznych i zapobiegania powikłaniom, takim jak przykurcze czy deformacje szkieletu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niskie ciśnienie krwi (hipotonia) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Hipotonia definiowana jest jako ciśnienie tętnicze poniżej 90/60 mmHg, co może prowadzić do niedostatecznej perfuzji narządów, w tym mózgu i serca, z ryzykiem wstrząsu i niewydolności wielonarządowej. Przyczyny hipotonii są zróżnicowane i obejmują odwodnienie, utratę krwi, działanie leków przeciwnadciśnieniowych, choroby serca, zaburzenia hormonalne i neurologiczne, a także reakcje alergiczne. Wyróżnia się kilka typów hipotonii, m.in. ortostatyczną (spadek ciśnienia skurczowego o ≥20 mmHg lub rozkurczowego o ≥10 mmHg w ciągu 3 minut po zmianie pozycji), poposiłkową oraz neuralnie pośredniczoną. Objawy to zawroty głowy, omdlenia, zmęczenie, zaburzenia widzenia i splątanie, a w ciężkich przypadkach wstrząs z objawami takimi jak bladość, zimna i wilgotna skóra, szybki oddech i słaby puls.
bradykardia, choroba Parkinsona, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, czas powrotu włośniczkowego, droksydopa, fludrokortyzon, hipoperfuzja, hipotonia, hipotonia neurogenna, hipotonia ortostatyczna, hipotonia poposiłkowa, inhibitor cholinoesterazy, krwotok, lek przeciwnadciśnieniowy, midodryna, mineralokortykoid, nieskuteczna perfuzja tkankowa, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, norepinefryna, pirydostygmina, pończochy uciskowe, prekursor norepinefryny, saturacja tlenem, test pochyleniowy, wada zastawkowa serca, wstrząs hipotoniczny, wstrząs septyczny, zaburzenie hormonalne, zaburzenie wymiany gazowej, zmniejszony rzut serca - Leksykon chorób i schorzeń
Niskie ciśnienie krwi (hipotonia) – Diagnostyka i diagnoza
Hipotonia tętnicza definiowana jest jako ciśnienie krwi <90/60 mmHg i wymaga diagnostyki jedynie przy obecności objawów klinicznych lub podejrzeniu choroby podstawowej. Podstawą rozpoznania jest dokładny pomiar ciśnienia w różnych pozycjach (leżącej, siedzącej, stojącej) oraz w różnych porach dnia, ze szczególnym uwzględnieniem testu ortostatycznego, gdzie spadek ciśnienia skurczowego o ≥20 mmHg lub rozkurczowego o ≥10 mmHg w ciągu 3 minut od pionizacji wskazuje na hipotonię ortostatyczną. Diagnostyka obejmuje także szczegółowy wywiad (objawy towarzyszące, choroby współistniejące, farmakoterapię) oraz badanie fizykalne ukierunkowane na ocenę układu sercowo-naczyniowego, neurologicznego i endokrynologicznego. W razie potrzeby wykonuje się test pochyleniowy, badania laboratoryjne (morfologia, panel metaboliczny, hormony tarczycy i nadnerczy, markery zapalne), a także badania kardiologiczne (EKG, echokardiografia, Holter, próba wysiłkowa, USG naczyń) oraz specjalistyczne testy funkcji autonomicznej w przypadku podejrzenia hipotonii neurogennej.
autonomiczny układ nerwowy, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze, echokardiografia, elektrokardiogram, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, hipotonia neurogenna, hipotonia ortostatyczna, hipotonia poposiłkowa, holter EKG, hormony tarczycy, kortyzol, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie w pozycji leżącej, neuropatia autonomiczna, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy, pomiar ciśnienia tętniczego, reakcja anafilaktyczna, sepsa, test pochyleniowy, zanik wieloukładowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Hipotonia ortostatyczna (hipotensja ortostatyczna) – Objawy
Hipotonia ortostatyczna definiowana jest jako spadek ciśnienia skurczowego o ≥20 mmHg lub rozkurczowego o ≥10 mmHg w ciągu 3 minut od przyjęcia pozycji stojącej. Objawia się zawrotami głowy, oszołomieniem, niewyraźnym widzeniem, osłabieniem oraz omdleniami, które wynikają z niedostatecznego przepływu krwi do mózgu. Schorzenie może mieć przebieg ostry lub przewlekły, a u około 40% pacjentów przebiega bezobjawowo. Częstość występowania wzrasta z wiekiem – dotyczy 5% osób <50 r.ż., 10-20% powyżej 65 r.ż., a nawet do 30% mieszkańców placówek opieki długoterminowej. Hipotonia ortostatyczna jest szczególnie częsta u pacjentów z chorobą Parkinsona (do 60%) oraz cukrzycą (około 25%).
ból w klatce piersiowej, choroba Parkinsona, dławica piersiowa, hipoperfuzja mózgu, hipotensja ortostatyczna, hipotonia neurogenna, hipotonia ortostatyczna, hipotonia poposiłkowa, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nietolerancja ortostatyczna, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, niskie ciśnienie krwi, omdlenie, opóźniona hipotonia ortostatyczna, śmiertelność z wszystkich przyczyn, splątanie, udar mózgu, wstrząs, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy