zastój moczu
Zastój moczu (retencja moczu) to stan, w którym pacjent nie może całkowicie opróżnić pęcherza moczowego pomimo odczuwania potrzeby oddania moczu. Jest to częsty problem urologiczny, który może występować w postaci ostrej (nagłej) lub przewlekłej. W pęcherzu pozostaje zalegający mocz (tzw. mocz zalegający), co może prowadzić do szeregu powikłań.
Najczęstsze przyczyny zastoju moczu to: przerost gruczołu krokowego u mężczyzn, zwężenie cewki moczowej, kamica pęcherza, nowotwory dróg moczowych, neurologiczne zaburzenia mikcji, powikłania pooperacyjne oraz działania niepożądane niektórych leków (zwłaszcza antycholinergicznych, przeciwhistaminowych i przeciwdepresyjnych). U kobiet może wystąpić w przebiegu wypadania narządów miednicy mniejszej.
Diagnostyka zastoju moczu obejmuje badanie fizykalne, USG układu moczowego z oceną zalegania moczu po mikcji, badania laboratoryjne moczu, badanie urodynamiczne oraz w wybranych przypadkach cystoskopię. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię, cewnikowanie (doraźne lub stałe), zabiegi endoskopowe lub operacyjne.
Nieleczony zastój moczu może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak nawracające zakażenia układu moczowego, kamica pęcherza, uszkodzenie pęcherza moczowego i w konsekwencji niewydolność nerek. W przypadku ostrego zatrzymania moczu konieczne jest pilne odbarczenie pęcherza moczowego poprzez cewnikowanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxazosin Aurobindo 1 mg
Lek Doxazosin Aurobindo, zawierający doksazosynę w postaci mezylanu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę), a także na substancje pomocnicze, w tym laktozę (24 mg w tabletce 1 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie, ze względu na ryzyko nasilenia spadków ciśnienia tętniczego wynikających z mechanizmu działania leku (blokada receptorów α-adrenergicznych i rozszerzenie naczyń). W terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) doksazosyna jest przeciwwskazana u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, zastojem moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem układu moczowego, kamicą pęcherza moczowego oraz u osób z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem, gdzie konieczne są metody inwazyjne.
alergia krzyżowa, anafilaksja, bezmocz, cewnikowanie pęcherza, doksazosyna, hipoperfuzja narządowa, kamica pęcherza moczowego, karmienie piersią, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza, mezylan doksazosyny, monoterapia BPH, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodne chinazoliny, prazosyna, przepełnienie pęcherza moczowego, receptory α-adrenergiczne, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, terazosyna, zakażenie układu moczowego, zastój moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coldrex Junior C (300 mg + 5 mg + 20 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Coldrex Junior C zawiera paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbinowy (20 mg) i może wywoływać działania niepożądane związane z każdym ze składników aktywnych. Paracetamol, mimo ogólnej akceptowalnej tolerancji, może powodować bardzo rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, a także trombocytopenię i zaburzenia czynności wątroby. U pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ możliwy jest skurcz oskrzeli. Fenylefryna wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego (wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardia, palpitacje), układu nerwowego (ból głowy, zawroty, nerwowość) oraz rzadkie reakcje alergiczne i zaburzenia funkcji układu moczowego, szczególnie u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. Ostry napad jaskry u osób z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania stanowi poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji.
alergiczne zapalenie skóry, dysfagia, dysuria, fenylefryna, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, kwas askorbowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry napad jaskry, osutka krostkowa, paracetamol, profil bezpieczeństwa leku, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zastój moczu, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Kamienie pęcherza moczowego – Etiologia i przyczyny
Kamienie pęcherza moczowego powstają głównie w wyniku zastojów moczu, najczęściej spowodowanych przeszkodą w odpływie moczu, taką jak łagodny rozrost prostaty (BPH) lub neurogenny pęcherz moczowy. Czynniki ryzyka obejmują również infekcje dróg moczowych, obecność ciał obcych (np. cewników), anomalie anatomiczne (uchyłki pęcherza, cystocele), a także zabiegi chirurgiczne, takie jak augmentacja pęcherza moczowego, gdzie częstość powstawania kamieni wynosi od 2% do 53%. Etiologia jest wieloczynnikowa i obejmuje także odwodnienie, dietę bogatą w tłuszcz, cukier i sól, czynniki genetyczne oraz choroby współistniejące, takie jak cukrzyca typu 2, dna moczanowa i nadciśnienie. Kamienie pęcherza moczowego stanowią około 5% wszystkich kamieni układu moczowego, ale odpowiadają za 8% zgonów związanych z kamicą moczową w krajach rozwiniętych. Występują częściej u mężczyzn powyżej 50 roku życia, ze stosunkiem mężczyzn do kobiet od 4:1 do 10:1.
augmentacja pęcherza moczowego, bakteriuria, cukrzyca typu 2, cystocele, dna moczanowa, infekcja dróg moczowych, kamienie nerkowe, kamienie pęcherza moczowego, kamienie wapniowe, kwasica cewkowa nerkowa, łagodny rozrost prostaty, lek moczopędny, lek zobojętniający, mikcja, nadczynność przytarczyc, neurogeniczny pęcherz moczowy, przeszkoda w odpływie moczu, remisja szpiku kostnego, rozszczep kręgosłupa, schistosomatoza, uchyłek pęcherza moczowego, uraz rdzenia kręgowego, zapalenie pęcherza moczowego, zastawki cewki tylnej, zastój moczu, zwężenie cewki moczowej - Leksykon chorób i schorzeń
Hydronephrosis to po polsku „hydronefroza”. – Leczenie
Hydronefroza to patologiczne poszerzenie miedniczki i kielichów nerkowych spowodowane utrudnionym odpływem moczu, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia wewnątrznerkowego i ryzyka uszkodzenia miąższu nerkowego. Leczenie jest uzależnione od etiologii, stopnia nasilenia oraz obecności objawów i infekcji. W łagodnych przypadkach stosuje się obserwację i monitorowanie, natomiast w ostrych niedrożnościach konieczne jest szybkie odbarczenie układu moczowego (cewnikowanie pęcherza, stentowanie moczowodu, nefrostomia przezskórna). Terapia przyczynowa obejmuje metody takie jak litotrypsja falami uderzeniowymi (ESWL), ureteroskopia, pieloplastyka (złoty standard w zwężeniach UPJ), endopielotomia, farmakoterapia w BPH, czy leczenie onkologiczne w przypadku ucisku nowotworowego. W ostatnich latach dominują techniki małoinwazyjne, w tym laparoskopowa i robotyczna pieloplastyka, które skracają czas rekonwalescencji i zmniejszają dolegliwości pooperacyjne.
alkalizacja moczu, analgetyk, antybiotykoterapia, badanie moczu, bilans płynów i elektrolitów, cewnikowanie pęcherza, chirurgia robotyczna, diureza poobstrukcyjna, endopielotomia, hydronefroza, hydronefroza prenatalna, kamica nerkowa, kortykosteroid, kreatynina, łagodny rozrost prostaty, laparoskopowa pieloplastyka, litotrypsja, miąższ nerkowy, miedniczka nerkowa, nefrolitotomia przezskórna, nefrostomia przezskórna, niedrożność dolnych dróg moczowych, pieloplastyka, połączenie miedniczkowo-moczowodowe, poliuria, posocznica, prostatektomia, przezcewkowa resekcja prostaty, refluks pęcherzowo-moczowodowy, reimplantacja moczowodu, scyntygrafia nerek, stent moczowodowy, ureteroskopia, zakażenie układu moczowego, zastój moczu, zwężenie moczowodu, zwłóknienie zaotrzewnowe - Leksykon chorób i schorzeń
Odmiedniczkowe zapalenie nerek – Patofizjologia i mechanizm
Odmiedniczkowe zapalenie nerek (pyelonephritis) jest bakteryjnym zakażeniem nerek, najczęściej wynikającym z wstępującego zakażenia układu moczowego, głównie przez uropatogenny szczep Escherichia coli (UPEC), odpowiedzialny za 70-90% niepowikłanych i 21-54% powikłanych zakażeń. Patogeneza obejmuje kolonizację okolic cewki moczowej, przyleganie bakterii do nabłonka dróg moczowych za pomocą fimbriów typu 1 i P oraz innych adhezyn, a następnie migrację do nerek, gdzie dochodzi do inwazji, uszkodzenia nabłonka i wywołania ostrej odpowiedzi zapalnej. Kluczową rolę odgrywa aktywacja receptorów Toll-podobnych (TLR4) i kaskada immunologiczna, prowadząca do uwalniania cytokin i chemokin, co może skutkować bliznowaceniem miąższu nerkowego i przewlekłą chorobą nerek (PChN). Czynniki ryzyka to m.in. przeszkoda w odpływie moczu, refluks pęcherzowo-moczowodowy, ciąża, cukrzyca, immunosupresja oraz interwencje medyczne jak cewnikowanie.
bakterie uropatogenne, bakteriemia, biofilm bakteryjny, bliznowacenie nerek, cewnik moczowy, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, fimbrie P, fimbrie typu 1, kamienie nerkowe, Klebsiella pneumoniae, lipopolisacharyd, miąższ nerki, mikrobiota jelitowa, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostra niewydolność nerek, Proteus mirabilis, przewlekła choroba nerek, Pseudomonas aeruginosa, receptory toll-podobne, refluks pęcherzowo-moczowodowy, ropień nerki, stan przedrzucawkowy, Staphylococcus saprophyticus, ureaza, urosepsa, zakażenie układu moczowego, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza, zastój moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Titlodine 2 mg
Tolterodyna, substancja czynna leku Titlodine w dawkach 2 mg i 4 mg (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tolterodynę lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w ilości 32,704-34,496 mg dla dawki 2 mg oraz 65,408-68,992 mg dla dawki 4 mg), zatrzymanie moczu, niewyrównaną jaskrę z wąskim kątem przesączania, miastenię rzekomoporaźną oraz ciężkie schorzenia przewodu pokarmowego, takie jak ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy i toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Działanie antycholinergiczne tolterodyny może nasilać objawy tych schorzeń, prowadząc do poważnych powikłań, w tym ostrego napadu jaskry, pogorszenia perystaltyki jelit czy niewydolności oddechowej.
cytochrom P450 2D6, dysfagia, działanie antycholinergiczne, jaskra z wąskim kątem przesączania, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kumulacja leku, laktoza jednowodna, miastenia rzekomoporaźna, nadwrażliwość, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy, niewydolność oddechowa, osłabienie mięśni szkieletowych, ostry napad jaskry, perystaltyka jelit, titlodine, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, tolterodyna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój moczu, zatrzymanie moczu - Leksykon chorób i schorzeń
Stulejka – Patofizjologia i mechanizm
Stulejka (phimosis) to stan, w którym napletek nie może być odciągnięty zza żołędzi prącia, występujący w formie fizjologicznej u niemowląt i małych dzieci lub patologicznej u dorosłych. Stulejka fizjologiczna charakteryzuje się pierścieniem zwężenia kilka milimetrów proksymalnie od ujścia napletka i zwykle ustępuje samoistnie wraz z wiekiem. Natomiast stulejka patologiczna, często spowodowana przez Balanitis Xerotica Obliterans (BXO) – autoimmunologiczne schorzenie skóry – cechuje się stwardniałym, zwłókniałym pierścieniem 1-2 cm proksymalnie od ujścia napletka. Patogeneza stulejki patologicznej obejmuje procesy zapalne, bliznowacenie i utratę elastyczności napletka, często wywołane nawracającymi infekcjami, urazami, chorobami skóry (np. łuszczyca, liszaj płaski) oraz cukrzycą, która predysponuje do infekcji i powikłań. Mikropęknięcia powstałe podczas siłowego odciągania napletka nasilają bliznowacenie i zwężenie ujścia.
balanitis xerotica obliterans, choroby przenoszone drogą płciową, etiologia autoimmunologiczna, hialinizacja, higiena osobista, hiperkeratoza, keratynizacja, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, martwica tkanek, niedokrwienie tkanek, rak płaskonabłonkowy prącia, smegma, stulejka, uszkodzenie nerek, wirus brodawczaka ludzkiego, zapalenie napletka, zapalenie żołędzi, zastój moczu, żołądź prącia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adadox 2 mg
Lek Adadox, zawierający doksazosynę w postaci mezylanu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę (24 mg w tabletce 2 mg). Przeciwwskazania obejmują również pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym oraz z niedociśnieniem tętniczym w kontekście leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), ze względu na ryzyko nasilenia spadków ciśnienia tętniczego i powikłań takich jak zawroty głowy czy omdlenia. Ponadto, lek jest niewskazany u osób z zastojem moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłymi zakażeniami układu moczowego, kamicą pęcherza moczowego, a także u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem (anurią), gdzie konieczne jest leczenie przyczynowe lub interwencja chirurgiczna. W przypadku nadciśnienia tętniczego, stosowanie Adadox jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią ze względu na przenikanie doksazosyny do mleka matki i potencjalne ryzyko dla dziecka.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, anuria, bezmocz, doksazosyna, kamica pęcherza moczowego, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pochodne chinazoliny, przepełnienie pęcherza moczowego, przewlekłe zakażenie układu moczowego, zastój moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxazosin Aurovitas 2 mg
Doxazosin Aurovitas w dawce 2 mg (zawierający 2,42 mg doksazosyny mezylanu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pochodne chinazoliny (np. prazosyna, terazosyna), niedociśnieniem ortostatycznym, niedociśnieniem tętniczym oraz u osób z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, jeśli współistnieją u nich zastój moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłe zakażenie układu moczowego lub kamica pęcherza moczowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w monoterapii u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem, niezależnie od obecności niewydolności nerek, ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji układu moczowego i maskowania objawów wymagających pilnej interwencji urologicznej.
Przeciwwskazania dotyczą także pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego, niedrożnością przełyku oraz zwężeniem światła przewodu pokarmowego, szczególnie w przypadku stosowania postaci o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki Doxazosin Aurovitas 2 mg są niepowlekane, białe do białawe, w kształcie kapsułki, zawierają 24 mg laktozy, co stanowi dodatkowe przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Lek można dzielić na równe dawki, co należy uwzględnić przy dostosowywaniu terapii.
bezmocz, doksazosyny mezylan, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie narządów, niedrożność przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pochodne chinazoliny, przepełnienie pęcherza moczowego, rozszerzenie naczyń krwionośnych, spadek ciśnienia tętniczego, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zakażenie układu moczowego, zastój moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dolcontral
Produkt Dolcontral zawierający petydynę chlorowodorek (50 mg/ml) jest wskazany wyłącznie do leczenia ostrych epizodów bólu o dużym nasileniu, a nie do terapii przewlekłego bólu, ze względu na ryzyko kumulacji metabolitu norpetydyny i wtórnych działań niepożądanych. Stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z uzależnieniami, zaburzeniami świadomości, chorobami układu oddechowego, urazami czaszkowo-mózgowymi, niewydolnością wątroby i nerek, napadami padaczkowymi, zaburzeniami tarczycy, nadnerczy, chorobami gruczołu krokowego, a także u dzieci poniżej 16 roku życia i osób w podeszłym wieku, u których zaleca się zmniejszenie dawki. Petydyna wykazuje potencjał uzależniający, może powodować tachyfilaksję, tolerancję krzyżową z innymi opioidami oraz zespół odstawienny przy nagłym przerwaniu leczenia.
benzodiazepina, ból przewlekły, choroba Addisona, choroba gruczołu krokowego, częstoskurcz nadkomorowy, depresja oddechowa, hipowolemia, lek przeciwdrgawkowy, lek serotoninergiczny, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, napad padaczkowy, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, norpetydyna, petydyny chlorowodorek, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przerost gruczołu krokowego, tachyfilaksja, tolerancja krzyżowa, uraz czaszkowo-mózgowy, uszkodzenie mięśni, uzależnienie od opioidów, uzależnienie psychiczne i fizyczne, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie ośrodka oddechowego, zaburzenie świadomości, zastój moczu, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwężenie cewki moczowej, zwłóknienie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Doksazosyna – Przeciwwskazania stosowania
Doksazosyna, będąca antagonistą receptorów α1-adrenergicznych z grupy pochodnych chinazoliny, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przy jej stosowaniu w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny, niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie, a także specyficzne schorzenia układu moczowego, takie jak zastój moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłe zakażenia układu moczowego oraz kamica pęcherza moczowego. Dodatkowo, u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym stosowanie doksazosyny w leczeniu BPH jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia. Monoterapia doksazosyną jest niewskazana w przypadku przepełnienia pęcherza moczowego oraz bezmoczu z postępującą lub bez niewydolności nerek. W preparatach o przedłużonym uwalnianiu (Doxagen, Cardura XL) dodatkowo przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego, przełyku lub zwężeniem światła przewodu pokarmowego, co wynika z ryzyka niekontrolowanego uwalniania substancji czynnej. Warto również zwrócić uwagę na obecność laktozy w preparatach (np. Adadox 2 mg zawiera 24 mg laktozy), co jest istotne u pacjentów z jej nietolerancją. Doksazosyna jest przeciwwskazana w okresie laktacji ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią.
bezmocz, BPH, choroba wątroby, IFIS, inhibitor PDE-5, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktacja, laktoza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, receptor α1-adrenergiczny, sildenafil, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terazosyna, zaćma, zakażenie układu moczowego, zastój moczu, zwężenie światła przewodu pokarmowego - Leksykon chorób i schorzeń
Rak moczowodu – Objawy
Rak moczowodu (UTUC) to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek przejściowych wyścielających moczowody, występujący głównie u osób powyżej 65. roku życia, częściej u mężczyzn. Najczęstszym objawem jest krwiomocz (makro- lub mikrohematuria), który może pojawić się już we wczesnym stadium choroby. W miarę progresji nowotworu pojawiają się objawy bólowe w okolicy lędźwiowej, dysuria, częstomocz, nykturia, zmniejszenie strumienia moczu, utrata masy ciała i przewlekłe zmęczenie. Zaawansowane stadium może prowadzić do wodonercza z powodu zablokowania moczowodu, co skutkuje upośledzeniem funkcji nerki. Lokalizacja guza determinuje objawy kliniczne – guzy dystalne manifestują się objawami podobnymi do raka pęcherza, natomiast guzy proksymalne częściej powodują ból lędźwiowy i wodonercze. Diagnostyka powinna uwzględniać ryzyko współistnienia raka pęcherza moczowego, co wymaga regularnej kontroli obu lokalizacji.
ból lędźwiowy, częstomocz, dyzuria, hiperkalcemia, krwiomocz, mikrohematuria, nefroureterektomia, nowotwór układu moczowego, nykturia, objawy dyzuryczne, obrzęk limfatyczny, parcie na mocz, rak moczowodu, rak pęcherza moczowego, rak urotelialny górnego odcinka dróg moczowych, system TNM, UTUC, węzły chłonne regionalne, wodonercze, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zastój moczu, złamanie patologiczne, zmęczenie przewlekłe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Androtop 16,2 mg/g
Androtop (16,2 mg/g żel) to preparat testosteronu stosowany w terapii zastępczej u mężczyzn, którego profil bezpieczeństwa został oceniony w badaniu klinicznym III fazy (n=234 dla Androtopu, n=40 placebo) trwającym 182 dni. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia psychiczne (nagłe zmiany nastroju, agresja, bezsenność, zwiększone libido) oraz reakcje skórne w miejscu aplikacji (trądzik, łysienie, suchość, kontaktowe zapalenie skóry). Częstość występowania działań niepożądanych wynosiła ≥1/100 do <1/10. Rzadziej obserwowano złośliwe nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, zapalenie żył, biegunki, ginekomastię, ból jąder, zwiększoną częstotliwość erekcji, obrzęk ciastowaty oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak wzrost PSA, zmniejszenie hematokrytu i hemoglobiny. Ze względu na zawartość alkoholu w żelu, częste stosowanie może nasilać podrażnienia i suchość skóry.
bezdech senny, bezsenność, biegunka, ból jądra, ból jamy ustnej, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, kontaktowe zapalenie skóry, krwinki czerwone, kurcz mięśni, libido, łojotok, łysienie, nowotwór wątroby, obrzęk ciastowaty, podrażnienie skóry, priapizm, PSA, rak gruczołu krokowego, reakcja skórna, rozdęcie brzucha, spermatogeneza, terapia zastępcza, testosteron, testy wątrobowe, trądzik, uderzenie gorąca, zaburzenie afektywne, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sutka, zapalenie skóry, zapalenie żył, zastój moczu, złośliwe nadciśnienie tętnicze, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Betiatyd – Wskazania do stosowania
Betiatyd, znakowany izotopem technetu 99mTc w preparacie Renoscint MAG3, stanowi radiofarmaceutyk wykorzystywany w medycynie nuklearnej do kompleksowej oceny funkcji nerek i dróg moczowych. Badanie z użyciem tiatydu technetu (99mTc) umożliwia ocenę perfuzji nerkowej, funkcji wydzielniczej oraz indywidualnej czynności każdej nerki, co pozwala na precyzyjne określenie udziału procentowego w całkowitej funkcji wydzielniczej. Ponadto, metoda ta pozwala na diagnostykę morfologiczną, wykrywając wady wrodzone (np. nerka podkowiaasta, zdwojenia układu kielichowo-miedniczkowego), zmiany ogniskowe (torbiele, guzy), blizny pozapalne oraz zmiany pourazowe. Kluczowym wskazaniem jest także ocena dynamiki odpływu moczu, umożliwiająca identyfikację przeszkód, zwężeń połączenia miedniczkowo-moczowodowego, refluksów pęcherzowo-moczowodowych oraz zastoju moczu.
betiatyd, czynność nerki, diagnostyka obrazowa nerek, funkcja wydzielnicza nerek, medycyna nuklearna, morfologia nerek, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia polekowa, nerka podkowiasta, niewydolność nerek, odpływ pęcherzowo-moczowodowy, perfuzja nerkowa, przeszczep nerki, przeszkoda w odpływie moczu, radiofarmaceutyk, Renoscint MAG3, technet 99mTc, tiatyd technetu, zastój moczu, zwężenie połączenia miedniczkowo-moczowodowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxazosin Aurovitas 4 mg
Doxazosin Aurovitas 4 mg, zawierający 4,84 mg doksazosyny mezylanu (odpowiadającego 4 mg doksazosyny), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pochodne chinazoliny (np. prazosyna, terazosyna) oraz na substancje pomocnicze, w tym 48 mg laktozy w tabletce, co jest istotne dla osób z nietolerancją laktozy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie, istniejącym niedociśnieniem tętniczym, a także u chorych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, jeśli współistnieją z zastoju moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem układu moczowego lub kamicą pęcherza moczowego. Ponadto, w monoterapii jest przeciwwskazany u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem, zwłaszcza przy towarzyszącej niewydolności nerek.
bezmocz, doksazosyna, doksazosyny mezylan, hipotensja, inhibitor PDE-5, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, przedłużone uwalnianie, przepełnienie pęcherza moczowego, receptor alfa-1-adrenergiczny, sildenafil, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zastój moczu, znieczulenie ogólne, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symquel XR
Symquel XR (kwetiapina) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazań i dawki, z ograniczonymi danymi dotyczącymi długoterminowego stosowania u pacjentów z epizodami ciężkiej depresji. Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost apetytu, hiperprolaktynemia, objawy pozapiramidowe, wzrost ciśnienia tętniczego oraz zmiany w funkcji tarczycy. U dorosłych obserwuje się ryzyko objawów pozapiramidowych, akatyzji, niedociśnienia ortostatycznego, senności, zaburzeń metabolicznych (wzrost masy ciała, hiperglikemia, dyslipidemia) oraz potencjalne powikłania kardiologiczne, w tym rzadkie przypadki kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych oraz na możliwość wystąpienia ciężkiej neutropenii (neutrofile <0,5 × 10⁹/l), wymagającej monitorowania i przerwania terapii przy neutrofilach <1,0 × 10⁹/l. Zaleca się stopniowe odstawianie leku w celu uniknięcia objawów odstawiennych.
agranulocytoza, akatyzja, choroba Parkinsona, ciężka neutropenia, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie tętnicze krwi, dysfagia, dyskinezy późne, eozynofilia, epizod ciężkiej depresji, epizod maniakalny, fenytoina, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, kamica żółciowa, karbamazepina, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, lek serotoninergiczny, myśli samobójcze, neutrofilia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, parkinsonizm, polidypsja, polifagia, poliuria, prolaktyna w surowicy, remisja, rozrost gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, wysypka z eozynofilią, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zastój moczu, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adadox 4 mg
Doksazosyna w dawce 4 mg, stosowana w formie tabletek (Adadox 4 mg), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę (48 mg/tabletkę). Leku nie należy podawać osobom z niedociśnieniem ortostatycznym, niedociśnieniem tętniczym (w wskazaniu na łagodny rozrost gruczołu krokowego), a także pacjentom z zastojem moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem układu moczowego, kamicą pęcherza moczowego, przepełnieniem pęcherza moczowego oraz bezmoczem z lub bez niewydolności nerek. Ponadto, Adadox 4 mg jest przeciwwskazany w okresie laktacji w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
bezmocz, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, działanie niepożądane, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktacja, laktoza, mechanizm działania leku, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, omdlenie, pochodna chinazoliny, prazosyna, przepełnienie pęcherza moczowego, przewlekłe zakażenie układu moczowego, udar mózgu, zaburzenie rytmu serca, zastój moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy