podanie podskórne i domięśniowe
Podanie podskórne (SC, subcutaneous) to technika iniekcji, w której lek wprowadzany jest bezpośrednio pod skórę, do tkanki podskórnej. Metoda ta umożliwia powolne wchłanianie substancji leczniczej, co zapewnia dłuższy czas działania. Najczęstszymi miejscami podań podskórnych są brzuch, udo, ramię oraz okolica łopatki. Technika ta jest często stosowana w przypadku leków takich jak insulina, heparyny drobnocząsteczkowe czy niektóre szczepionki.
Podanie domięśniowe (IM, intramuscular) polega na wprowadzeniu leku bezpośrednio do mięśnia. Charakteryzuje się szybszym wchłanianiem niż w przypadku iniekcji podskórnych, ale wolniejszym niż przy podaniu dożylnym. Najczęściej wykorzystywanymi miejscami są mięsień pośladkowy wielki, mięsień czworogłowy uda oraz mięsień naramienny. Metoda ta jest preferowana przy podawaniu niektórych antybiotyków, szczepionek oraz leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych.
Obie metody podania wymagają stosowania odpowiednich technik aseptycznych oraz doboru właściwej długości i grubości igły. Przy podaniu podskórnym wykorzystuje się zwykle igły krótsze (o długości 6-13 mm) i cieńsze (25-30G), podczas gdy iniekcje domięśniowe wymagają dłuższych igieł (25-38 mm lub więcej) o większej średnicy (21-23G). Znajomość prawidłowej techniki wykonania obu typów iniekcji jest kluczowa dla zapewnienia skuteczności terapii i zminimalizowania ryzyka powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sorbitol – Dawkowanie i sposób podawania
Sorbitol jest stosowany jako substancja pomocnicza w różnych preparatach farmaceutycznych, a jego dawkowanie zależy od formy leku i wskazań klinicznych. W preparacie Barium sulfuricum Medana (zawiesina doustna i doodbytnicza) zawartość sorbitolu wynosi 33 mg/ml, a dawka na badanie waha się od 1,5 do 3,7 g (80-200 g zawiesiny). Microlax (roztwór doodbytniczy) zawiera 4,465 g sorbitolu w 5 ml, co odpowiada zalecanej dawce jednej tubki dziennie. Szczepionki Priorix, Priorix-Tetra i Varilrix zawierają odpowiednio 9 mg, 14 mg i 6 mg sorbitolu na dawkę (0,5 ml), a dawkowanie jest dostosowane do wieku pacjenta i schematu szczepień. Vinorelbine Zentiva w kapsułkach miękkich zawiera od 38,4 mg do 99,9 mg sorbitolu na kapsułkę, w zależności od dawki winorelbiny (20 mg, 30 mg, 80 mg), a dawkowanie jest ustalane na podstawie powierzchni ciała pacjenta i stanu klinicznego.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, diagnostyka radiologiczna, kapsułka doustna, kapsułka miękka, łagodne zaburzenie czynności wątroby, monoterapia, morfologia krwi, neutrofil, odra, ospa wietrzna, podanie podskórne i domięśniowe, pole powierzchni ciała, preparat doustny, preparat farmaceutyczny, produkt leczniczy, proszek i rozpuszczalnik, przewód pokarmowy, roztwór doodbytniczy, różyczka, sorbitol, środek przeczyszczający, świnka, szczepionka, trombocytopenia, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, winorelbina, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tuberkulina PPD RT23 AJV, stosowana w próbach skórnych typu Mantoux, wymaga ścisłego przestrzegania techniki śródskórnego podania w dawce 2 T.U./0,1 ml, zawierającej 0,04 µg tuberkuliny PPD RT23. Nieprawidłowe podanie, np. podskórne lub domięśniowe, uniemożliwia powstanie charakterystycznego bąbla, co zafałszowuje wynik testu i wymaga powtórzenia próby na drugim ramieniu lub w odległości co najmniej 4 cm od pierwotnego miejsca iniekcji. Preparat jest klarownym roztworem o barwie od bezbarwnej do jasnożółtej, zawierającym substancje pomocnicze, w tym disodu fosforan dwuwodny, potasu diwodorofosforan, NaCl oraz potasu hydroksychinoliny siarczan, przy czym zawartość potasu i sodu jest poniżej 1 mmol na dawkę (odpowiednio 39 mg i 23 mg), co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej.
bąbel skórny, chlorek sodu, diwodorofosforan potasu, fosforan disodu dwuwodny, podanie podskórne i domięśniowe, podanie śródskórne, próba tuberkulinowa Mantoux, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, siarczan hydroksychinoliny potasu, substancja czynna, tuberkulina PPD RT23, zaburzenie gospodarki elektrolitowej