szczepionka MenB
Szczepionka MenB (przeciw meningokokom grupy B) to preparat zapobiegający inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez bakterie Neisseria meningitidis serogrupy B. Bakterie te są jedną z głównych przyczyn zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz sepsy, szczególnie u niemowląt, małych dzieci i młodzieży.
Na rynku dostępne są dwa rodzaje szczepionek przeciw meningokokom grupy B: Bexsero (szczepionka czteroskładnikowa) oraz Trumenba (szczepionka dwuskładnikowa). Szczepionka MenB zawiera białka powierzchniowe bakterii, które stymulują układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał chroniących przed zakażeniem.
Szczepienie przeciw meningokokom grupy B jest zalecane szczególnie niemowlętom od ukończenia 2. miesiąca życia, dzieciom, młodzieży oraz osobom z grupy podwyższonego ryzyka zakażenia. Schemat szczepienia zależy od wieku pacjenta i rodzaju preparatu. U niemowląt zazwyczaj podaje się 2-3 dawki w odstępach co najmniej miesiąca, a następnie dawkę uzupełniającą.
Wprowadzenie szczepionki MenB do programów szczepień w niektórych krajach przyczyniło się do znacznego zmniejszenia zachorowalności na inwazyjną chorobę meningokokową grupy B. Szczepienie to jest uznawane za bezpieczne, a najczęstsze działania niepożądane obejmują miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia, gorączkę i drażliwość u niemowląt.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Interakcje
Żywy atenuowany wirus różyczki (szczep Wistar RA 27/3), stosowany w szczepionkach MMR i MMRV, może wchodzić w interakcje z innymi szczepionkami oraz produktami leczniczymi, co ma istotne znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa szczepień. Szczepionki zawierające wirus różyczki mogą być podawane jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, w tym sześcioskładnikowymi (DTPa-HBV-IPV/Hib), przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, Hib, IPV, OPV, HBV, HAV, meningokokom (MenB, MenC, MenACWY), ospie wietrznej (VZV) oraz pneumokokom. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym podawaniu szczepionki Bexsero (MenB) ze szczepionkami zawierającymi wirus różyczki ze względu na zwiększone ryzyko gorączki i innych działań niepożądanych. W przypadku braku danych klinicznych dotyczących innych szczepionek, zaleca się podawanie ich w różne miejsca ciała oraz zachowanie odstępu co najmniej 1 miesiąca między szczepieniami zawierającymi żywe atenuowane wirusy, aby uniknąć interferencji wirusowych.
atenuowany wirus różyczki, immunogenność, immunoglobulina ludzka, interakcja lekowa, odpowiedź immunologiczna, próba tuberkulinowa, reakcja poszczepienna, szczep Wistar RA 27/3, szczepionka DTP, szczepionka Hib, szczepionka IPV, szczepionka MenB, szczepionka meningokokowa skoniugowana, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka OPV, szczepionka pneumokokowa skoniugowana, szczepionka przeciw ospie wietrznej, test tuberkulinowy, transfuzja krwi, układ odpornościowy, wirus różyczki, wynik fałszywie ujemny, WZW typu A, WZW typu B, zespół Reye’a - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka menb – Etiologia i przyczyny
Szczepionka MenB (Meningococcal B) jest dedykowana profilaktyce inwazyjnej choroby meningokokowej wywoływanej przez Neisseria meningitidis serogrupy B, która jest główną przyczyną zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i posocznicy u niemowląt i małych dzieci. Szczepionka zawiera wyselekcjonowane białka powierzchniowe bakterii, co umożliwia indukcję odpowiedzi immunologicznej przeciwko większości szczepów MenB (skuteczność szacowana na 70-88% w zależności od kraju). Wprowadzenie szczepionki w Wielkiej Brytanii spowodowało 62% spadek zachorowań u dzieci, które otrzymały co najmniej 2 dawki. Szczepionka jest szczególnie zalecana u niemowląt, osób z niedoborami odporności, asplenią, a także u młodzieży i młodych dorosłych w grupach ryzyka, np. studentów akademików. Działania niepożądane obejmują ból w miejscu podania oraz częstsze występowanie gorączki, zwłaszcza u małych dzieci, co może wymagać hospitalizacji. Szczepionka nie jest żywa, nie wywołuje choroby meningokokowej i jest bezpieczna, choć dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone.
anemia sierpowata, asplenia anatomiczna, asplenia funkcjonalna, choroba autoimmunologiczna, choroba meningokokowa, ekulizumab, inwazyjna choroba meningokokowa, meningokoki grupy B, mimikra molekularna, Neisseria meningitidis, niedobór dopełniacza, niedokrwistość sierpowata, oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, posocznica, przeciwciała, rawulizumab, rzeżączka, sepsa, serogrupy meningokoków, szczepionka Bexsero, szczepionka MenB, układ odpornościowy, wrodzony niedobór odporności, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka menb – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Inwazyjna choroba meningokokowa (IChM) wywołana przez Neisseria meningitidis serogrupy B stanowi istotne zagrożenie zdrowia publicznego ze względu na wysoką śmiertelność i możliwość epidemii. Szczepionka 4CMenB (Bexsero), zawierająca antygeny białkowe NHBA, NadA, fHbp i Porin A, wykazuje wysoką skuteczność w zapobieganiu IChM, z oszacowaną efektywnością na poziomie 82,9% w ciągu pierwszych 10 miesięcy po szczepieniu. Dane z Wielkiej Brytanii, Kanady i Hiszpanii potwierdzają znaczący spadek zachorowań, zwłaszcza u niemowląt i młodych dorosłych, z utrzymującą się odpornością do 1-2 lat, a w niektórych schematach nawet do 4 lat. Szczepionka wykazuje także potencjalną ochronę krzyżową przeciwko meningokokom serogrupy W oraz zakażeniom N. gonorrhoeae, co potwierdzają badania RWE wskazujące na redukcję ryzyka rzeżączki o 40% u nastolatków i młodych dorosłych.
inwazyjna choroba meningokokowa, Komitet Doradczy ds. Praktyk Szczepień, meningokoki grupy B, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, ochrona krzyżowa, QALY, rzeżączka, sepsa, serogrupa B, szczepionka MenB, szczepionka przeciwko meningokokom, zakażenie gonokokowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych