preparat przeciwbiegunkowy

Preparaty przeciwbiegunkowe stanowią grupę leków stosowanych w leczeniu objawowym biegunki o różnej etiologii. Ich głównym zadaniem jest zmniejszenie częstotliwości wypróżnień, zwiększenie konsystencji stolca oraz łagodzenie innych dolegliwości towarzyszących biegunce.

W praktyce klinicznej wyróżnia się kilka kategorii preparatów przeciwbiegunkowych: leki hamujące perystaltykę jelit (np. loperamid), adsorbenty (węgiel aktywowany, diosmektyt), probiotyki, preparaty uzupełniające elektrolity i wodę, a także leki przeciwbakteryjne stosowane w przypadku biegunek o etiologii infekcyjnej.

Mechanizm działania preparatów przeciwbiegunkowych zależy od ich rodzaju. Loperamid działa na receptory opioidowe w ścianie jelita, spowalniając perystaltykę i wydłużając czas pasażu treści pokarmowej. Adsorbenty wiążą toksyny bakteryjne oraz nadmiar wody w świetle jelita. Probiotyki przywracają prawidłową florę bakteryjną jelita, natomiast preparaty elektrolitowe zapobiegają odwodnieniu i zaburzeniom elektrolitowym.

Wybór odpowiedniego preparatu przeciwbiegunkowego powinien być dostosowany do przyczyny biegunki, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób. Należy pamiętać, że w przypadku biegunek o etiologii infekcyjnej z towarzyszącą gorączką i obecnością krwi w stolcu, stosowanie leków hamujących perystaltykę może być przeciwwskazane.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl