ropień gruźliczy

Ropień gruźliczy to miejscowe zbiorowisko ropy powstałe w wyniku zakażenia prątkiem gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Rozwija się głównie jako powikłanie gruźlicy płuc, kości, stawów lub węzłów chłonnych, ale może wystąpić w dowolnej lokalizacji anatomicznej zajętej przez proces gruźliczy.

W przeciwieństwie do typowych ropni bakteryjnych, ropnie gruźlicze charakteryzują się powolnym rozwojem i mogą pozostawać bezobjawowe przez dłuższy czas. Zawartość ropnia gruźliczego to tzw. „zimna ropa” – serowata masa o konsystencji twarogu, zawierająca martwe komórki, prątki gruźlicy i produkty reakcji zapalnej.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG, TK, MRI), biopsję z badaniem histopatologicznym oraz hodowlę mikrobiologiczną. Leczenie polega na długotrwałej skojarzonej terapii przeciwprątkowej, a w niektórych przypadkach niezbędne jest chirurgiczne odbarczenie ropnia. Nieleczony ropień gruźliczy może prowadzić do poważnych powikłań, w tym rozsiewu zakażenia drogą krwionośną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl