rak piersi miejscowo zaawansowany
Rak piersi miejscowo zaawansowany (LABC – Locally Advanced Breast Cancer) to nowotwór piersi, który rozprzestrzenił się poza pierwotne ognisko w gruczole piersiowym, zajmując okoliczne tkanki, ale bez przerzutów odległych. Według klasyfikacji TNM, do tej grupy zalicza się najczęściej guzy w stadium IIB (T3N0), IIIA (T0-3N2, T3N1), IIIB (T4, każde N) i IIIC (każde T, N3).
Charakterystyka kliniczna obejmuje guz o średnicy powyżej 5 cm, naciek skóry lub ściany klatki piersiowej, obecność obrzęku skóry (w tym objaw „skórki pomarańczy”), owrzodzenie skóry, naciek węzłów chłonnych pachowych lub nadobojczykowych. Może również występować jako rak zapalny piersi, charakteryzujący się zaczerwienieniem, obrzękiem i ociepleniem skóry piersi.
Leczenie raka piersi miejscowo zaawansowanego wymaga podejścia wielodyscyplinarnego. Najczęściej rozpoczyna się od chemioterapii neoadjuwantowej, której celem jest zmniejszenie guza przed zabiegiem chirurgicznym. Następnie wykonuje się mastektomię (rzadziej leczenie oszczędzające) z usunięciem węzłów chłonnych. Leczenie uzupełniające obejmuje radioterapię, hormonoterapię (w przypadku guzów ER/PR-dodatnich) oraz terapię celowaną (np. trastuzumab w przypadku HER2-dodatnich).
Rokowanie w raku piersi miejscowo zaawansowanym jest gorsze niż we wczesnych stadiach choroby, ale znacząco poprawiło się w ostatnich latach dzięki nowoczesnym strategiom terapeutycznym. Pięcioletnie przeżycie waha się od 50% do 80%, w zależności od podtypu biologicznego nowotworu i odpowiedzi na leczenie systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Erybulina – Wskazania do stosowania
Erybulina, dostępna jako mezylan erybuliny w preparacie Eribulin EVER Pharma (0,44 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), jest wskazana do leczenia dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi oraz nieoperacyjnym tłuszczakomięsakiem. W przypadku raka piersi, terapia erybuliną jest zalecana po progresji choroby pomimo co najmniej jednego cyklu wcześniejszej chemioterapii, która musiała obejmować antracykliny (np. doksorubicynę, epirubicynę) oraz taksany (np. paklitaksel, docetaksel). Erybulina może być również stosowana u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych grup leków. W leczeniu tłuszczakomięsaka, preparat jest przeznaczony dla pacjentów po wcześniejszym leczeniu antracyklinami, którzy mają przeciwwskazania do ich ponownego stosowania. Produkt dostępny jest w fiolkach 2 ml (0,88 mg erybuliny) i 3 ml (1,32 mg erybuliny), zawierających odpowiednio 79 mg i 118,5 mg etanolu na fiolkę, co należy uwzględnić w ocenie pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
Fulwestrant – Wskazania do stosowania
Fulwestrant jest wskazany w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi ER-dodatnim. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentek wcześniej nieleczonych hormonalnie, z nawrotem choroby podczas lub po leczeniu antyestrogenami, lub z progresją choroby podczas terapii antyestrogenowej. Ponadto, fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem jest zalecany u kobiet po menopauzie z HR-dodatnim, HER2-ujemnym rakiem piersi, które wcześniej otrzymały leczenie hormonalne. U pacjentek przed menopauzą i w okresie okołomenopauzalnym terapia skojarzona wymaga jednoczesnego stosowania agonisty LHRH. Decyzja o zastosowaniu fulwestrantu powinna uwzględniać status menopauzalny, receptorów hormonalnych, stadium zaawansowania choroby oraz wcześniejsze leczenie hormonalne.
agonista LHRH, antagonista receptora estrogenowego, antyestrogen, działanie synergistyczne, ER-dodatni rak piersi, fulwestrant, gonadoliberyna, HER2-ujemny rak piersi, leczenie drugiego rzutu, leczenie pierwszego rzutu, menopauza, nadekspresja HER2, okres okołomenopauzalny, palbocyklib, progresja choroby, rak piersi miejscowo zaawansowany, receptor estrogenowy, receptor HER2, receptor hormonalny, rozsiany rak piersi, terapia hormonalna