magnez mleczan
Mleczan magnezu to organiczna sól magnezu i kwasu mlekowego, będąca jedną z form suplementacji magnezu. Ta postać charakteryzuje się dobrą biodostępnością w porównaniu do innych związków magnezu, co oznacza, że jest stosunkowo dobrze wchłaniana w przewodzie pokarmowym.
W praktyce klinicznej mleczan magnezu stosuje się w profilaktyce i leczeniu niedoborów magnezu, które mogą manifestować się m.in. skurczami mięśni, drżeniem, osłabieniem, zaburzeniami rytmu serca czy zwiększoną podatnością na stres. Suplementacja magnezem ma istotne znaczenie w zapobieganiu powikłaniom sercowo-naczyniowym, a także w leczeniu osteoporozy.
Mleczan magnezu jest uważany za formę lepiej tolerowaną przez przewód pokarmowy niż niektóre nieorganiczne sole magnezu (np. tlenek magnezu), co może być istotne u pacjentów ze skłonnością do biegunek. Najczęściej występuje w preparatach złożonych, często w połączeniu z witaminą B6, która może zwiększać jego efektywność.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Magnezu mleczan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Magnez mleczan dwuwodny, będący składnikiem preparatu Pediaven NN1, występuje w stężeniu 0,12 g na 250 ml roztworu do infuzji (0,48 g na 1000 ml), co odpowiada 0,53 mmol magnezu na 250 ml (2,1 mmol na 1000 ml). Produkt ten stosowany jest wyłącznie w warunkach szpitalnych jako element żywienia pozajelitowego, co wyklucza możliwość prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn podczas terapii. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL), wpływ magnezu mleczanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn określono jako „Nie dotyczy”, co jest uzasadnione zarówno formą podania (dożylna infuzja), jak i kontekstem klinicznym pacjentów hospitalizowanych. Stężenie magnezu ma na celu wyrównanie fizjologicznego zapotrzebowania, bez wywoływania efektów farmakologicznych mogących upośledzać funkcje neurologiczne.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie sedatywne, efekt farmakologiczny, hipermagnezemia, infuzja, jon magnezu, kumulacja magnezu, magnez mleczan, magnez mleczan dwuwodny, nadpobudliwość nerwowo-mięśniowa, ośrodkowy układ nerwowy, Pediaven NN1, roztwór do infuzji, stężenie magnezu, terapia żywieniowa, zaburzenie czynności nerek, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Maglek B6 51 mg Mg2+ + 5 mg
Produkt leczniczy Maglek B6 dostępny jest w formie tabletek zawierających 500 mg magnezu mleczanu, co odpowiada 51 mg jonów magnezu, oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku. Tabletki mają białą barwę, owalny kształt, obustronnie wypukłą powierzchnię oraz wytłoczone oznakowanie „MAGLEK”. Skład pomocniczy obejmuje celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz stearynian magnezu, które zapewniają odpowiednią strukturę, rozpad oraz właściwości technologiczne tabletek. Produkt jest dostępny w opakowaniach: pojemnikach polietylenowych z 50 tabletkami oraz w blistrach PVC/PVDC/Aluminium zawierających od 50 do 150 tabletek.
blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, jon magnezu, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnez mleczan, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, pirydoksyny chlorowodorek, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, środek rozluźniający, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Maglek B6 51 mg Mg2+ + 5 mg
Lek Maglek B6 zawiera 500 mg magnezu mleczanu, co odpowiada 51 mg jonów Mg2+, oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku. Preparat charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, a działania niepożądane występują sporadycznie i dotyczą głównie układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zaparcia). Istotne jest jednak zwrócenie uwagi na ryzyko związane z długotrwałym stosowaniem pirydoksyny w dawkach ≥50 mg/dobę, które może prowadzić do obwodowej neuropatii czuciowej. Dawki przekraczające 200 mg/dobę zwiększają ryzyko poważniejszych powikłań, takich jak niedobór kwasu foliowego, zaburzenia oddechowe oraz dermatozy.
biegunka, ból brzucha, dermatoza, dysfunkcja nerwów obwodowych, farmakonadzór, magnez mleczan, niedobór folianów, niedobór kwasu foliowego, nudności, obwodowa neuropatia czuciowa, parestezja, pirydoksyna, pirydoksyny chlorowodorek, świąd, układ oddechowy, układ pokarmowy, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czucia, zaparcie, zmiany skórne - Leksykon substancji czynnych
Magnezu mleczan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Pediaven NN1, zawierający magnez mleczan dwuwodny w ilości 0,12 g/125 ml oraz 0,48 g/1000 ml roztworu po zmieszaniu (co odpowiada 0,53 mmol/250 ml i 2,1 mmol/1000 ml magnezu), jest stosowany w żywieniu pozajelitowym. Preparat ten jest roztworem o osmolarności około 715 mOsm/l i pH 4,8-5,5, zawierającym również aminokwasy, glukozę oraz inne elektrolity i pierwiastki śladowe. W charakterystyce produktu (ChPL) w punkcie 4.6 dotyczącym wpływu na płodność, ciążę i laktację widnieje adnotacja „Nie dotyczy”, co oznacza brak wskazań do stosowania Pediaven NN1 w tych stanach fizjologicznych oraz brak danych dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią.
- Leksykon substancji czynnych
Magnezu mleczan – Przedawkowanie
Magnez mleczan dwuwodny, stosowany m.in. w żywieniu pozajelitowym (np. Pediaven NN1), jest istotnym źródłem magnezu podawanego dożylnie, jednak jego przedawkowanie prowadzi do hipermagnezemii z poważnymi konsekwencjami klinicznymi. Stężenia magnezu w surowicy powyżej 2 mmol/l wywołują zaburzenia elektrolitowe i rozszerzenie naczyń, a wartości 3-5 mmol/l mogą powodować hipotensję ortostatyczną, bradykardię i osłabienie mięśniowe. Przy stężeniach 6-7 mmol/l obserwuje się zmiany w EKG oraz zaburzenia świadomości, natomiast przekroczenie 7 mmol/l wiąże się z depresją oddechową, a powyżej 10 mmol/l z zatrzymaniem oddychania i krążenia. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, noworodki, osoby z zaburzeniami przewodnictwa serca oraz przyjmujący leki wpływające na eliminację magnezu.
bradykardia, ciągła terapia nerkozastępcza, depresja oddechowa, diuretyk pętlowy, furosemid, gazometria krwi tętniczej, glukonian wapnia, hemodializa, hemoperfuzja, hiperazotemia, hiperglikemia, hipermagnezemia, hiperosmolarność, hipotensja ortostatyczna, kapnografia, magnez mleczan, niewydolność nerek, przeciążenie płynami, przewodnictwo mięśnia sercowego, równowaga kwasowo-zasadowa, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie funkcji nerek, wentylacja mechaniczna, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, żywienie pozajelitowe