hipermagnezemia jatrogenna
Hipermagnezemia jatrogenna to stan zwiększonego stężenia magnezu we krwi wywołany działaniami medycznymi. Najczęściej występuje jako powikłanie stosowania leków zawierających magnez, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.
Głównymi przyczynami hipermagnezemii jatrogennej są: dożylne lub doustne podawanie preparatów magnezu (np. w leczeniu rzucawki), nadmierne stosowanie środków przeczyszczających zawierających magnez, wlewów doodbytniczych z siarczanem magnezu, a także stosowanie leków zobojętniających zawierających magnez u pacjentów z niewydolnością nerek.
Objawy kliniczne zależą od stężenia magnezu w surowicy i obejmują: osłabienie odruchów ścięgnistych, hipotonię, bradykardię, zaburzenia przewodnictwa sercowego, depresję oddechową, a w ciężkich przypadkach zatrzymanie krążenia. Przy stężeniach powyżej 3 mmol/l pojawiają się pierwsze objawy kliniczne, a stężenia przekraczające 7 mmol/l mogą zagrażać życiu.
Leczenie obejmuje przede wszystkim przerwanie podaży magnezu, odpowiednie nawodnienie oraz w ciężkich przypadkach podanie glukonianu wapnia jako antagonisty magnezu. W przypadkach opornych na leczenie może być konieczne zastosowanie dializy, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asmag forte 34 mg
Lek Asmag forte zawiera 34 mg jonów magnezu w postaci 500 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Hipermagnezemia oraz ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny <30 ml/min wykluczają stosowanie preparatu ze względu na ryzyko kumulacji magnezu i powikłań hipermagnezemicznych. Ponadto, Asmag forte jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, bradykardią, miastenią oraz biegunką, ze względu na potencjalne nasilenie objawów tych schorzeń i ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych.
antybiotykoterapia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, chinolon, dysfunkcja nerek, działanie przeczyszczające, hipermagnezemia, hipermagnezemia jatrogenna, jon magnezu, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, magnezu wodoroasparaginian czterowodny, miastenia, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, tetracyklina, układ bodźcoprzewodzący serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, złącze nerwowo-mięśniowe