inhibitor wydzielania prolaktyny

Inhibitory wydzielania prolaktyny to grupa substancji farmakologicznych, które hamują produkcję i uwalnianie prolaktyny z komórek laktotropowych przedniego płata przysadki mózgowej. Najpowszechniej stosowanymi inhibitorami prolaktyny są agoniści dopaminy, takie jak bromokryptyna, kabergolina czy chinagolid, które działają poprzez stymulację receptorów dopaminowych D2 w przysadce.

Klinicznie inhibitory wydzielania prolaktyny stosowane są w leczeniu hiperprolaktynemii różnego pochodzenia, w tym w przypadku gruczolaka przysadki wydzielającego prolaktynę (prolaktynoma), zespołu pustego siodła tureckiego, a także w zaburzeniach wynikających z przyjmowania niektórych leków (np. przeciwpsychotycznych, przeciwwymiotnych). Leki te mogą być również wykorzystywane w przywracaniu funkcji reprodukcyjnych u pacjentów z bezpłodnością związaną z podwyższonym poziomem prolaktyny.

Skuteczność inhibitorów prolaktyny jest wysoka – u większości pacjentów z prolaktynoma obserwuje się nie tylko normalizację stężenia prolaktyny, ale również zmniejszenie rozmiaru guza. W przypadku mikrogruczolaków (o średnicy < 10 mm) możliwe jest całkowite ustąpienie zmiany. Najczęstsze działania niepożądane tych leków obejmują nudności, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne oraz zaburzenia psychiczne, zwłaszcza przy stosowaniu wyższych dawek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl