łagodny guz naczyniowy

Łagodny guz naczyniowy, znany również jako hemangioma, to niezłośliwy nowotwór powstający z komórek naczyń krwionośnych. Jest to jedna z najczęstszych zmian naczyniowych, szczególnie u niemowląt i małych dzieci, gdzie występuje u około 4-5% populacji.

Hemangiomy mogą być zlokalizowane w skórze, tkance podskórnej, błonach śluzowych oraz narządach wewnętrznych, takich jak wątroba, śledziona czy mózg. Klinicznie prezentują się jako czerwone lub fioletowe, miękkie, dobrze odgraniczone zmiany, które mogą być płaskie (naczyniaki płaskie) lub wyniosłe (naczyniaki jamiste lub truskawkowe).

Większość hemangiomów dziecięcych przechodzi charakterystyczny cykl rozwojowy obejmujący fazę proliferacji (szybkiego wzrostu w pierwszych miesiącach życia), plateau i inwolucji (samoistnego zanikania). Około 90% naczyniaków dziecięcych ulega całkowitej lub znacznej regresji do 9. roku życia, nie wymagając interwencji.

Leczenie łagodnych guzów naczyniowych zależy od lokalizacji, wielkości, dynamiki wzrostu oraz powikłań. Obejmuje obserwację, terapię beta-blokerami (propranolol), laseroterapię, skleroterapię, embolizację oraz leczenie chirurgiczne. Nowoczesne metody leczenia farmakologicznego znacząco poprawiły rokowanie w przypadku hemangiomów problematycznych.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Naczyniak – Objawy

Naczyniak (hemangioma) to łagodny guz naczyniowy wynikający z proliferacji komórek śródbłonka, najczęściej występujący u niemowląt, lokalizujący się głównie na głowie i szyi (60%), tułowiu (25%) oraz kończynach (15%). Rozwój naczyniaka przebiega w trzech fazach: szybki wzrost w pierwszych 3-6 miesiącach życia, stabilizacja około 6-12 miesiąca oraz inwolucja rozpoczynająca się między 1 a 3 rokiem życia, trwająca kilka lat. Około 50% naczyniaków zanika do 5 roku życia, 70% do 7 roku życia, a 90% do 10 roku życia. Objawy zależą od lokalizacji i wielkości zmiany; naczyniaki skórne są zwykle bezobjawowe, ale mogą ulegać owrzodzeniu (10% przypadków), krwawieniu lub zakażeniu. Naczyniaki w okolicy oka mogą prowadzić do amblyopii, jaskry lub zaniku nerwu wzrokowego, a wątroby – do dolegliwości bólowych i objawów ucisku przy rozmiarach powyżej 4-5 cm. Naczyniaki kręgosłupa (10-12% populacji) są zazwyczaj bezobjawowe, ale mogą powodować ból, objawy neurologiczne lub złamania kompresyjne. Naczyniaki podgłośniowe stanowią zagrożenie dla drożności dróg oddechowych, manifestując się stridorem i niewydolnością oddechową.
amblyopia, drogi żółciowe, faza proliferacji, jaskra, krwioplucie, łagodny guz naczyniowy, metamorfopsja, naczyniak jamisty, naczyniak kręgosłupa, naczyniak naczyniówki oka, naczyniak niemowlęcy, naczyniak podgłośniowy, naczyniak wątroby, naczyniak wrodzony, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, owrzodzenie naczyniaka, proliferacja komórek śródbłonka, stridor, wstrząs krwotoczny, złamanie kompresyjne kręgu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Polpharma 1 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne entekawiru wykazały przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy dawkach odpowiadających 10- i 19-krotnemu narażeniu klinicznemu, natomiast u małp, przy narażeniu >100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. W badaniach rozrodczości u szczurów nie zaobserwowano obniżenia płodności, jednak degeneracja nasieniowodów wystąpiła u gryzoni i psów przy narażeniu ≥26-krotnym. W badaniach embriotoksyczności u szczurów i królików dawki przekraczające 21-krotne narażenie kliniczne wywołały toksyczność u ciężarnych, resorpcje, zmiany kostne i wady rozwojowe. Entakawir przenika przez łożysko i do mleka szczurów. U młodych szczurów przy AUC ≥92-krotnym względem ludzi zaobserwowano przejściowe osłabienie reakcji na bodziec akustyczny, prawdopodobnie bez znaczenia klinicznego.
badanie mikrojądrowe, badanie rakotwórczości, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, genotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, łagodny guz naczyniowy, naprawa DNA, neurotoksyczność, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja, specyficzność gatunkowa, test Amesa, test transformacji, toksyczność zarodkowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna
Leksykon chorób i schorzeń
Naczyniak – Epidemiologia

Naczyniak dziecięcy (infantile hemangioma, IH) jest najczęstszym łagodnym guzem naczyniowym u niemowląt, występującym u 4-5% noworodków, z częstością wzrastającą do 10-12% w pierwszym roku życia. Czynniki ryzyka obejmują płeć żeńską (stosunek K:M 2,4-5:1), niską masę urodzeniową (każde zmniejszenie o 500 g zwiększa ryzyko o 40%), wcześniactwo (22-30% u wcześniaków <1 kg), pierwsze urodzenie, ciąże wielopłodowe, starszy wiek matki oraz prenatalne czynniki takie jak hipoksja czy biopsja kosmówki. Naczyniaki wątroby występują u 2,5-5,1% populacji, częściej u kobiet (stosunek 4-6:1), a naczyniaki śledziony i jamy ustnej są rzadsze. Naturalny przebieg IH obejmuje fazę proliferacji (najintensywniejszy wzrost między 5,5 a 7,5 tygodniem życia), plateau i inwolucję. Klasyfikacja ISSVA wyróżnia wzorce ogniskowy, wieloogniskowy, segmentalny i nieokreślony, z 24% pacjentów doświadczających powikłań, takich jak owrzodzenie (16-21%), zagrożenie widzenia (5,6%) czy niedrożność dróg oddechowych (1,4%). Ryzyko nawrotu wzrasta przy dużych guzach (>50 cm³), lokalizacji na głowie i szyi oraz wczesnym zakończeniu leczenia (<9 miesięcy).
angiografia rezonansu magnetycznego, biopsja kosmówki, choroba von Hippel-Lindau, ciąża wielopłodowa, faza inwolucji, faza proliferacji, katecholaminy w moczu, łagodny guz naczyniowy, naczyniak dziecięcy, naczyniak powierzchowny, naczyniak wątroby, nawrót naczyniaka, niedoczynność tarczycy, niedrożność dróg oddechowych, owrzodzenie naczyniaka, propranolol, stan przedrzucawkowy, terapia progesteronem, zespół Klippel-Trenaunay, zespół LUMBAR, zespół PHACE

łagodny guz naczyniowy

Powiązane wpisy

Naczyniak – Objawy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Polpharma 1 mg

Naczyniak – Epidemiologia