naczyniak kręgosłupa
Naczyniak kręgosłupa to łagodny guz naczyniowy, który powstaje z nieprawidłowo rozwijających się naczyń krwionośnych w obrębie kręgu. Histologicznie wyróżnia się naczyniaki jamiste (cavernous) oraz naczyniaki włośniczkowe (capillary), przy czym typ jamisty występuje zdecydowanie częściej. Naczyniaki kręgosłupa stanowią około 10% wszystkich pierwotnych guzów kręgosłupa i najczęściej lokalizują się w odcinku piersiowym.
Większość naczyniaków kręgosłupa ma charakter bezobjawowy i jest wykrywana przypadkowo podczas badań obrazowych wykonywanych z innych przyczyn. Objawowe naczyniaki mogą powodować ból lokalny, ból korzeniowy lub objawy ucisku rdzenia kręgowego w przypadku ekspansji guza do kanału kręgowego. Ryzyko złamania patologicznego kręgu zajętego przez naczyniak jest zwiększone, zwłaszcza gdy guz zajmuje ponad 60% objętości trzonu kręgu.
Diagnostyka naczyniaka kręgosłupa opiera się na badaniach obrazowych. W RTG uwidacznia się charakterystyczny obraz beleczkowania pionowego trzonu kręgu. MRI wykazuje hiperintensywny sygnał w obrazach T1- i T2-zależnych z powodu wysokiej zawartości tkanki tłuszczowej. CT uwidacznia typowy obraz „plastra miodu” lub „kropek” odpowiadających pogrubiałym beleczkom kostnym. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić przerzuty nowotworowe, szpiczaka mnogiego oraz zmiany zapalne.
Leczenie naczyniaków kręgosłupa zależy od obecności objawów klinicznych. Bezobjawowe naczyniaki zwykle nie wymagają leczenia, jedynie okresowej kontroli. W przypadku naczyniaków objawowych stosuje się różne metody terapeutyczne: wertebroplastykę z podaniem cementu kostnego, embolizację naczyń guza, radioterapię lub leczenie operacyjne. Wybór metody zależy od lokalizacji zmiany, nasilenia objawów oraz doświadczenia ośrodka leczącego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Naczyniak (hemangioma) to łagodny guz naczyniowy wynikający z proliferacji komórek śródbłonka, najczęściej występujący u niemowląt, lokalizujący się głównie na głowie i szyi (60%), tułowiu (25%) oraz kończynach (15%). Rozwój naczyniaka przebiega w trzech fazach: szybki wzrost w pierwszych 3-6 miesiącach życia, stabilizacja około 6-12 miesiąca oraz inwolucja rozpoczynająca się między 1 a 3 rokiem życia, trwająca kilka lat. Około 50% naczyniaków zanika do 5 roku życia, 70% do 7 roku życia, a 90% do 10 roku życia. Objawy zależą od lokalizacji i wielkości zmiany; naczyniaki skórne są zwykle bezobjawowe, ale mogą ulegać owrzodzeniu (10% przypadków), krwawieniu lub zakażeniu. Naczyniaki w okolicy oka mogą prowadzić do amblyopii, jaskry lub zaniku nerwu wzrokowego, a wątroby – do dolegliwości bólowych i objawów ucisku przy rozmiarach powyżej 4-5 cm. Naczyniaki kręgosłupa (10-12% populacji) są zazwyczaj bezobjawowe, ale mogą powodować ból, objawy neurologiczne lub złamania kompresyjne. Naczyniaki podgłośniowe stanowią zagrożenie dla drożności dróg oddechowych, manifestując się stridorem i niewydolnością oddechową.
amblyopia, drogi żółciowe, faza proliferacji, jaskra, krwioplucie, łagodny guz naczyniowy, metamorfopsja, naczyniak jamisty, naczyniak kręgosłupa, naczyniak naczyniówki oka, naczyniak niemowlęcy, naczyniak podgłośniowy, naczyniak wątroby, naczyniak wrodzony, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, owrzodzenie naczyniaka, proliferacja komórek śródbłonka, stridor, wstrząs krwotoczny, złamanie kompresyjne kręgu -
Leksykon chorób i schorzeń
Naczyniaki to łagodne guzy naczyniowe, najczęściej występujące u niemowląt (infantile hemangioma), charakteryzujące się szybkim wzrostem w pierwszych tygodniach życia i późniejszą inwolucją. Etiologia pozostaje nie w pełni poznana, jednak dominują hipotezy obejmujące stres hipoksyczny, pochodzenie łożyskowe, mieszane mechanizmy waskulogenezy i angiogenezy oraz wpływ estrogenów. Czynniki ryzyka to m.in. płeć żeńska (4-krotnie wyższe ryzyko), wcześniactwo (do 25% wcześniaków <1000 g masy urodzeniowej rozwija naczyniaka), niska masa urodzeniowa (wzrost ryzyka o 40% na każde 500 g spadku masy), pochodzenie kaukaskie, ciąże mnogie oraz czynniki matczyne jak wiek, leczenie niepłodności czy stan przedrzucawkowy. Genetyczne podłoże stwierdzono w naczyniakach jamistych (mutacje w genach KRIT1/CCM1, CCM2, PDCD10/CCM3) oraz wrodzonych (mutacje GNAQ, GNA11). Wpływ hormonów, zwłaszcza estrogenów, jest sugerowany przez obserwacje powiększania się naczyniaków w ciąży i podczas terapii hormonalnej, choć ACG nie rekomenduje unikania antykoncepcji hormonalnej czy ciąży u pacjentek z naczyniakami.
choroba von Hippel-Lindau, cytrynian klomifenu, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, gonadotropina kosmówkowa, guz mezenchymalny, guz naczyniowy, hemangioblastoma, hipoksja, hormon płciowy, kavernoma, komórka śródbłonka, malformacja naczyniowa, malformacja żylna, mózgowa malformacja jamista, mutacja genetyczna, mutacja missense, naczyniak, naczyniak jamisty, naczyniak kręgosłupa, naczyniak naczyniówki oka, naczyniak niemowlęcy, naczyniak wątroby, naczyniak wrodzony, nieprawidłowa angiogeneza, proliferacja komórek śródbłonka, radioterapia, stres hipoksyczny, trofoblast łożyskowy, waskulogeneza, wcześniactwo, zespół LUMBAR, zespół PHACE, ziarniniak ropotwórczy
