żylno-tętnicze wady rozwojowe

Żylno-tętnicze wady rozwojowe (arteriovenous malformations, AVM) to wrodzone nieprawidłowości naczyniowe charakteryzujące się bezpośrednim połączeniem między tętnicami a żyłami, z pominięciem łożyska włośniczkowego. Stanowią one istotny problem kliniczny, mogący prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwotoki czy niewydolność serca.

Patofizjologicznie AVM cechują się obecnością splotu naczyń o nieprawidłowej budowie ściany, tworzących tzw. gniazdo malformacji, przez które przepływa krew z układu tętniczego bezpośrednio do żylnego. Prowadzi to do powstania przecieku tętniczo-żylnego i zwiększonego przepływu krwi, co może skutkować przerostem naczyń doprowadzających, nadciśnieniem żylnym oraz zaburzeniami hemodynamicznymi.

Lokalizacja żylno-tętniczych wad rozwojowych może być różnorodna – najczęściej występują w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, gdzie stanowią istotne ryzyko krwawienia śródczaszkowego, ale mogą również występować w skórze, płucach, wątrobie, przewodzie pokarmowym i innych narządach. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji i wielkości malformacji oraz stopnia zaburzeń hemodynamicznych.

Diagnostyka AVM opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia dopplerowska, angio-TK, angio-MR oraz klasyczna angiografia, która pozostaje złotym standardem w ocenie szczegółowej anatomii malformacji. W leczeniu stosuje się metody chirurgiczne, wewnątrznaczyniowe (embolizacja) oraz radioterapię stereotaktyczną, często w schematach skojarzonych, zależnie od lokalizacji i charakterystyki wady.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl