pochodna heparyny

Pochodne heparyny to grupa leków przeciwzakrzepowych otrzymywanych w procesie depolimeryzacji heparyny niefrakcjonowanej. Najczęściej stosowane są heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH) takie jak enoksaparyna, dalteparyna czy nadroparyna, które wykazują większą selektywność działania wobec czynnika Xa niż wobec trombiny.

W porównaniu do heparyny niefrakcjonowanej, pochodne heparyny charakteryzują się dłuższym okresem półtrwania, lepszą biodostępnością po podaniu podskórnym oraz bardziej przewidywalnym efektem przeciwzakrzepowym. Dzięki tym właściwościom nie wymagają rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia, co znacznie ułatwia prowadzenie terapii.

Pochodne heparyny znajdują zastosowanie w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w terapii ostrych zespołów wieńcowych oraz jako wspomaganie leczenia przeciwpłytkowego. Stosowane są również w profilaktyce przeciwzakrzepowej u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym wysokiego ryzyka zakrzepowego oraz u kobiet ciężarnych z trombofilią.

Do najczęstszych działań niepożądanych pochodnych heparyny należą krwawienia, małopłytkowość indukowana heparyną (HIT) oraz, przy długotrwałym stosowaniu, osteoporoza. Powikłania krwotoczne występują jednak rzadziej niż w przypadku heparyny niefrakcjonowanej, a ryzyko HIT jest znacząco mniejsze.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl