stężenie plazminogenu

Stężenie plazminogenu jest ważnym parametrem w diagnostyce zaburzeń układu krzepnięcia. Plazminogen to proenzym, który po aktywacji przekształca się w plazminę – enzym odpowiedzialny za rozpad skrzepów fibrynowych (fibrynolizę).

Prawidłowe stężenie plazminogenu w osoczu wynosi 6-25 mg/dl (0,7-1,4 U/ml). Obniżone wartości mogą wskazywać na zaburzenia fibrynolizy, niewydolność wątroby, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) czy stany zapalne. Wrodzone niedobory plazminogenu występują rzadko, ale mogą prowadzić do zapalenia spojówek i błon śluzowych (ligneous conjunctivitis).

Badanie stężenia plazminogenu wykonuje się zwykle w ramach kompleksowej oceny układu krzepnięcia, szczególnie u pacjentów z nawracającymi zakrzepicami, zaburzeniami krzepnięcia lub przy podejrzeniu dysfibrynogenemii. Jest pomocne w różnicowaniu przyczyn zaburzeń fibrynolizy oraz monitorowaniu leczenia trombolitycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl