atrofia kory mózgowej
Atrofia kory mózgowej, określana również jako zanik kory mózgowej, to proces degeneracyjny polegający na zmniejszeniu objętości tkanki korowej mózgu. Charakteryzuje się utratą komórek nerwowych (neuronów), zmniejszeniem liczby połączeń synaptycznych oraz zwężeniem zakrętów i poszerzeniem bruzd mózgowych.
Etiologia atrofii jest wieloczynnikowa i może obejmować: procesy neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, otępienie czołowo-skroniowe), zaburzenia naczyniowe (udary, mikroangiopatia), przewlekłe stany zapalne, urazy, infekcje OUN, zaburzenia metaboliczne, czy efekty toksyczne. Naturalny proces starzenia również wiąże się z pewnym stopniem atrofii korowej, jednak wyraźnie odróżnia się od patologicznego zaniku.
Diagnostyka atrofii kory mózgowej opiera się głównie na badaniach neuroobrazowych. MRI stanowi złoty standard, pozwalając na precyzyjną ocenę objętości tkanki mózgowej, uwidocznienie poszerzonych bruzd i przestrzeni płynowych. Tomografia komputerowa może być alternatywą, szczególnie w przeciwwskazaniach do MRI. Coraz większe znaczenie mają zaawansowane techniki, jak wolumetria mózgowa, pozwalające na ilościową ocenę zaniku.
Manifestacja kliniczna zależy od lokalizacji i nasilenia atrofii. Może obejmować zaburzenia poznawcze (pamięci, uwagi, funkcji wykonawczych), zmiany zachowania i osobowości, zaburzenia mowy, deficyty ruchowe oraz napady padaczkowe. W przypadkach zaniku asymetrycznego lub zajmującego specyficzne obszary kory, obraz kliniczny może odpowiadać określonym zespołom neurologicznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ospa wietrzna – Leczenie
Ospa wietrzna (varicella) jest wysoce zakaźną chorobą wirusową wywołaną przez Varicella-Zoster Virus (VZV). U zdrowych dzieci przebiega zwykle łagodnie i samoograniczająco się, wymagając jedynie leczenia objawowego, które obejmuje stosowanie chłodnych kompresów, płynu z kalaminy, leków przeciwhistaminowych oraz paracetamolu. Leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir (800 mg p.o. 5x/d przez 7 dni u osób powyżej 12 lat), walacyklowir i famcyklowir, są wskazane u pacjentów z grup wysokiego ryzyka (m.in. osoby >12 lat, kobiety w ciąży, noworodki, immunosupresja) i powinny być podane w ciągu 24 godzin od pojawienia się wysypki, aby skrócić czas trwania gorączki, zmniejszyć liczbę wykwitów i ryzyko powikłań. Dożylne podawanie acyklowiru (10 mg/kg co 8 godzin przez 7-10 dni) jest zalecane w ciężkich przypadkach, zwłaszcza u osób z obniżoną odpornością oraz noworodków urodzonych przedwcześnie lub w wieku <7 dni z ospą wietrzną.
acyklowir, astma, atopowe zapalenie skóry, atrofia kory mózgowej, choroba skóry, defekt odporności komórkowej, duszność, egzema, famcyklowir, gorączka, ibuprofen, infekcja bakteryjna skóry, kinaza tymidynowa, kortykosteroid, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwirusowy, małogłowie, martwicze zapalenie powięzi, obniżona odporność, paracetamol, płyn z kalaminy, przewlekła choroba płuc, soda oczyszczona, świąd, terapia przeciwwirusowa, tlenoterapia, walacyklowir, wirus varicella zoster, wtórne zakażenie bakteryjne, wykwit skórny, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zespół nerczycowy, zespół Reye’a, zespół wstrząsu toksycznego