otępienie alzheimerowskie

Otępienie alzheimerowskie (choroba Alzheimera) to postępujące schorzenie neurodegeneracyjne, będące najczęstszą przyczyną otępienia. Charakteryzuje się odkładaniem w mózgu patologicznych białek: beta-amyloidu tworzącego blaszki starcze oraz białka tau formującego splątki neurofibrylarne. Procesy te prowadzą do zaniku neuronów i zaburzenia funkcji poznawczych.

Początkowo choroba manifestuje się subtelnymi zaburzeniami pamięci epizodycznej i funkcji wykonawczych. W miarę postępu dochodzi do pogłębiania deficytów poznawczych, zaburzeń językowych, agnozji, apraksji oraz zmian behawioralnych. W zaawansowanych stadiach pacjenci tracą samodzielność i wymagają całodobowej opieki.

Diagnostyka otępienia alzheimerowskiego opiera się na dokładnym wywiadzie, testach neuropsychologicznych, badaniach obrazowych (MRI, PET) oraz biomarkerach (poziom beta-amyloidu i białka tau w płynie mózgowo-rdzeniowym). Nowoczesne kryteria diagnostyczne umożliwiają rozpoznanie choroby nawet w fazie przedklinicznej.

Leczenie pozostaje głównie objawowe i obejmuje inhibitory cholinoesterazy (donepezyl, rywastygmina, galantamina) oraz memantynę. Przełomem są nowe terapie modyfikujące przebieg choroby, jak przeciwciała monoklonalne (adukanumab, lekanumab) ukierunkowane na usuwanie złogów beta-amyloidu. Równie istotne są interwencje niefarmakologiczne oraz wsparcie opiekunów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl