struktura mucyn

Mucyny to rodzina glikoprotein o wysokiej masie cząsteczkowej, charakteryzująca się dużą zawartością węglowodanów (50-90%). Strukturalnie składają się z rdzenia białkowego (apomucyny) bogatego w serynę i treoninę, do których przyłączone są łańcuchy oligosacharydowe poprzez wiązania O-glikozydowe.

W budowie mucyn wyróżnia się domeny: N-końcową bogatą w cysteinę, odpowiadającą za dimeryzację, centralną zawierającą powtarzające się sekwencje aminokwasowe (tandem repeats) będące miejscem glikozylacji, oraz C-końcową odpowiedzialną za zakotwiczenie w błonie komórkowej (w przypadku mucyn błonowych). Glikozylacja nadaje mucynom właściwości hydrofilowe i wpływa na ich funkcje.

Mucyny dzielą się na wydzielnicze (np. MUC2, MUC5AC, MUC5B, MUC6) tworzące żel śluzowy oraz błonowe/przezbłonowe (np. MUC1, MUC3, MUC4, MUC13) zakotwiczone w błonie komórkowej. Złożona struktura mucyn determinuje ich funkcje ochronne, nawilżające i sygnałowe w organizmie, a zaburzenia ich ekspresji wiążą się z różnymi stanami patologicznymi, w tym chorobami nowotworowymi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl