ekspozycja na tolterodynę
Tolterodyna to lek antycholinergiczny stosowany głównie w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów muskarynowych M3 w mięśniach gładkich pęcherza, co zmniejsza jego skurcze mimowolne i zwiększa pojemność.
Ekspozycja na tolterodynę może wystąpić w kontekście terapeutycznym (dawki 2-4 mg na dobę) lub przypadkowego przedawkowania. Lek jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 CYP2D6, co prowadzi do różnic w stężeniach leku u pacjentów z polimorfizmami tego enzymu (metabolizerzy szybcy vs. wolni).
Nadmierna ekspozycja na tolterodynę może wywoływać działania niepożądane typowe dla leków antycholinergicznych: suchość w ustach, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, tachykardię oraz objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego. U osób starszych ekspozycja na tolterodynę wiąże się z większym ryzykiem zaburzeń poznawczych i epizodów majaczenia.
W przypadku ekspozycji zawodowej lub przypadkowej zaleca się przemycie skóry i oczu oraz obserwację pod kątem objawów antycholinergicznych. Leczenie ciężkiego przedawkowania obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz w przypadku nasilonych objawów – podanie fizostygminy jako antidotum.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uroflow SR 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolterodyny winianu, substancji czynnej leku Uroflow SR, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności ogólnoustrojowej, genotoksyczności i rakotwórczości nie stwierdzono klinicznie istotnych działań niepożądanych, a obserwowane efekty były związane z farmakologicznym mechanizmem działania. W badaniach reprodukcyjnych na myszach i królikach nie wykazano negatywnego wpływu na płodność, jednak u myszy przy ekspozycji na tolterodynę odpowiadającej 20-krotnemu Cmax lub 7-krotnemu AUC względem dawek terapeutycznych u ludzi zaobserwowano zgony zarodków i wady wrodzone. U królików nie stwierdzono wad rozwojowych nawet przy 20-krotnym Cmax i 3-krotnym AUC w porównaniu do ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
badanie elektrofizjologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja lekowa, ekspozycja na tolterodynę, elektrokardiogram, genotoksyczność, kanał hERG, mechanizm działania substancji czynnej, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, prąd potasowy, repolaryzacja, stężenie osoczowe, wada wrodzona, winian tolterodyny, włókna Purkiniego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Titlodine 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolterodyny, substancji czynnej leku Titlodine, wykazały akceptowalny profil toksyczności ogólnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na myszach i królikach nie stwierdzono istotnych negatywnych efektów przy ekspozycji terapeutycznej. Jednakże, przy stężeniach w osoczu 20-krotnie wyższych (Cmax) i 7-krotnie wyższych (AUC) niż u ludzi, zaobserwowano teratogenne działanie tolterodyny u myszy, objawiające się zwiększoną śmiertelnością zarodków i wadami wrodzonymi. U królików, nawet przy 20-krotnym wzroście Cmax i 3-krotnym wzroście AUC, nie odnotowano wad rozwojowych, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa w odniesieniu do potencjału teratogennego.
badanie przedkliniczne, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, efekt teratogenny, ekspozycja na tolterodynę, ekspozycja ogólnoustrojowa, elektrofizjologia serca, farmakologia bezpieczeństwa, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność zarodka, toksyczność ogólna, tolterodyna, wada wrodzona, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, włókno Purkinjego, wpływ na reprodukcję, zaburzenie elektryczne serca