całkowita niewydolność nerek
Całkowita niewydolność nerek (CKD – chronic kidney disease w stadium 5 lub ESRD – end-stage renal disease) to zaawansowane, nieodwracalne uszkodzenie nerek, które charakteryzuje się spadkiem wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR) poniżej 15 ml/min/1,73 m². W tym stadium nerki nie są w stanie filtrować krwi i usuwać produktów przemiany materii w stopniu wystarczającym do utrzymania homeostazy organizmu.
Etiologia całkowitej niewydolności nerek jest zróżnicowana, ale najczęściej wynika z progresji przewlekłej choroby nerek spowodowanej cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, kłębuszkowym zapaleniem nerek, chorobami autoimmunologicznymi czy chorobami genetycznymi. Klinicznie obserwuje się zespół objawów mocznicowych, w tym nudności, wymioty, świąd skóry, zaburzenia elektrolitowe, kwasicę metaboliczną oraz niedokrwistość.
Leczenie całkowitej niewydolności nerek wymaga zastosowania terapii nerkozastępczej: hemodializy, dializy otrzewnowej lub przeszczepienia nerki. Przeszczep nerki oferuje najlepszą jakość życia i najdłuższe przeżycie pacjentów. Leczenie wspomagające obejmuje restrykcje dietetyczne, kontrolę ciśnienia tętniczego, gospodarkę wodno-elektrolitową oraz leczenie powikłań, jak niedokrwistość czy wtórna nadczynność przytarczyc.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cazaprol 5 mg
Cylazapryl, aktywny składnik leku Cazaprol, wykazuje biodostępność około 60% po podaniu doustnym, z szybkim osiągnięciem maksymalnego stężenia cylazaprylatu w surowicy w ciągu 2 godzin. Substancja ta ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego metabolitu, który jest odpowiedzialny za efekt terapeutyczny. Farmakokinetyka cylazaprylu charakteryzuje się liniową zależnością stężenia od dawki oraz okresem półtrwania około 9 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Spożycie posiłku przed podaniem leku powoduje jedynie nieistotne klinicznie opóźnienie i zmniejszenie wchłaniania. Wydalanie cylazaprylatu odbywa się głównie przez nerki w postaci niezmienionej, a hemodializa ma ograniczoną skuteczność w usuwaniu substancji z krwi.
biodostępność, całkowita niewydolność nerek, cylazapryl, cylazaprylat, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, klirens osoczowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, okres półtrwania, przewlekła niewydolność serca, stężenie cylazaprylatu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cazaprol 1 mg
Cylazapryl, podawany doustnie w formie leku Cazaprol, charakteryzuje się dobrą biodostępnością około 60%, z maksymalnym stężeniem aktywnego metabolitu cylazaprylatu osiąganym w surowicy w ciągu 2 godzin. Farmakokinetyka wykazuje liniową zależność stężenia maksymalnego od dawki, a obecność pokarmu może nieznacznie opóźniać i zmniejszać wchłanianie, jednak bez istotnego wpływu klinicznego. Cylazaprylat jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, z okresem półtrwania około 9 godzin, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zwiększone stężenia cylazaprylatu i proporcjonalne zmniejszenie jego klirensu, co wymaga modyfikacji dawkowania; hemodializa ma ograniczoną skuteczność w usuwaniu leku.
biodostępność, całkowita niewydolność nerek, cylazapryl, cylazaprylat, czynność wątroby, dawkowanie dobowe, farmakokinetyka, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, klirens osoczowy, marskość wątroby, niewydolność serca, okres półtrwania, przewlekła niewydolność serca, stężenie maksymalne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Resonium A 1,42 g Na+/15 g
Resonium A to jonowymienny lek zawierający 1,42 g jonów sodu w 15 g proszku, stosowany doustnie lub doodbytniczo w leczeniu hiperkaliemii u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, w tym w anurii, oligurii (<500 ml/dobę), oraz u pacjentów dializowanych (hemodializa i dializa otrzewnowa). Mechanizm działania polega na wymianie jonów potasu na jony sodu w przewodzie pokarmowym, co umożliwia obniżenie stężenia potasu w surowicy krwi. Lek jest szczególnie wskazany w ostrym bezmoczu, przewlekłej niewydolności nerek ze skąpomoczem oraz w schyłkowej niewydolności nerek (stadium 5) wymagającej leczenia nerkozastępczego, a także w okresach między dializami, gdy dochodzi do wzrostu potasemii.
anuria, całkowita niewydolność nerek, ciężka niewydolność nerek, dializa, dializa otrzewnowa, dializoterapia, elektrolity w surowicy, hemodializa, hiperkaliemia, leczenie nerkozastępcze, oliguria, ostra niewydolność nerek, przewlekła niewydolność nerek, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonowana żywica polistyrenowa, wymieniacz jonowy