rak in situ pęcherza
Rak in situ pęcherza moczowego (carcinoma in situ, CIS) to płaski, nieinwazyjny nowotwór o wysokim stopniu złośliwości, który ogranicza się do nabłonka pęcherza bez naciekania błony podstawnej. Jest uważany za prekursora inwazyjnego raka urotelialnego i cechuje się wysokim ryzykiem progresji.
Pod względem histopatologicznym CIS charakteryzuje się obecnością komórek nowotworowych o wysokim stopniu anaplazji, z dużymi, hiperchromatycznymi jądrami i zaburzoną architekturą nabłonka. Rak in situ może występować jako izolowana zmiana lub towarzyszyć innym nowotworom pęcherza, co jest niekorzystnym czynnikiem prognostycznym.
Diagnostyka raka in situ opiera się na cystoskopii (często z zastosowaniem technik fotodynamicznych dla zwiększenia wykrywalności), cytologii moczu oraz biopsji podejrzanych obszarów. Ze względu na wysokie ryzyko nawrotu i progresji, standardem leczenia jest immunoterapia dopęcherzowa BCG (Bacillus Calmette-Guérin), a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – radykalna cystektomia.
Pacjenci z rakiem in situ pęcherza wymagają ścisłego monitorowania z regularnymi cystoskopiami i cytologią moczu, gdyż ryzyko nawrotu wynosi 40-80%, a progresji do raka inwazyjnego 30-50% w ciągu 5 lat. Wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie ma kluczowe znaczenie dla rokowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Epirubicyna – Wskazania do stosowania
Epirubicyna, chlorowodorek epirubicyny, jest antracykliną stosowaną systemowo w leczeniu szerokiego spektrum nowotworów litych, w tym raka piersi (we wczesnym i zaawansowanym stadium), raka jajnika, żołądka, drobnokomórkowego raka płuca (SCLC) u pacjentów uprzednio nieleczonych, a także w terapii paliatywnej raka połączenia przełykowo-żołądkowego (Farmorubicin PFS). Ponadto, epirubicyna znajduje zastosowanie w hematoonkologii, obejmując leczenie ostrych białaczek, chłoniaków nieziarniczych, ziarnicy złośliwej oraz szpiczaka mnogiego. Preparaty dostępne są w formie roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml, w fiolkach zawierających od 10 mg do 200 mg substancji czynnej. W leczeniu skojarzonym, np. w raku trzustki, epirubicyna jest stosowana według schematu PEFG (cisplatyna, epirubicyna, 5-fluorouracyl, gemcytabina). Wskazania różnią się w zależności od preparatu, co podkreśla konieczność indywidualizacji terapii.
antracyklina, chemioterapia paliatywna, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, choroba z przerzutami, drobnokomórkowy rak płuca, działanie cytostatyczne, działanie kardiotoksyczne, Epimedac, Epirubicin Accord, Epirubicin-EBEWE, epirubicyna, Farmorubicin PFS, leczenie onkologiczne, leczenie skojarzone, mięsak tkanek miękkich, niedrobnokomórkowy rak płuca, nowotwór głowy i szyi, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka, parametry hematologiczne, podanie dopęcherzowe, rak in situ pęcherza, rak jajnika, rak jelita grubego, rak piersi, rak połączenia przełykowo-żołądkowego, rak trzustki, rak żołądka, resekcja przezcewkowa, roztwór do wstrzykiwań, schemat PEFG, szpiczak mnogi, TURBT, ziarnica złośliwa