stężenie DHEA w osoczu

Stężenie dehydroepiandrosteronu (DHEA) w osoczu to ważny parametr diagnostyczny w ocenie funkcji nadnerczy. DHEA jest steroidem wydzielanym głównie przez warstwę siatkowatą kory nadnerczy, a jego siarczan (DHEA-S) stanowi najbardziej obficie występujący steroid w krążeniu człowieka.

Oznaczanie stężenia DHEA w osoczu wykorzystuje się w diagnostyce zaburzeń nadnerczy, w tym zespołu nadnerczowo-płciowego, guzów nadnerczy oraz niedoczynności nadnerczy. Wartości referencyjne są zróżnicowane w zależności od wieku i płci, a stężenie DHEA wykazuje charakterystyczny spadek wraz z wiekiem (tzw. adrenopauza).

Interpretacja stężenia DHEA w osoczu powinna uwzględniać rytm dobowy (najwyższe wartości rano) oraz zmienność osobniczą. Podwyższone stężenia mogą świadczyć o hiperandrogenizmie nadnerczowym, podczas gdy obniżone wartości mogą wskazywać na niedoczynność nadnerczy lub stosowanie glikokortykosteroidów. W praktyce klinicznej często oznacza się równocześnie DHEA-S, który ma dłuższy okres półtrwania i wykazuje mniejsze wahania dobowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl