niedobór DHEA

Niedobór DHEA (dehydroepiandrosteronu) to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym stężeniem tego ważnego hormonu steroidowego produkowanego głównie przez korę nadnerczy. DHEA stanowi prekursor dla hormonów płciowych, w tym testosteronu i estrogenów, odgrywając istotną rolę w rozwoju i funkcjonowaniu organizmu.

Fizjologicznie stężenie DHEA osiąga szczyt w okresie wczesnej dorosłości (20-30 lat), a następnie stopniowo spada o około 10% na dekadę. Niedobór może być wynikiem naturalnego procesu starzenia się, chorób autoimmunologicznych (szczególnie niedoczynności kory nadnerczy w przebiegu choroby Addisona), długotrwałego stresu, przyjmowania niektórych leków (zwłaszcza glikokortykosteroidów) lub zaburzeń metabolicznych.

Objawy niedoboru DHEA mogą obejmować zmęczenie, obniżony nastrój, zmniejszone libido, spadek masy mięśniowej, zwiększenie tkanki tłuszczowej, obniżoną gęstość kości oraz pogorszenie funkcji poznawczych. U kobiet niedobór może nasilać objawy menopauzy, a u mężczyzn przyczyniać się do zaburzeń erekcji.

Diagnostyka niedoboru DHEA opiera się na oznaczeniu stężenia DHEA lub jego siarczanu (DHEA-S) we krwi. Leczenie powinno koncentrować się na identyfikacji i eliminacji przyczyny niedoboru. W wybranych przypadkach stosuje się suplementację DHEA, jednak zawsze pod ścisłą kontrolą lekarską ze względu na potencjalne działania niepożądane i ryzyko zaburzenia równowagi hormonalnej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biosteron 10 mg

Biosteron jest dostępny w postaci tabletek zawierających 10 mg lub 25 mg dehydroepiandrosteronu (DHEA), z możliwością podziału dawki 10 mg na 5 mg. Dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od płci, wieku, wyjściowego stężenia DHEA w osoczu oraz oceny skuteczności terapii. U kobiet, ze względu na niższe fizjologiczne stężenia DHEA i większe ryzyko działań niepożądanych androgennych, dawka początkowa wynosi 5 mg, z maksymalną dawką 25 mg, natomiast u mężczyzn dawka początkowa to 10 mg, z maksymalną 50 mg. U pacjentów w wieku podeszłym zaleca się zwiększenie dawki z uwagi na nasilony niedobór DHEA. Dzieci i młodzież nie powinny stosować preparatu, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby Biosteron jest przeciwwskazany.
badanie lekarskie, dawka maksymalna, dehydroepiandrosteron, DHEA endogenny, długotrwałe stosowanie, działanie androgenne, efekt terapeutyczny, indywidualizacja terapii, monitorowanie stężenia, niedobór DHEA, przemiana metaboliczna, rytm wydzielania, stężenie DHEA w osoczu, wchłanianie leku, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Dehydroepiandrosteron – Wskazania do stosowania

Dehydroepiandrosteron (DHEA) jest steroidowym hormonem produkowanym głównie przez nadnercza, pełniącym rolę prekursora androgenów i estrogenów. Jego stężenie w surowicy osiąga maksimum w wieku 20-30 lat, a następnie ulega stopniowemu spadkowi, co może prowadzić do niedoborów wymagających suplementacji. Preparaty takie jak Biosteron i Femistelin dostępne są w dawkach 10 mg i 25 mg, przy czym tabletki 10 mg można dzielić na dawki po 5 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Wskazaniem do stosowania jest potwierdzony laboratoryjnie niedobór DHEA lub DHEA-S, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, wynikający z fizjologicznego starzenia się lub patologii nadnerczy. Terapia powinna być prowadzona pod kontrolą lekarza z regularnym monitorowaniem stężenia hormonu w surowicy oraz oceną kliniczną, aby uniknąć nadmiernej androgenizacji i innych działań niepożądanych.
androgen, androgenizacja, badanie hormonalne, badanie laboratoryjne, dehydroepiandrosteron, estrogen, funkcja nadnerczy, hormon steroidowy, nadnercze, niedobór DHEA, niedobór fizjologiczny, niedobór hormonu, normalizacja stężenia, parametry hormonalne, prekursor hormonów płciowych, siarczan DHEA, stężenie DHEA, stężenie w surowicy, suplementacja DHEA, surowica krwi
Leksykon substancji czynnych
Prasteron – Dawkowanie i sposób podawania

Prasteron (DHEA) wymaga indywidualnego dawkowania uwzględniającego płeć, wiek oraz poziom endogennego hormonu. U kobiet dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, maksymalnie do 25 mg/dobę, z dawką zwiększaną o 10 mg co 2 tygodnie, podawaną doustnie rano podczas posiłku. U mężczyzn dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, a maksymalna może sięgać 50 mg/dobę, z analogicznym schematem zwiększania dawki. Preparaty zawierają różne stężenia DHEA: Aflofarm 25 mg/tabletkę, Novostella i Stymen po 10 mg/tabletkę. W terapii długoterminowej, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 20-25 mg u kobiet i 50 mg u mężczyzn, konieczne jest regularne monitorowanie stężenia hormonu w surowicy oraz wykonywanie badań kontrolnych, w tym badań sutka u kobiet i prostaty u mężczyzn.
badanie lekarskie, badanie prostaty, badanie sutka, dehydroepiandrosteron, DHEA, DHEA Aflofarm, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, niedobór DHEA, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Novostella, podanie doustne, prasteron, przemiany metaboliczne w wątrobie, stężenie hormonu w surowicy, Stymen, substancja czynna, terapia długoterminowa, wydalanie z żółcią
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Femistelin 25 mg

Lek Femistelin zawiera dehydroepiandrosteron (DHEA) w dawkach 10 mg i 25 mg, a dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania z uwzględnieniem płci, wieku oraz stanu klinicznego pacjenta. U kobiet zaleca się rozpoczęcie terapii od 5 mg/dobę, z maksymalną dawką 25 mg/dobę, natomiast u mężczyzn dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, a maksymalna 50 mg/dobę. Dawkę zwiększa się stopniowo o 5-10 mg co 2 tygodnie, monitorując efekty terapeutyczne i minimalizując ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza androgennego charakteru, na które kobiety są bardziej wrażliwe. Terapia jest długotrwała, a lek należy przyjmować doustnie rano podczas posiłku, co odpowiada naturalnemu rytmowi wydzielania DHEA. Tabletki 10 mg można dzielić na dawki po 5 mg, co ułatwia indywidualizację terapii.
badanie lekarskie, dehydroepiandrosteron, działanie androgenne, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, endogenny DHEA, Femistelin, linia podziału, metabolizm wątrobowy, niedobór DHEA, stężenie DHEA w osoczu, wchłanianie substancji czynnej, wydalanie z żółcią, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Femistelin 25 mg

Femistelin to lek zawierający dehydroepiandrosteron (DHEA) w dawkach 10 mg i 25 mg, dostępny w formie białych, okrągłych tabletek, z możliwością podziału tabletek 10 mg na dawki po 5 mg. Preparat jest wskazany wyłącznie do uzupełniania niedoborów DHEA u pacjentów obu płci, pod warunkiem potwierdzenia laboratoryjnego niedoboru tego hormonu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań diagnostycznych, aby uniknąć nieuzasadnionego stosowania leku. Każda tabletka zawiera również 90 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
dehydroepiandrosteron, diagnostyka laboratoryjna, farmakoterapia, laktoza jednowodna, manifestacja kliniczna, monitorowanie terapii, niedobór dehydroepiandrosteronu, niedobór DHEA, nietolerancja laktozy, odpowiedź na leczenie, substancja czynna, terapia suplementacyjna
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Femistelin 10 mg

Lek Femistelin zawierający dehydroepiandrosteron (DHEA) w dawce 10 mg wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania, uwzględniającego wiek pacjentki, wyjściowe stężenie DHEA w osoczu oraz obserwowaną skuteczność terapii. Zalecana dawka początkowa to 5 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania o 5-10 mg co 2 tygodnie do maksymalnej dawki 25 mg/dobę. W przypadku pacjentek w wieku podeszłym dawkę należy odpowiednio zwiększyć ze względu na nasilony fizjologiczny niedobór DHEA. Femistelin jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, a pełny efekt terapeutyczny pojawia się po kilku tygodniach regularnej terapii. Tabletki posiadają kreskę dzielącą umożliwiającą precyzyjne dawkowanie, co jest istotne zwłaszcza w fazie dostosowywania dawki. Lek należy podawać doustnie, rano, z posiłkiem, co wspomaga jego wchłanianie i naśladuje naturalny rytm wydzielania DHEA.
badanie lekarskie, dawka maksymalna, dawka początkowa, dehydroepiandrosteron, efekt terapeutyczny, Femistelin, monitorowanie stężenia DHEA, niedobór DHEA, produkt leczniczy, przemiana metaboliczna, rytm wydzielania DHEA, stężenie DHEA w osoczu, wchłanianie leku, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – DHEA Aflofarm 25 mg

Produkt leczniczy DHEA Aflofarm zawiera 25 mg prasteronu (dehydroepiandrosteronu) w formie tabletek powlekanych i jest wskazany do uzupełnienia niedoborów DHEA potwierdzonych badaniami laboratoryjnymi. DHEA, steroidowy hormon produkowany głównie przez korę nadnerczy, jest prekursorem syntezy hormonów płciowych (estrogenów i androgenów). Jego poziom fizjologicznie osiąga maksimum w wieku 20-30 lat, a następnie ulega stopniowemu obniżeniu, co może skutkować zaburzeniami metabolicznymi i hormonalnymi. Preparat powinien być stosowany po dokładnej ocenie klinicznej pacjenta oraz analizie korzyści i ryzyka terapii, z uwzględnieniem obecności substancji pomocniczych takich jak sorbitol i sód, które mogą mieć znaczenie u pacjentów z określonymi schorzeniami lub ograniczeniami dietetycznymi.
androgen, badanie laboratoryjne, dehydroepiandrosteron, estrogen, hormon steroidowy, hormony płciowe, kora nadnerczy, metabolity we krwi, niedobór dehydroepiandrosteronu, niedobór DHEA, prasteron, prekursor hormonów płciowych, produkt leczniczy, przedawkowanie, sorbitol, substancja pomocnicza, suplementacja, tabletka powlekana
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Femistelin 10 mg

Femistelin w dawce 10 mg dehydroepiandrosteronu (DHEA) w formie tabletek jest wskazany do terapii substytucyjnej u kobiet z potwierdzonym laboratoryjnie niedoborem DHEA (hipodehydroepiandrosteronemia). Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z kreską dzielącą umożliwiającą podział na dawki po 5 mg, co pozwala na indywidualizację leczenia. Każda tabletka zawiera 10 mg DHEA oraz 90 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy, niedoboru laktazy typu Lapp lub zespołu złego wchłaniania glukozy-galaktozy u pacjentek.
badanie biochemiczne, dehydroepiandrosteron, diagnostyka hormonalna, glikokortykosteroid, hormon steroidowy, kora nadnerczy, niedobór DHEA, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nadnerczy, prekursor androgenów, suplementacja DHEA, terapia substytucyjna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biosteron 25 mg

Dehydroepiandrosteron (DHEA) jest steroidowym prohormonem produkowanym głównie w warstwie siatkowatej nadnerczy, pełniącym kluczową rolę w biosyntezie androgenów i estrogenów. Jego synteza rozpoczyna się od cholesterolu, poprzez pregnenolon i 17-OH-pregnenolon, a następnie enzym liazy C17-C20 przekształca go w DHEA. U kobiet DHEA jest prekursorem estrogenów (estron, estradiol), natomiast u mężczyzn prowadzi do produkcji testosteronu. Maksymalne wydzielanie DHEA wynosi 15-30 mg/dobę u mężczyzn, a u kobiet jest o 10-15% niższe. Stężenia wolnego DHEA we krwi wahają się od 1,3 do 12 ng/mL, a siarczanu DHEA (DHEA-S) od 1,4 do 7,9 ng/mL, przy czym DHEA-S charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania i stabilnością stężenia w ciągu doby. Produkcja DHEA osiąga szczyt około 30 roku życia, a następnie stopniowo maleje, osiągając poziomy resztkowe w ósmej dekadzie życia.
17-OH-pregnenolon, adrenarche, androgen, andropauza, androstendion, biosynteza DHEA, cholesterol, choroba autoimmunologiczna, choroba układu krążenia, dehydroepiandrosteron, demencja, dysfunkcja seksualna, estrogen, hormon steroidowy, insulinooporność, kora nadnerczy, liaza C17-C20, menopauza, niedobór DHEA, niewydolność kory nadnerczy, otyłość, pochodna androstanu, pregnenolon, prohormon, schorzenie sercowo-naczyniowe, siarczan DHEA, steroid anaboliczny, steroid nadnerczowy, testosteron, toczeń rumieniowaty układowy, ujemne sprzężenie zwrotne, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zaburzenie metaboliczne, zespół przewlekłego zmęczenia
Leksykon substancji czynnych
Dehydroepiandrosteron – Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie dehydroepiandrosteronu (DHEA) wymaga indywidualizacji z uwzględnieniem płci pacjenta, ze względu na różnice w fizjologicznych stężeniach endogennego DHEA oraz wrażliwości na działania androgenne. U kobiet początkowa dawka dobowa wynosi 5 mg, z maksymalną dawką 25 mg, natomiast u mężczyzn dawka początkowa to 10 mg, a maksymalna 50 mg. Terapia powinna rozpoczynać się od minimalnych dawek, które zwiększa się o 5-10 mg co 2 tygodnie, aż do uzyskania efektu terapeutycznego, który pojawia się po kilku tygodniach stosowania. Preparat należy podawać doustnie, najlepiej rano, wraz z posiłkiem, co sprzyja optymalnej absorpcji. U osób w podeszłym wieku dawki powinny być odpowiednio zwiększone, natomiast stosowanie DHEA jest przeciwwskazane u dzieci, młodzieży oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
absorpcja z przewodu pokarmowego, Biosteron, dawka minimalna, dehydroepiandrosteron, efekt terapeutyczny, endogenny DHEA, Femistelin, niedobór DHEA, przemiana metaboliczna, substancja czynna, wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biosteron 25 mg

Biosteron, zawierający dehydroepiandrosteron (DHEA) w dawkach 10 mg i 25 mg, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania z uwzględnieniem płci, wieku oraz wyjściowego stężenia DHEA w osoczu. U kobiet dawka początkowa wynosi 5 mg, z maksymalną dawką 25 mg, natomiast u mężczyzn odpowiednio 10 mg i 50 mg, z zalecanym stopniowym zwiększaniem dawki o 5-10 mg co 2 tygodnie. Kobiety są bardziej wrażliwe na działanie androgenne, a u obu płci obserwuje się wiekowy spadek stężenia DHEA, co wymaga odpowiedniego dostosowania terapii, zwłaszcza u osób starszych. Efekt terapeutyczny pojawia się po kilku tygodniach systematycznego stosowania, a preparat przeznaczony jest do długotrwałej terapii pod ścisłym nadzorem lekarskim, z regularnym monitorowaniem stężenia DHEA przy dawkach przekraczających zalecane maksimum.
dehydroepiandrosteron, działanie androgenne, efekt terapeutyczny, endogenny DHEA, monitorowanie stężenia DHEA, nadzór lekarski, niedobór DHEA, przemiany metaboliczne, rytm wydzielania DHEA, stężenie DHEA w osoczu, suplementacja, wchłanianie leku, wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Novostella 10 mg

Lek Novostella zawiera 10 mg prasteronu (DHEA) w formie tabletek doustnych i jest przeznaczony do długotrwałej terapii niedoboru DHEA, szczególnie u kobiet dorosłych oraz osób powyżej 65 roku życia. Zalecana dawka początkowa u kobiet wynosi 10 mg na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 2 tygodnie do maksymalnie 20 mg na dobę, przy czym należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. U pacjentów w wieku podeszłym dawka powinna być indywidualnie zwiększana ze względu na nasilony niedobór DHEA. Tabletki należy przyjmować rano podczas posiłku, co jest zgodne z naturalnym rytmem dobowym wydzielania hormonu i sprzyja optymalnemu wchłanianiu. Efekty terapeutyczne pojawiają się po kilku tygodniach regularnego stosowania.
dane kliniczne, dawka maksymalna, dawkowanie tabletek, efekt terapeutyczny, niedobór DHEA, podanie doustne, prasteron, przemiana metaboliczna, regularne stosowanie, schemat dawkowania, stężenie DHEA, stężenie hormonu, terapia długotrwała, wchłanianie substancji czynnej, wiek podeszły, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby