farmakokinetyka ranitydyny
Ranitydyna to antagonista receptora H2, stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, choroby refluksowej przełyku oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Farmakokinetyka ranitydyny charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym wynoszącą około 50-60%, co wynika z efektu pierwszego przejścia przez wątrobę.
Po podaniu doustnym ranitydyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2-3 godzinach. Wiązanie z białkami osocza jest stosunkowo niskie i wynosi około 15-20%. Lek przenika przez barierę krew-mózg w niewielkim stopniu oraz przechodzi przez łożysko i do mleka matki.
Metabolizm ranitydyny zachodzi głównie w wątrobie poprzez N-oksydację i N-demetylację z udziałem układu cytochromu P450. Lek wydalany jest przede wszystkim przez nerki (około 30% w postaci niezmienionej), a jego okres półtrwania wynosi 2-3 godziny u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. U osób z niewydolnością nerek okres półtrwania może ulec wydłużeniu, co wymaga dostosowania dawkowania.
Istotną cechą farmakokinetyki ranitydyny jest jej minimalny wpływ na aktywność enzymów wątrobowych cytochromu P450, co przekłada się na niskie ryzyko interakcji lekowych w porównaniu do innych leków z tej grupy, np. cymetydyny. Ranitydyna hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku przez 8-12 godzin po podaniu pojedynczej dawki terapeutycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ranigast Fast
Ranigast Fast, zawierający ranitydynę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min), gdzie konieczne jest dostosowanie dawkowania i monitorowanie parametrów nerkowych. Lek może maskować objawy raka żołądka, co wymaga dodatkowej diagnostyki u pacjentów w średnim i podeszłym wieku z nowymi lub zmieniającymi się objawami dyspeptycznymi. U pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie stosowanie ranitydyny jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Ranitydyna zmniejsza ryzyko wrzodów dwunastnicy indukowanych NLPZ, ale nie chroni przed owrzodzeniami żołądka, dlatego pacjenci przyjmujący jednocześnie NLPZ powinni być pod ścisłą kontrolą lekarską. W przypadku braku poprawy po 14 dniach terapii konieczna jest weryfikacja diagnozy.
antagonista receptora histaminowego H2, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, cukrzyca, dysfagia, dziedziczna nietolerancja fruktozy, farmakokinetyka ranitydyny, fenyloketonuria, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy dyspeptyczne, ostra porfiria, ostry napad porfirii, owrzodzenie żołądka, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła choroba płuc, rak żołądka, ranitydyna, schorzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ranigast Max
Ranigast MAX, zawierający 150 mg ranitydyny, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min), gdyż może dojść do kumulacji leku i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Ranitydyna, jako antagonista receptora H2, może maskować objawy raka żołądka, co opóźnia diagnozę nowotworu, dlatego w przypadku braku poprawy po 14 dniach terapii konieczna jest ponowna ocena kliniczna. U pacjentów stosujących jednocześnie NLPZ, szczególnie w podeszłym wieku lub z historią choroby wrzodowej, wskazana jest systematyczna kontrola, gdyż ranitydyna chroni jedynie przed wrzodami dwunastnicy, nie zaś żołądka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z ostrą porfirią oraz wymaga konsultacji u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, czy innych schorzeń, ze względu na możliwe interakcje i zmienioną farmakokinetykę.
antagonista receptora histaminowego H2, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, cukrzyca, dysfagia, farmakokinetyka ranitydyny, interakcja farmakologiczna, klirens kreatyniny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostry napad porfirii, porfiria, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła choroba płuc, rak żołądka, ranitydyna, reakcja alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie odporności, żółcień pomarańczowa