zakażenie powierzchniowe oka
Zakażenie powierzchniowe oka to stan zapalny obejmujący zewnętrzne struktury gałki ocznej, takie jak spojówka (zapalenie spojówek), rogówka (zapalenie rogówki) lub powieki (zapalenie powiek). Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są bakterie (m.in. Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae), wirusy (zwłaszcza adenowirusy, wirus opryszczki HSV), grzyby oraz pasożyty.
Objawy zakażenia powierzchniowego oka obejmują zaczerwienienie, świąd, pieczenie, uczucie ciała obcego, nadmierne łzawienie, wydzielinę śluzową lub ropną, obrzęk powiek oraz fotofobię. W przypadku zapalenia rogówki może dojść do zmniejszenia ostrości widzenia oraz powstawania owrzodzeń, które w ciężkich przypadkach grożą perforacją i trwałym upośledzeniem widzenia.
Diagnostyka zakażeń powierzchniowych oka opiera się na badaniu w lampie szczelinowej, barwieniu fluoresceiną (uwidaczniającym ubytki nabłonka rogówki), a w wybranych przypadkach na wykonaniu posiewu mikrobiologicznego. Leczenie jest uzależnione od czynnika etiologicznego i obejmuje antybiotyki, leki przeciwwirusowe lub przeciwgrzybicze, stosowane miejscowo w postaci kropli lub maści. W ciężkich przypadkach może być konieczne leczenie ogólnoustrojowe.
Profilaktyka zakażeń powierzchniowych oka polega na przestrzeganiu higieny rąk, unikaniu dotykania oczu, prawidłowej pielęgnacji soczewek kontaktowych oraz wczesnym rozpoznawaniu i leczeniu stanów zapalnych. Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z osłabioną odpornością, cukrzycą oraz po urazach oka, którzy są bardziej narażeni na ciężki przebieg zakażeń powierzchniowych oka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Netenax
Netenax (netylmycyna 3 mg/ml) w postaci kropli do oczu wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie leczonych ogólnoustrojowymi aminoglikozydami, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych takich jak neurotoksyczność, ototoksyczność oraz nefrotoksyczność. Długotrwała miejscowa terapia może prowadzić do rozwoju oporności drobnoustrojów, dlatego konieczne jest monitorowanie skuteczności leczenia. W przypadku braku poprawy klinicznej, podrażnienia oka lub objawów nadwrażliwości, należy przerwać terapię i wdrożyć alternatywne leczenie oparte na wynikach badań mikrobiologicznych.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, badanie mikrobiologiczne, ciężkie działanie niepożądane, drobnoustroje oporne, komora przednia oka, krople do oczu, miejscowa antybiotykoterapia, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, netylmycyna, neurotoksyczność, ototoksyczność, podrażnienie oka, stan zapalny, terapia ogólnoustrojowa, uszkodzenie narządu słuchu, uszkodzenie nerek, uszkodzenie układu nerwowego, wstrzyknięcie podspojówkowe, zakażenie powierzchniowe oka