żółtaczka hemolityczna
Żółtaczka hemolityczna to stan chorobowy, w którym dochodzi do zwiększonego stężenia bilirubiny we krwi i tkankach organizmu w wyniku nadmiernego rozpadu krwinek czerwonych (hemolizy). W przeciwieństwie do innych typów żółtaczek, w żółtaczce hemolitycznej pierwotny problem nie dotyczy wątroby ani dróg żółciowych, lecz samych erytrocytów.
Etiologia żółtaczki hemolitycznej obejmuje zarówno przyczyny wrodzone (np. sferocytoza wrodzona, niedobór G6PD, talasemie), jak i nabyte (np. choroby autoimmunologiczne, reakcje polekowe, zakażenia, hemoglobinopatie). Charakterystycznymi objawami klinicznymi są zażółcenie powłok skórnych i twardówek, bladość, powiększenie śledziony oraz często ciemne zabarwienie moczu.
W diagnostyce żółtaczki hemolitycznej kluczowe znaczenie mają badania laboratoryjne: podwyższone stężenie bilirubiny (głównie niesprzężonej), obniżone stężenie haptoglobiny, zwiększona aktywność dehydrogenazy mleczanowej (LDH), podwyższona liczba retikulocytów oraz obecność schistocytów w rozmazie krwi obwodowej. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę hemolizy i obejmuje postępowanie farmakologiczne, transfuzje krwi, a w niektórych przypadkach splenektomię.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Żółtaczka noworodkowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Żółtaczka noworodkowa (hiperbilirubinemia) dotyczy ponad 80% noworodków, z reguły ustępując samoistnie w ciągu 2-3 tygodni, jednak utrzymująca się ponad 3 tygodnie wymaga dalszej diagnostyki. Najpoważniejszym powikłaniem jest encefalopatia bilirubinowa i kernicterus, prowadzące do trwałego uszkodzenia neurologicznego, choć występują rzadko (kernicterus u 1/100 000 niemowląt). Ciężka hiperbilirubinemia definiowana jest jako TSB >20 mg/dl (342,1 μmol/l) i dotyczy <2% noworodków donoszonych. Czynniki ryzyka obejmują wiek matki >35 lat (OR 8,8), płeć męską (OR 4,3), wcześniactwo, niezgodność grup krwi ABO, poród drogami natury oraz zamieszkanie w obszarach miejskich. Metoda Kramera, choć ma dobrą swoistość (86,1%) i PPV (89,8%), cechuje się umiarkowaną czułością (70,5%) i nie powinna być stosowana jako jedyne narzędzie przesiewowe. Nowoczesne metody oparte na biomarkerach metabolomicznych oraz sztucznej inteligencji (np. algorytm XGBoost z dokładnością 99,63%) oferują obiecujące narzędzia do wczesnej diagnostyki i prognozowania czasu trwania fototerapii.
bilirubina bezpośrednia, bilirubina całkowita, bilirubina niezwiązana, bilirubina przezskórna, cholestaza, choroba hemolityczna, choroba wątroby, encefalopatia bilirubinowa, fototerapia, hiperbilirubinemia, kernicterus, metoda Kramera, mózgowe porażenie dziecięce, neurotoksyczność bilirubiny, niedobór G6PD, niezgodność grup krwi ABO, poziom bilirubiny, transfuzja wymienna, uczenie maszynowe, uszkodzenie neurologiczne, wcześniactwo, żółtaczka hemolityczna, żółtaczka noworodkowa - Leksykon chorób i schorzeń
Żółtaczka – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Żółtaczka to objaw charakteryzujący się żółtym zabarwieniem skóry i twardówek oczu, wynikający z podwyższonego stężenia bilirubiny w surowicy powyżej 7 mg/dl. W opiece pielęgniarskiej kluczowa jest dokładna ocena pacjenta, obejmująca ocenę stopnia zażółcenia, identyfikację przyczyny (hemolityczna, hepatocytarna, obturacyjna), funkcji wątroby oraz stanu neurologicznego, zwłaszcza u noworodków. Monitorowanie parametrów życiowych, poziomów bilirubiny (bezpośredniej i pośredniej), bilansu płynów oraz stanu skóry i błon śluzowych jest niezbędne. Fototerapia, ustawiona na wysoką intensywność i prowadzona z zachowaniem odpowiednich procedur (np. ochrona oczu, zmiana pozycji dziecka), stanowi podstawę leczenia hiperbilirubinemii u noworodków. W ciężkich przypadkach konieczna może być transfuzja wymienna, wymagająca ścisłego monitorowania i przygotowania sprzętu resuscytacyjnego.
bilirubina bezpośrednia, bilirubina pośrednia, bilirubina w surowicy, bilirubina we krwi, doradca laktacyjny, encefalopatia bilirubinowa, fototerapia, funkcja wątroby, hiperbilirubinemia, kernicterus, laryngoskop, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, nomogram, perystaltyka, resuscytacja, rurka dotchawicza, transfuzja wymienna, twardówka oka, żółtaczka, żółtaczka fizjologiczna, żółtaczka hemolityczna, żółtaczka jąder podkorowych, żółtaczka noworodkowa, żółtaczka obturacyjna, żółtaczka patologiczna, żółtaczka związana z karmieniem piersią - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre niewydolność wątroby – Diagnostyka i diagnoza
Ostra niewydolność wątroby (ALF) definiowana jest przez nagłe pogorszenie funkcji wątroby u pacjentów bez wcześniejszej choroby wątroby, manifestujące się koagulopatią (INR ≥1,5) oraz encefalopatią wątrobową, trwającą krócej niż 26 tygodni. Diagnostyka ALF wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego szczegółowy wywiad (uwzględniający ekspozycję na paracetamol, toksyny, wirusy hepatotropowe, choroby autoimmunologiczne i chorobę Wilsona), badanie fizykalne oraz szeroki panel badań laboratoryjnych (m.in. ALT, AST, bilirubina, albuminy, amoniak, serologia wirusowa, poziom paracetamolu, badania autoimmunologiczne i toksykologiczne). Obrazowanie (USG z dopplerem, TK, MRI, MRCP) służy ocenie struktury wątroby, drożności naczyń i wykluczeniu innych przyczyn, natomiast biopsja wątroby, preferencyjnie przezżylna, jest zarezerwowana dla wybranych przypadków o niejasnej etiologii. Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. ostre zapalenie wątroby, zaostrzenie przewlekłej choroby wątroby, sepsę oraz zakażenia imitujące ALF (np. malaria, leptospiroza).
albuminy, aminotransferazy, amoniak we krwi, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biopsja wątroby, cholangiografia rezonansu magnetycznego, choroba Wilsona, encefalopatia wątrobowa, gazometria krwi tętniczej, koagulopatia, krwawienie, kryteria Kings College, model MELD, morfologia krwi, N-acetylocysteina, nadciśnienie wrotne, obrzęk mózgu, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przeciwciała autoimmunologiczne, przeszczep wątroby, rezonans magnetyczny, sepsa, skala APACHE, tomografia komputerowa, ultrasonografia jamy brzusznej, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zespół Budda-Chiariego, zespół HELLP, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół wątrobowo-nerkowy, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka hemolityczna