lek wazopresoryczny
Lek wazopresoryczny to substancja farmakologiczna, która wywołuje skurcz naczyń krwionośnych (wazokonstrykcję), prowadząc do wzrostu oporu obwodowego i podwyższenia ciśnienia tętniczego. Leki te są kluczowe w intensywnej terapii, szczególnie w leczeniu wstrząsu, gdzie utrzymanie odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego narządów jest niezbędne dla przeżycia pacjenta.
Najczęściej stosowane leki wazopresoryczne to katecholaminy, takie jak noradrenalina (lek pierwszego wyboru w większości typów wstrząsu), adrenalina, dopamina oraz wazopresyna i jej analogi. Działają one poprzez stymulację receptorów adrenergicznych (głównie α1), co powoduje skurcz mięśni gładkich naczyń i wzrost ciśnienia tętniczego.
Wskazania do stosowania leków wazopresorycznych obejmują wstrząs septyczny, kardiogenny, hipowolemiczny, anafilaktyczny oraz inne stany przebiegające z hipotensją zagrażającą perfuzji narządów. Ich podawanie powinno być zawsze poprzedzone odpowiednią resuscytacją płynową i prowadzone pod ścisłym nadzorem hemodynamicznym, najczęściej w warunkach oddziału intensywnej terapii.
Terapia lekami wazopresorycznymi wymaga ostrożnego miareczkowania dawki w celu osiągnięcia docelowych wartości ciśnienia, przy jednoczesnym minimalizowaniu działań niepożądanych, takich jak zaburzenia rytmu serca, niedokrwienie tkanek obwodowych czy nadmierne obciążenie następcze serca. Leki te podaje się zwykle drogą dożylną w ciągłym wlewie, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do stanu klinicznego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sotahexal 40 40 mg
Przedawkowanie chlorowodorku sotalolu, stosowanego w dawkach od 40 do 160 mg w preparatach SotaHEXAL, stanowi poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza przy dawkach ≥2 g, gdzie obserwuje się ciężkie zaburzenia kardiologiczne, takie jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy oraz torsade de pointes. Działanie sotalolu obejmuje blokadę receptorów beta-adrenergicznych i kanałów potasowych, co prowadzi do negatywnego efektu inotropowego, zaburzeń rytmu serca oraz potencjalnych powikłań oddechowych (skurcz oskrzeli) i metabolicznych (hipoglikemia). W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii, wdrożenie płukania żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz rozważenie hemodializy w ciężkich przypadkach.
adrenalina, agonista beta-adrenergiczny, agonista receptorów beta-2, aminofilina, atropina, blok serca, bradykardia, chlorowodorek sotalolu, częstoskurcz komorowy, funkcja skurczowa serca, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, kardiowersja elektryczna, lek przeciwcholinergiczny, lek wazopresoryczny, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej terapii, przedwczesne pobudzenie komorowe, receptor beta-adrenergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozrusznik serca, siarczan magnezu, skurcz oskrzeli, torsade de pointes, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie kardiologiczne, zastoinowa niewydolność serca