obrzęk żylny

Obrzęk żylny to patologiczne gromadzenie się płynu w tkankach spowodowane nieprawidłowym funkcjonowaniem układu żylnego. Powstaje na skutek zwiększonego ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach żylnych, co prowadzi do przenikania płynu z naczyń do przestrzeni międzykomórkowej.

Główne przyczyny obrzęku żylnego obejmują przewlekłą niewydolność żylną, zakrzepicę żył głębokich, niewydolność zastawek żylnych oraz zespół pozakrzepowy. Czynnikami predysponującymi są długotrwałe przebywanie w pozycji stojącej lub siedzącej, ciąża, otyłość, urazy oraz zabiegi chirurgiczne.

Klinicznie obrzęk żylny charakteryzuje się symetrycznym powiększeniem objętości kończyn dolnych, uczuciem ciężkości nóg, bólem oraz nasilaniem się objawów w ciągu dnia, z częściowym ustępowaniem w nocy. W badaniu fizykalnym stwierdza się obrzęk ciastowaty z towarzyszącymi zmianami skórnymi – przebarwieniami, żylakami i niekiedy owrzodzeniami.

Diagnostyka obrzęku żylnego opiera się na badaniu USG dopplerowskim, które pozwala ocenić przepływ krwi w naczyniach żylnych i stwierdzić obecność ewentualnych skrzeplin. W przypadkach wątpliwych stosuje się flebografię, limfoscyntygrafię lub tomografię komputerową.

Leczenie obrzęku żylnego obejmuje terapię kompresyjną (pończochy, podkolanówki uciskowe), farmakoterapię (leki flebotropowe, diuretyki), eliminację czynników ryzyka oraz w niektórych przypadkach interwencje chirurgiczne. Kluczowe znaczenie ma również edukacja pacjenta dotycząca modyfikacji stylu życia, w tym regularnej aktywności fizycznej i unikania długotrwałego unieruchomienia.